Maden Tünelinde Hidrolik Kırıcı Uygulaması: Ağır Model Seçimi ve Verimlilik Artırma Becerileri

Maden tüneli çalışmaları, hidrolik kırıcıyı en zorlu koşulların bir araya geldiği duruma maruz bırakır: sert kayalar, dar alanlar, kötü havalandırma ve sürekli vardiyalar. Yüzeydeki taş ocaklarında bir yamaçta çalışan kırıcı, yer altındaki ortamda farklı bir çalışma döngüsüne sahiptir. Açık havada etkili olan verimlilik tekniklerinin tamamı yer altına aktarılamaz. Bir maden tüneli için ağır model seçimi ve işletme uygulamalarını doğru şekilde belirlemek, başka herhangi bir yerde bunları doğru belirlemekten farklı bir problemdir.

Yer Altında Sert Kayada Ağır Model Seçimi

Taşıyıcının yeraltı kısıtlaması, yüzeydekine göre farklıdır. Yüzeydeki bir taş ocakında kullanılan 20 tonluk bir ekskavatör, tam kollarını uzatabilir ve dikey yönde sınırlama olmadan hareket edebilir. Yeraltında ise tünel profili, hangi ekipmanın sığabileceğini belirler. Genellikle 3–5 metre genişliğinde ve 3–4 metre yüksekliğinde olan dar geçitler, taşıyıcıyı genellikle 10–15 tonluk kompakt bir makineyle sınırlandırabilir. Sert kaya tünel kazısı için bu durum, tünelin taşıyabileceği ağırlık sınıfı içinde maksimum enerji veren bir kırıcı seçmek anlamına gelir. Başlıkta kollarını uygun şekilde salamayan daha büyük bir ünitenin aksine, yüksek basınçlı 155 mm’lik bir kırıcıya sahip kompakt 15 tonluk bir makine, 200–220 bar basınçla her vardiyada sert granit üzerine daha fazla kırılma enerjisi aktarır.

Taiyuan Üniversitesi'nden yapılan Çinli sondaj ve hidrolik darbeli sert kaya tünel kazısı (DHIHT) araştırması, etkili serbest yüzey oluşturma amacıyla darbe kırma işleminden önceki sondaj aralığının 0,20 metreyi geçmemesi gerektiğini göstermiştir. Aynı ilke, herhangi bir sert kaya maden tünelinde de geçerlidir: ön delinmiş bir gevşetme yüzeyi olmadan, bütünsel bir yüzeye yalnızca hidrolik kırma uygulanması, çalışma yönü olarak bazı serbest yüzeylere sahip olmakla yapılan kırmadan daha yavaştır. Sondaj makinesini ve kırıcıyı birbiri ardına uygulayın; bunları alternatifler olarak değil, bir dizi işlem olarak kullanın.

Kesim Başında Verimlilik Artışı

Bir tünel başlığı işçiliğinde, operatörün her çevrimde yeniden konumlanmak için durması, yüzeydeki bir bankta durmasından daha fazla maliyet oluşturur; çünkü makinenin manevra yapabileceği alan daha azdır ve başlık yüzeyi daha dardır. Her darbe çevriminin başlangıcında kırıcı aleti tam olarak bir çatlak, bir eklem veya delinmiş bir delik üzerine yerleştirmek ve serbest yüzeyden dışa doğru çalışmak, aynı sağlam yüzeye tekrar tekrar vurmakla karşılaştırıldığında daha hızlı malzeme üretir. Kırıcıyı asla aynı noktada 30–60 saniye boyunca sürekli olarak çalıştırmayın: burun ısı alır, uçtaki sertlik azalır ve zaten direnç gösteren bir yüzeyde uç daha hızlı yuvarlanır.

Bir tünel başlığında toz kontrolü isteğe bağlı değildir. OSHA 29 CFR 1926.800, toz oluşturan faaliyetlerle birlikte yeraltı operasyonlarında çalışan başına en az 200 CFM taze hava sağlamayı gerektirir. Islak delme ve çekiç alanına uygulanan su püskürtmesi, silika tozunun oluşum noktasında bastırılmasını sağlar. Kırıcı üzerindeki kapalı muhafaza, kayalık tozun burcu içine girmesini engeller — sert kaya tünelinde maruz kalan toz yükü, açık tipte bir kırıcının toz contasının açık havada taş ocak işlerindekinden önemli ölçüde daha hızlı arızalanmasına neden olur.

HOVOO ve HOUFU, BEILITE ile ana platform kırıcılar için 400 saatlik değiştirme aralığına sahip maden-tünel sınıfı conta setleri ve PTFE toz dışlama özelliğiyle birlikte ürün sunar. Detaylı bilgi için: https://www.hovooseal.com/

Madende Tünel: Zorluklar ve Uyum

maden tüneli hidrolik kırıcı | yer altı madencilik için ağır kırıcı | tünelde sert kayayı kırmada verimlilik | dar alanda kırıcı çalıştırma | HOVOO | HOUFU | hovooseal.com