ဟိုက်ဒရောလစ် ဘရိတ်ခ်န်အခြေခံများ – မော်ဒယ်များ၊ ပါရာမီတာများနှင့် အဓေကစွမ်းဆောင်ရည်ညွှန်းကိန်းများ

ဟိုက်ဒရောလစ် ဘရိတ်ခ်န်ဆိုသည်မှာ အများအားဖြင့် အဘယ်နည်း။ အဘယ်နည်းမှုများ ဖြစါသနည်း။

ဟိုက်ဒရောလစ် ဘရိတ်ကာသည် ကာရီယာမောင်းနှင်ရေးစက်၏ အပိုဆောင်းဆာက်စနစ်မှ ဖိအားပေးထားသော ဆီကို အမြဲတမ်း အမြန်နှုန်းဖြင့် လှုပ်ခါမှုဖောင်းပွမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည့် လှုပ်ခါမှုဖော်ပေးသည့် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ လှုပ်ခါမှုဖောင်းပွမှုဖောင်းပွမှုသည် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ကိရိယာ (ချီဇယ်၊ မွောင်းပွင့် သို့မဟုတ် ချောင်းမှုန်းကိရိယာ) ကို တိုက်ခိုက်ပြီး လှုပ်ခါမှုစွမ်းအားကို ပစ်မှတ်ပစ္စည်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် လွှဲပေးသည်။ ကာရီယာမောင်းနှင်ရေးစက်သည် စွမ်းအားအရင်းအမြစ်နှင့် ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့ကို ပေးပါသည်။ ဘရိတ်ကာသည် လှုပ်ခါမှုဖော်ပေးသည့် စနစ်ကို ပေးပါသည်။ အချင်းချင်း မရှိပါက အချင်းချင်း အလုပ်မလုပ်နိုင်ပါ။ စွမ်းဆောင်ရည် မကောင်းမှုများသည် အများအားဖြင့် အချင်းချင်း ကိုက်ညီမှုမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ အချင်းချင်း တစ်ခုချင်းစီတွင် အကောင်းမှုမရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။

ဟိုင်ဒရောလစ် ဘရိတ်ကာသည် အဘယ်နည်း။ ၎င်းသည် ဒရီလ်မဟုတ်ပါ၊ ဝက်ခ်မဟုတ်ပါ၊ လီဗာမဟုတ်ပါ။ ဤအသုံးပျက်မှု (၃) မျိုးသည် မည်သည့်ဖလီးတ်တွင်မဆို ကိရိယာများ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရှေ့ဘက်ခေါင်းပိုင်း ပျက်စီးမှုများ၏ အများစုကို ဖြစ်စေပါသည်။ ဒရီလ်လုပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ထိုးနှက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိ အနေအထားကို မပြောင်းလဲဘဲ ပစ်တန်းကို တစ်နေရာတည်းတွင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသို့သော လုပ်ဆောင်မှုသည် ချီဇယ်၏ အဖျားတွင် စုစုပေါင်း ၅၀၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ကျော် အပူချိန်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ထိုအပူချိန်သည် အပူကုသမှုပြုလုပ်ထားသော မျက်နှာပုံကို အနီလ်င်န် (annealing) ဖြင့် ဖျက်ဆီးပါသည်။ ကိရိယာကို ဝက်ခ်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းသည် ရှန်ခ်ပေါ်သို့ ဒီဇိုင်းမှ မထည့်သွင်းထားသော ဘေးဘက် အားကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပါသည်။ လီဗာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းသည် ရှော့ခ်ကို ကောက်ချို့မှုအားဖြင့် ကောက်ချို့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှန်ခ်ကို ကောက်ချို့ပါသည်။ အဆိုပါ အသုံးပျက်မှု (၃) မျိုးစလုံးသည် အချိန်တွင် ထိရောက်မှုရှိသည်ဟု ခံစားရပါသည်။ သို့သော် အောက်ပါအတိုင်း အားလုံးသည် မှားယွင်းပါသည်။

ဘရိတ်ခ်န်မောဒယ်များသည် ၀.၇ တန်အထိသော ကုန်တင်ယာဉ်များအတွက် ၅၀ ကီလိုဂရမ်အောက်ရှိ မိုက်ခရိုယူနစ်များမှ ၆၀ တန်အထက်ရှိ တူးဖော်ရေးစက်များအတွက် ၅,၀၀၀ ကီလိုဂရမ်ကျော်သော အလေးချိန်များရှိသော သတ္တုတူးဖော်ရေးဘရိတ်ခ်န်များအထိ အကျယ်အဝန်းရှိပါသည်။ ဤအကျယ်အဝန်းသည် ဒိုင်ယယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်စပ်နေသော အကျယ်အဝန်းမဟုတ်ပါ။ အစားထိုးအဖွဲ့အစည်းများဖြစ်ပြီး အသီးသီးတွင် သူ့အတွက်သီးသန့် ဟိုက်ဒရောလစ်လိုအပ်ချက်များနှင့် အသုံးပြုမှုနယ်ပယ်များရှိပါသည်။ ၁–၃ တန်အထိသော ကုန်တင်ယာဉ်များပေါ်တွင် အလေးချိန်နည်းသော ဘရိတ်ခ်န်များကို မြေနှုတ်ခြင်းနှင့် အသုံးဝင်သော မြေတွင်းများတူးဖော်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုကြပါသည်။ ၁၀–၂၅ တန်အထိသော ကုန်တင်ယာဉ်များပေါ်တွင် အလေးချိန်အလယ်အလတ်ရှိသော ဘရိတ်ခ်န်များကို အများအားဖြင့် အဆောက်အဦများဖျက်ဆီးခြင်း၊ ဒုတိယအဆင့် ကျောက်များကို ကျောက်ခဲများအဖြစ် ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် လမ်းတွင်းများ တည်ဆောက်ခြင်းတို့အတွက် အသုံးပြုကြပါသည်။ ၂၅–၆၀ တန်အထိသော ကုန်တင်ယာဉ်များပေါ်တွင် အလေးချိန်များသော ဘရိတ်ခ်န်များကို ကျောက်တူးဖော်ရေးနှင့် သတ္တုတူးဖော်ရေးစက်များအဖြစ် အသုံးပြုကြပါသည်။ မှားယွင်းသော အလေးချိန်အမျိုးအစားများမှ ရွေးချယ်ပြီး နောက်မှ အကောင်အယောင်များကို ညှိပေးခြင်းသည် ဝန်ဆောင်မှုအစီရင်ချင်းများတွင် 'အကြောင်းရင်းမသိ' ဟု ဖော်ပြထားသော ပိုမိုများပြားသော စက်ပစ္စည်းပျက်စီးမှုများ၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်ပါသည်။

အဓိက အင်္ဂါရပ် (၅) ခု — လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဝယ်သူများ မှားယွင်းသောအချက်များ

အောက်ပါ အင်္ဂါရပ် (၅) ခုသည် ဟိုက်ဒရောလစ်ဘရိတ်ခ်န်တစ်ခုစီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အကျယ်အဝန်းကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ 'အများအားဖြင့် မှားယွင်းစွာဖတ်မိသော' ကောလံသည် ငွေကုန်ကုန်ကုန်သက်သော အချက်ဖြစ်ပါသည်။

လက်တွေ့အသုံးပြုမှုတွင် အချက်များ အပ်စိပ်ဆက်စပ်မှု

အခုဖော်ပြပါ အချက်ငါးချက်သည် အလွတ်သမ်းမဟုတ်ပါ။ စီးဆင်းမှု (Flow) သည် BPM အတွက် အများဆုံးအနက် (ceiling) ကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ ဖိအား (Pressure) သည် တစ်ချက်ချင်းစီတွင် အားကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ အက်ကူမျူလေတာ (accumulator) အတွင်းရှိ အိုက်ထရိုဂျင် (Nitrogen) သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိမှုအဆင့် (return phase) အတွင်း စွမ်းအားကို သိမ်းဆောင်ထားပြီး နောက်တစ်ချက် အောက်သို့ ရောက်ရှိမှုအတွင်း ထိုစွမ်းအားကို လွှတ်ပေးခြင်းဖြင့် တစ်ချက်ချင်းစီကို အားကောင်းစေပြီး ချောမွေ့စေပါသည်။ ချစ်စယ် (Chisel) ၏ အလုံးအရှည်သည် ထိတ်တွေ့မှုဧရိယာ (contact zone) အတွင်း စွမ်းအားကို မည်သို့ဖြန့်ဝေမည်ကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ ဤအချက်များအားလုံးသည် ဘရိတ်ကာ (breaker) ၏ အထွက်စွမ်းအားသာမက ထိရောက်မှုကိုပါ သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ ထို့အပြင် သယ်ဆောင်သူ၏ ဟိုက်ဒရောလစ် စွမ်းအင်ထည့်သွင်းမှု (hydraulic input) အနက် အပူနှင့် ကြွေခြင်း (vibration) အဖြစ် ပျောက်ကွင်းသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသုံးဝင်သော အလုပ်အဖြစ် ကျောက်ကွဲမှုမျက်နှာပြင် (fracture surface) သို့ ရောက်ရှိသည့် အပိုင်းကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။

အများဆုံး လွဲမှားမှုများစေသည့် အပြန်အလှန် လုပ်ဆောင်မှုမှာ ထိခိုက်မှုစွမ်းအားနှင့် BPM တို့အကြားတွင်ဖြစ်သည်။ လုပ်သက်များသည် ဤဂဏန်းနှစ်လုံးကို ဖတ်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အတူတက်ပေါင်းကြသည်။ ထိုသို့သော ပေါင်းလုံးနှစ်ခုသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဖော်ပြသည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် ထိုအယူအဆမှာ မှားယွင်းပါသည်။ ဘရိတ်ကာမော်ဒယ်တစ်ခုခုအတွက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် BPM သည် တစ်ချက်လျင် စွမ်းအားနိမ့်ကျခြင်းကို အနေနဲ့ အစားထိုးရသည်။ အကြောင်းမှာ ပစ်စတန်သည် ပိုမြန်သည့် စက်လုပ်ဆောင်မှုအတွက် ပိုတိုသည့် လှုပ်ရှားမှုအကွာအဝေးကို ဖော်ဆောင်ရသည်။ စွမ်းအားမြင့်မားပြီး ကြိမ်နှန်းနိမ့်ကျသည့် ရွေးချယ်မှုနှင့် စွမ်းအားနိမ့်ကျပြီး ကြိမ်နှန်းမြင့်မားသည့် ရွေးချယ်မှုကြားတွင် ရွေးချယ်ရသည့် အဖြစ်မှာ အရည်အသွေးဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာမဟုတ်ဘဲ အသုံးပြုမှုဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။ မာကျောသည့် ဂရနိုက်က်ကြောင်းမှာ စွမ်းအားမြင့်မားမှုကို အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်ပြီး ကြိမ်နှန်းမြင့်မားမှုမှာ အကောင်းဆုံး အကျေးဇူးမရှိပါ။ ကွဲထွက်နေသည့် ကွန်ကရစ်နှင့် ပိုမိုနုပ်သည့် လိုမီစုံကြောင်းမှာ ကြိမ်နှန်းမြင့်မားမှုကို အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်ပြီး တစ်ချက်လျင် ကွဲထွက်မှုနှင့် မက်ခ်စ်ကို ကျော်လွန်သည့် စွမ်းအားကို အလွန်မြန်မြန် ပြည့်နေသည်။

ပြန်လည်စီးဆင်းမှုလိုင်း၏ ပြန်လည်ဖိအားသည် အချက်ပုဒ်ငါးခုလုံးကို ထိရောက်စေသော ပါရာမီတာဖြစ်သော်လည်း အသုံးပြုမှုအချက်အလက်စာရင်းတွင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ။ ဘရိတ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ပြန်လည်စီးဆင်းလာသော အီးလ်မှ ခုခံမှုကို ကြုံတွေ့ရပါက (ဥပမါ- ပြန်လည်စီးဆင်းမှုလိုင်း၏ အရွယ်အစားသည် အလွန်သေးငယ်ခြင်း၊ စီးထွက်မှုကို အတားအဆီးဖော်ပေးသည့် ဖီလ်တာမှ ပိတ်နေခြင်း သို့မဟုတ် အခြားလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုနှင့် ပြန်လည်စီးဆင်းမှုပေါ်တွင် မျှဝေသုံးစွဲနေခြင်း) — ပစ်တွန်း၏ ပြန်လည်ရှိသော လှုပ်ရှားမှုမှုန်နေမှု ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ BPM သည် ကျဆင်းလာပါသည်၊ အီးလ်၏ အပူခ်အော်မှုသည် မြင့်တက်လာပါသည်၊ တစ်ခေါက်လျှင် ထိရောက်မှုစွမ်းအားသည် လျော့နည်းလာပါသည်။ သို့သော် ကာဗင်နှင့် ပြသမှုပေါ်တွင် ဝင်ရောက်စီးဆင်းမှု စီးဆင်းနေမှုနှင့် ဖိအားတို့သည် မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြနေပါသည်။ ဘရိတ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အကြောင်းပုဒ်မဆို အပြည့်အစုံ စစ်ဆေးရှာဖွေရေး အဆင့်များကို စတင်ရာတွင် ဝင်ရောက်စီးဆင်းမှု စီးဆင်းမှုလိုင်းပေါ်တွင် စီးဆင်းမှုမှတ်တမ်းကို တပ်ဆင်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်စီးဆင်းမှုလိုင်းပေါ်တွင် ပြန်လည်ဖိအား စစ်ဆေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရပါမည်။ အဆိုပါ တိုင်းတာမှုနှစ်ခုလုံးကို လုပ်ဆောင်နေသည့် ဖိအားအောက်တွင် နောက်ခံစက်ပေါ်တွင် အပူခ်အော်မှုရှိနေသည့် အချိန်တွင် တိုင်းတာရပါမည်။ ထိုသို့သော တိုင်းတာမှုနှစ်ခုသည် ဘရိတ်ကို အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ပြန်လည်စီးဆင်းမှုမှုန်နေမှု ဖော်ထုတ်ရန် အများစုသော အကြောင်းအရာများတွင် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။