Większość wystaw górniczych koncentruje się zasadniczo na sprzęcie. Maszyny na podstawkach, karty techniczne, negocjacje cenowe, spotkania z dystrybutorami. Światowy Kongres Górniczy jest inny. Sprzęt pozostaje w domu. To, co przybędzie do Limy w czerwcu 2026 roku, jest czymś trudniejszym do zapakowania w skrzynię: ludzie kierujący największymi w świecie firmami górniczymi, ministrowie regulujący ich działalność, naukowcy badający ten sektor oraz inwestorzy finansujący te przedsięwzięcia. Trzy tysiące takich osób z ponad 50 krajów zgromadzi się w tym samym centrum konferencyjnym przez trzy dni.

27. Światowy Kongres Górniczy odbędzie się w dniach 24–26 czerwca w Centrum Konferencyjnym w Limie w San Borja. Organizatorem wydarzenia jest Instytut Inżynierów Górniczych Peru — IIMP — instytucja posiadająca 81-letnią historię działalności w sektorze górniczym Peru. Ostatni raz Peru gościło Kongres 52 lata temu. Powrót tego wydarzenia do Peru jest celowy: kraj ten jest drugim na świecie producentem miedzi i posiada znaczne zasoby złota, srebra, cynku, ołowiu oraz litu. Organizacja Światowego Kongresu Górniczego w Limie stanowi potwierdzenie tej pozycji w momencie, gdy światowa dyskusja na temat dostaw surowców krytycznych nigdy wcześniej nie była tak obciążona konsekwencjami handlowymi i politycznymi.

Trzydniowa struktura

Każdy z trzech dni ma wyraźnie określony cel. Pierwszy dzień skupia się na kwestiach liderstwa, wizji oraz pilności przekształcenia sposobu, w jaki branża postrzega własną rolę. Beau Lotto, dyrektor generalny firmy Lab of Misfits i badacz neurobiologii procesów decyzyjnych, otwiera kongres — nietypowy wybór w przypadku spotkania poświęconego górnictwu, który celowo sygnalizuje, że Światowy Kongres Górniczy nie będzie przez trzy dni koncentrował się wyłącznie na operacyjnych ulepszeniach. Profesor Oxfordu Bent Flyvbjerg, którego badania nad powodami niepowodzenia dużych projektów infrastrukturalnych są obowiązkową lekturą w kręgach zarządzających inwestycjami kapitałowymi, przedstawi przyczyny, dla których rozbudowy zakładów górniczych tak często nie spełniają oczekiwań pod względem kosztów i harmonogramu.

Dzień drugi poświęcony jest wydajności aktywów i konkurencyjności — operacyjnej rzeczywistości zwiększania produkcji istniejących kopalni w sposób bardziej efektywny i przy niższym koszcie jednostkowym. W tych dyskusjach uczestniczą dyrektorzy generalni firm Antofagasta, Minsur oraz Ivanhoe Mines. Dzień trzeci dotyczy technologii i transformacji: odkrywania surowców mineralnych, systemów cyfrowych, operacji autonomicznych oraz zmian organizacyjnych umożliwiających wdrożenie technologii w skali przemysłowej, a nie tylko w ramach programów pilotażowych. Kongres kończy się wystąpieniem inaugurującym na temat funkcjonowania w warunkach niepewności — co, można powiedzieć, stanowi dokładny opis tego, czym większość czasu zajmują się firmy górnicze.

Dlaczego Lima, dlaczego właśnie teraz

Decyzja Peru o uznaniu Kongresu Światowego Górniczego 2026 za sprawę interesu narodowego — sformalizowana przez rozporządzenie ministerialne opublikowane w oficjalnym dzienniku urzędowym państwa — odzwierciedla powagę, z jaką rząd peruwiański traktuje to wydarzenie jako platformę handlową i wizerunkową. Minister Energii i Górnictwa brał bezpośredni udział w przygotowaniach. Dla kraju, który zmaga się z trudnym połączeniem ogromnych bogactw mineralnych, złożoności stosunków z lokalnymi społecznościami oraz konieczności przyciągnięcia zagranicznych inwestycji w dużych skali, trzydniowe skoncentrowane uwagi światowego przywództwa branży górniczej mają rzeczywiście strategiczne znaczenie.

Termin wydarzenia pokrywa się z Inti Raymi, andyjskim świętem słońca obchodzonym 24 czerwca, na które organizatorzy kongresu świadomie nawiązują jako na symbol odrodzenia. To nawiązanie nie jest przypadkowe. Temat kongresu — Zaufanie, Przemiana, Technologia — zachęca branżę do zastanowienia się nad tym, jak może wyglądać nowa relacja między górnictwem a światem, w którym działa. Organizacja tej dyskusji podczas rodzimego święta nowych początków w kraju, który zarazem jest gigantem miedziowym i symbolem napięć związanych z społeczną licencją na prowadzenie działalności górniczej, stanowi spójny wybór.

Szybka referencja

Lista prelegentów

Mark Cutifani przynosi na scenę plenarną prawie pięćdziesiąt lat doświadczenia operacyjnego w górnictwie zdobytego na sześciu kontynentach. Jego kadencja jako dyrektor generalny Anglo American w latach 2013–2022 jest powszechnie analizowana jako przykład transformacji przemysłowej w skali ogromnej — podwoił on wydajność i zmniejszył rzeczywiste koszty jednostkowe o 40 procent, jednoczesnie przeorientowując strategię firmy w kierunku zrównoważonego rozwoju. Obecność Cutifaniego w tym samym programie co Flyvbjerga i Lotto tworzy nietypową kombinację wiarygodności operacyjnej, rygoru akademickiego oraz nauk poznawczych, jakiej większość spotkań branżowych nie podejmuje.

Co to oznacza dla dostawców sprzętu i technologii

Światowy Kongres Górniczy nie posiada sali wystawowej sprzętu. To różnica ma znaczenie. Firmy uczestniczące w WMC przybywają tam, aby brać udział w dyskusjach, podczas których ustalana jest strategia branży — mają możliwość zrozumienia priorytetów inwestycyjnych, luk technologicznych, nacisków regulacyjnych oraz obszarów geograficznych, które będą kształtować decyzje zakupowe w ciągu najbliższych trzech do pięciu lat. Dla dostawców młotków hydraulicznych i osprzętu demontażowego z ambicjami na rynkach górniczych w Andach — operacji miedziowych i złotych w Peru, pasa miedziowego w Chile czy rozwijającego się sektora złota w Kolumbii — kongres w Limie stanowi punkt o najwyższej koncentracji dostępu do warstwy podejmującej decyzje zakupowe na tym rynku. Zakupodawcy nie będą nosić ze sobą zamówień zakupowych. Jednak właśnie w takich salach rozpoczynają się rozmowy, które prowadzą do wydania tych zamówień.