Bir Kaya Delme Matkabı Darbe Piston Contası Hangi Malzemeden Yapılır? PTFE, HNBR, FKM ve PU Açıklanıyor

Darbe piston mühürü hidrolik devrede en zorlu konumlardan birinde çalışır. Etrafındaki yağ sıcaktır, basınç dalgalanmaktadır ve sızdırmazlığı sağlanan piston kısa bir strokta saniyede birçok kez hızlıca hareket eder. Bu taleplerin tamamını iyi şekilde karşılayabilen tek bir malzeme yoktur; bu nedenle çoğu darbeli piston sızdırmazlığı birden fazla malzemeden üretilir. Bu makalede bu malzemeler nelerdir, her biri ne katkı sağlar ve bu uzlaşma durumları sızdırmazlığın kullanım sırasında nasıl davranacağını nasıl etkiler sorularına cevap verilmiştir. Aşağıda verilen rakamlar, sonunda listelenen yayımlanmış mühendislik çalışmalarından alınmıştır; bunların çoğu test parçalarında ya da diğer uygulamalarda ölçülmüştür; dolayısıyla belirli bir sızdırmazlık için performans derecelendirmesi olarak değil, genel eğilimleri göstermek amacıyla sunulmuştur.

Bir Kaya Delme Çekiç Piston Sızdırmazlığı Neden Oluşur?

Hidrolik darbeli cihazlarda conta sistemleri için yayımlanan tasarımlar genellikle iki parçalı bir yapıyı tanımlar [1]. Pistona temas eden iç halka, sert, Teflon tabanlı bir plastikten, yani PTFE tipi bir malzemeden yapılır. Bunun etrafında, muhafazaya karşı sızdırmazlık sağlayan ve iç halkayı pistona doğru iten bir elastomer eleman yer alır. Elastomer, kullanılan yağ ve sıcaklık koşullarına bağlı olarak nitril (NBR), hidrojene edilmiş nitril (HNBR) veya florokauçuk (FKM) bileşimi olabilir. Bazı matkap modelleri bunun yerine tek malzemeli dudak contaları kullanır; bunlar çoğunlukla poliüretan (PU)’dan üretilir. Matkapınızın hangi yapıyı kullandığı, modeline ve üreticisine bağlıdır.

Her parça farklı bir işlev görür, bu nedenle ikisi ayrı ayrı seçilir. Kayma ve aşınmaya dayanıklılık için plastik halka seçilir. Elastomer ise esnekliği, yağ ve ısı direnci ile maliyeti göz önünde bulundurularak seçilir. Contalama cihazları üzerine yapılan bir kauçuk araştırması da aynı ayrımı yapar: NBR, yağ direncine sahiptir, orta düzeyde elastiktir ve düşük maliyetlidir; bu nedenle sıradan yağ sıcaklıklarında kullanılırken, FKM yüksek ve düşük sıcaklıklara ile kimyasal saldırılara dayanıklı olmakla birlikte daha serttir, daha az elastiktir ve daha pahalıdır [2].

Bir Darbe Ünitesinde Malzeme Seçimi Neden Bu Kadar Önemlidir?

Mühür üzerine üç koşul birlikte etki eder. Birincisi sıcaklık: çalışan bir matkapta bulunan yağ, ortam sıcaklığının çok üzerindedir ve temas kendi sürtünme ısısını da ekler. İkincisi yük: mühürdeki basınç sabit değil, dalgalı olur. 18 MPa’lık bir basınçla sağlanan bir prototipte, birincil tampon odasındaki ölçülen basınç, çalışma seviyesi olan 18–20 MPa’nın üzerine 40 MPa düzeyinde kısa süreli zirveler göstermiştir [3]; bu nedenle malzeme, nominal basıncın çok üzerindeki zirvelere dayanabilmelidir. Üçüncüsü kayma hızı: piston, matkap çalıştığı sürece mühür yüzeyi boyunca hareket eder.

Kaymalı bir temas noktasında üretilen ısı, sürtünme katsayısı μ, temas basıncı pc ve kayma hızı v cinsinden tahmin edilebilir. Birim temas alanı başına ısı üretimi şu şekildedir:

q = μ · pc · v (1)

Bu ifadeden doğrudan üç kolu çıkar. Daha düşük sürtünme (daha iyi bir halka malzemesi), q değerini orantılı olarak düşürür. Daha düşük temas basıncı (daha hafif bir elastomer ön yükü) de q değerini düşürür; ancak yalnızca sızdırmazlık sağlamak için gerekli olan basınca kadar. Ayrıca q, piston hızıyla yükselir; bu hızı tasarımcı seçemez. Bu nedenle, düşük sürtünmeli bir malzeme kayma konumunda yer alır ve arkasındaki elastomer, halkayı gerekenden fazla bastırmamalıdır.

Bu kombinasyona uygun olmayan bir malzeme, tanınabilir şekillerde kendini gösterir: ısıdan sertleşip çatlayan bir dudak, hızla aşınan plastik bir halka, yağda şişen bir elastomer ya da bir basınç zirvesi altında boşluk aralığına itilen yumuşak bir dudak.

Piston-Temas Halkası Neden PTFE’den Üretilir?

PTFE, çok düşük bir sürtünme katsayısına sahiptir, çoğu kauçuk bileşeninden daha yüksek sıcaklıklara dayanır ve hidrolik yağlar tarafından kimyasal saldırılara karşı dirençlidir. PTFE tribolojisi üzerine 2026 yılında yapılan bir inceleme, bu özelliklerin moleküler yapısından kaynaklandığını belirtmektedir [4]. Çok güçlü C–F bağı, kimyasal kararlılığı sağlar. Flor atomları, karbon iskeletini bir sarmal içinde sarar; bu da çok düşük yüzey enerjisi ve komşu zincirler arasında zayıf kuvvetler oluşturur. Sonuç olarak, zincirler kayma gerilmesi altında birbirleri üzerinde kolayca kayar; bu da düşük sürtünmenin kaynağıdır. İnceleme ayrıca PTFE için −250 ila 260 °C arası kararlı fiziksel özellik aralığı vermektedir; bu aralık, herhangi bir kauçuk bileşeninin aralığından çok daha geniştir.

Aynı inceleme, PTFE'nin nasıl aşındığını açıklar. Sürtünme, zincir kayması ve eşleşen yüzey üzerinde biriken ince bir PTFE aktarım filmi tarafından belirlenir. Aşınma çoğunlukla yapışkan türdedir; yorulma ise daha az etkilidir ve aktarım filminin oluşumu ile parçalanması, aşınma hızını kontrol eder. Bunun iki pratik sonucu vardır. Daha pürüzsüz bir karşı yüzey, filmin oluşumuna yardımcı olur ve aşınmayı azaltır; daha pürüzlü bir yüzey ise tam tersini yapar. Ayrıca inceleme, −100 ila 100 °C aralığında sürünmenin, sürtünme katsayısı düşerken bile aşınma hızını artırabileceğini belirtir; bu nedenle düşük bir sürtünme değeri yalnızca bir PTFE halkasının dayanıklı olacağını göstermez.

PTFE bu rolde de sınırlamalara sahiptir. Neredeyse hiç elastik hafızası yoktur; bu yüzden temas aşındıkça kendisini pistonun üzerine bastıramaz. Ayrıca sürekli yük altında yavaşça şekil değiştirir; bu davranışa sürünme denir. Her iki sınırlama da tasarım ile giderilmiştir: elastomer eleman ön yükleme sağlar ve PTFE’ye eklenen dolgu maddeleri sürünmeyi ve aşınmayı azaltır.

Dolgular PTFE'ye Ne Katmaktadır?

Yüksek yük altında çalışan hareketli bir conta için dolgusuz PTFE çok hızlı aşınır; bu nedenle bileşimin genellikle bir dolgu maddesiyle karıştırılması gerekir. Yaygın dolgu maddeleri arasında bronz, karbon, grafit ve cam elyafı yer alır; bazen bunlar birlikte kullanılır. Genel olarak dolgular, aşınmaya dayanıklılığı ve sürünmeye karşı direnci artırır. Aşınma genellikle belirli bir aşınma hızı olarak ifade edilir: uygulanan yük ve kayma mesafesi başına kaybedilen hacim;

k = ΔV / ( F · s ) (2)

Burada ΔV kaybedilen hacmi mm³ cinsinden, F normal yükü N cinsinden ve s kayma mesafesini m cinsinden gösterir; dolayısıyla k birimi mm³/(N·m) olur. Yayınlanmış testler, bir dolgu maddesinin k değerini ne kadar değiştirebileceğini göstermektedir:

• Bir ileri-geri hareket testinde (50 N, 5 Hz, 30 dakika, 316 paslanmaz çelik pim), saf PTFE'nin aşınma hızı 1,05 × 10⁻⁴ mm³/(N·m) idi. %5 karbon nanolif ile bu değer 2,7 × 10⁻⁵'e, %5 karbon nanolif artı %10 grafen ile ise 4,7 × 10⁻⁶'ya düştü; bu, saf PTFE'ye kıyasla yaklaşık %96 azalmadır [5].
• PTFE kompozitlerine ilişkin bir inceleme, hacimce %25 grafit ilavesinin sürtünme katsayısını 0,19’a düşürdüğünü ve hacimsel aşınmayı iki mertebe azalttığını; ayrıca iki farklı uzunlukta kısa karbon lifi karışımının spesifik aşınma oranını %90’tan fazla azalttığını bildiriyor [4].
• Aynı inceleme, hacimce %20 poliimid içeren bir poliimid/PTFE kompozitinin sürtünme katsayısının 0,18’e düştüğünü, hacimsel aşınmasının saf PTFE’nin 4/1000’ine indiğini ve sürünme deformasyonunun %62,6 azaldığını rapor ediyor [4].
• Moleküler dinamik çalışmaları, PTFE’ye önce %5 karbon nanotüp, ardından %10 poliimid eklenmesinin, nanotüp kompozitine kıyasla simüle edilen sürtünme katsayısını %6,7 ve aşınma oranını %11,6 düşürdüğünü gösteriyor [6]. Bu sonuç bir simülasyon çıktısıdır ve laboratuvar testi değildir.

Bu sayılar, bir piston üzerindeki tamamlanmış bir conta halkasına değil, laboratuvar örneklerine karşı bir çelik pimle yapılan testleri tanımlar ve ticari conta bileşenlerinde mutlaka kullanılmayan dolgu maddeleriyle (nanolifler, grafen, nanotüpler) elde edilmiştir. Bu sayılar, dolgu maddesi türünün ve miktarının aşınmayı on kat veya daha fazla değiştirebileceğini gösterir. Dolgu maddesi seçimi aynı zamanda ikincil özellikleri de değiştirir: bronz genellikle güçlü aşınma ve yük dayanımı sağlar ancak kimyasal direnci azaltır; karbon, dolgusuz PTFE’ye kıyasla kimyasal direnci daha yakından korur; grafit sürtünmeyi düşürür; cam lifi sertliği artırır ancak karşı yüzey için daha aşındırıcı olabilir.

Tam dolgu maddesi ve oranı, her conta için üretici tarafından belirlenir ve normalde dışarıdan görünmezdir. Aynı boyut ve profilde iki PTFE contanın farklı performans gösterebilmesinin nedenlerinden biri budur.

Elastomer elemanı nedir ve neden önemlidir?

PTFE halkasının arkasındaki elastomer iki işlevi yerine getirir: halkanın pistonla temas halinde kalmasını sağlayan elastik ön yükü sağlar ve muhafaza ile statik olarak sızdırmazlık oluşturur. PTFE halkası, kauçuğun dayanamayacağı ısıya dayanabildiği için elastomer genellikle sızdırmazlığın sıcaklık sınırını belirleyen parçadır.

• NBR, mineral hidrolik yağları için genel amaçlı tercihtir; sürekli kullanım sıcaklığı sınırı, bileşime bağlı olarak yaygın olarak 100–120 °C civarında verilir.
• HNBR, NBR’nin yağ direncini korurken ısıya ve yaşlanmaya karşı daha iyi direnç sunar; sürekli kullanım sıcaklığı sınırı yaygın olarak yaklaşık 150 °C olarak verilir. Yağın yüksek sıcaklıktan etkilendiği uygulamalarda sıkça tercih edilir.
• FKM, bu üç malzeme arasında en yüksek sıcaklık dayanımına sahiptir; sürekli kullanım sıcaklığı sınırı yaygın olarak yaklaşık 200 °C’ye kadar verilir. Ayrıca daha geniş kimyasal direnç sunar; ancak daha yüksek maliyetli olup düşük sıcaklıklarda esnekliği daha düşüktür.

Bu, genel rakamlardır. Belirli bir conta için sınır, bileşim formülasyonuna ve dudak bölgesindeki yerel sıcaklığa bağlıdır; bu sıcaklık, yağın toplam sıcaklığından daha yüksek olabilir.

HNBR'nin sıcak yağda NBR'ye kıyasla daha uzun ömürlü olması kimyasal bir nedene dayanır. NBR, zincirlerinde doymamış karbon–karbon çift bağlarına sahiptir ve bu bağlar, oksidasyon ve ozon saldırısına karşı hassastır; bu da onun kararlılığını ve yaşlanma davranışını bozar. Zincirin hidrojenlenmesiyle bu çift bağların çoğu doymuş bağlara dönüştürülür; böylece HNBR, NBR'nin yağ ve aşınmaya direnç özelliklerini korurken ısıya, kimyasallara ve oksidasyona karşı direnç kazanır [7]. 2026 tarihli bir inceleme raporu, modern hidrojenleme katalizörlerinin hidrojenleme derecesini %90'ın üzerinde, bazı durumlarda ise %99'un üzerinde gerçekleştirdiğini belirtmektedir [7]. Söz konusu incelemede dolgulu HNBR bileşimleri, yaşlanma testi amacıyla 125 °C'de 7 gün ve 160 °C'de 20 gün süreyle test edilmiştir; bu, HNBR'nin değerlendirildiği sıcaklık aralığı hakkında fikir verir, ancak test sonuçları dolgu maddesine bağlıdır.

Yaşlanma, sıcaklıkla yaklaşık üstel bir şekilde hızlanır. Isıya bağlı bozulmayı tanımlamak için yaygın olarak kullanılan Arrhenius bağıntısı bunu şöyle ifade eder:

r = A · exp ( − Ea / R T ) (3)

Burada r, bozulma hızıdır; A bir sabittir; Ea aktivasyon enerjisidir; R gaz sabitidir ve T mutlak sıcaklıktır. Pratik anlamda bu, contanın dudak bölgesindeki sıcaklıkta küçük bir artışın, elastomerin ömrünü orantılı bir değişiklikten çok daha fazla kısalttığıdır; bu nedenle contadaki yerel sıcaklık, tank sıcaklığından daha önemlidir.

Elastomerin rijitliği de önemlidir çünkü bu, PTFE halkasına uygulanan ön yükü belirler. 65 ile 85 IRHD aralığındaki kauçuk karışımları için bir sonlu eleman çalışmasından elde edilen regresyon, elastik modül E’yi (MPa) sertlik Hr ile şu şekilde ilişkilendirir [8]:

lg E = 0.0198 Hr − 0.5432 (4)

Her 10 IRHD puanı, modülüsü 10^0,198 katına çıkarır; bu da yaklaşık olarak 1,58’e karşılık gelir. Dolayısıyla bir bileşimin sertliği 10 puan daha fazlaysa, bu bileşim yaklaşık %58 daha rijit olur; yani sertlikteki küçük bir değişim, ön yükü beklenenden daha fazla etkiler. Bu nedenle, değiştirilen elastomerin orijinal bileşime tam olarak uyması — yalnızca ‘yaklaşık aynı sertlikte’ olması değil — gerekir.

Poliüretan Nerede Kullanılır?

Poliüretan, genellikle geleneksel kauçuktan daha üstün aşınma ve yırtılma direnciyle ve yükleme altında iyi dayanım göstermesiyle bilinir. Hidrolik ekipmanlarda bazı piston ve mil contalarında, dahilinde bazı darbeli uygulamalarda da kullanılır. Ana sınırlaması, HNBR veya FKM’ye kıyasla sürekli kullanım sıcaklığının daha düşük olmasıdır; bu nedenle yağ sıcaklığının orta düzeyde kaldığı ve kirlenme ya da aşınmanın baskın sorun olduğu matkaplarda daha uygundur.

PU, yalnızca bir veri sayfasında daha güçlü görünmesi nedeniyle seçilmemelidir. Vurmalı conta uygulamalarında ilk soru, dudak bölgesindeki yağ sıcaklığının PU bileşiminin belirlediği sınır içinde kalıp kalmadığıdır. Bu makale için başvurulan çalışmalar PU’yu kapsamamaktadır; bu nedenle burada sayısal sınırlar verilmemektedir; doğru kaynak, bileşimin kendi veri sayfasıdır.

Bu Malzemeler Yan Yana Karşılaştırıldığında Nasıl Bir Performans Gösterir?

Aşağıdaki tablo, yukarıda ele alınan her malzemenin tipik rolünü ve ana kısıtlamasını özetlemektedir. Gerçek performans, bileşimine ve üreticisine bağlı olarak değişir.

Yağ türü ve sıcaklığı malzeme seçimi üzerinde nasıl etki eder?

Bir kaya matkabında kullanılan hidrolik yağ genellikle mineral bazlı bir yağdır ve NBR, HNBR, FKM, PU ve PTFE tipi malzemelerin hepsi tipik kullanım koşullarında bu yağ ile uyumludur. Eğer bir matkap yangına dayanıklı veya sentetik bir akışkan kullanıyorsa, her malzeme için uyumluluk kontrol edilmelidir; çünkü mineral yağda mükemmel performans gösteren bir conta, başka bir akışkanda şişebilir veya bozulabilir.

Uyumluluk, batırma yöntemiyle test edilir. Bir conta örneği, yağ içinde bekletmeden önce ve sonra havada ve suda tartılır (tipik bir testte 100 °C sıcaklıkta 72 saat süreyle uygulanır) ve hacim değişimi, Çin standardı GB/T 1690 yöntemine göre hesaplanır:

δV = [ ( m3 − m4 ) − ( m1 − m2 ) ] / ( m1 − m2 ) × 100% (5)

Bu ifadede m₁ ve m₂, numunenin daldırılmadan önce havadaki ve sudaki kütlesidir; m₃ ve m₄ ise daldırıldıktan sonraki aynı kütlelerdir. Pozitif bir ΔV değeri kauçuğun şiştiğini, negatif bir ΔV değeri ise kauçuğun küçüldüğünü gösterir; bu genellikle kauçuğun plastikleştiricisinin bir kısmının çıkarıldığını işaret eder. Her iki durum da sızıntıya neden olabilir.

Yayınlanmış bir test, bunun neden önemli olduğunu göstermektedir [9]. Floroelastomer conta halkaları, zırhlı araç süspansiyonlarında kullanılan üç hidrolik akışkan ile bunların karışımlarında 100 °C’de 72 saat boyunca daldırılmıştır. Tüm sonuçlar küçülme olarak çıkmıştır ve bu değerler −4,9% ile −19,1% arasında değişmektedir; en kötü değerler ilgili Çin standardının %4 sınırını aşmaktadır; bu nedenle yazarlar bu uygulama için nitril kauçuk önermektedir. Bu akışkanlar kaya matkabı yağları değildir; dolayısıyla bu sayılar FKM’nin bir matkap için uygun olmadığını göstermez. Bunlar gösteren şey, genel olarak kimyasal dirençli olarak derecelendirilen bir malzemenin, belirli bir akışkan için yine de uygun olmayabileceğidir.

Aynı durum yağların karıştırılması için de geçerlidir. Yağ uyumluluk testlerine dair bir inceleme [10], iki hidrolik yağın karıştırılması durumunda katkı maddelerinin birbirleriyle etkileşime girebileceğini ve filtreleri ile ince valf geçitlerini tıkayan çözeltiler oluşturabileceğini belirtir; ayrıca yağları 1:9, 5:5 ve 9:1 oranlarında karıştırıp 65 °C’de 168 saat süreyle saklayan testleri tanımlar. Bir matkapta kullanılan yağ farklı bir marka ile tamamlandığında hem conta hem de devre etkilenir.

Sıcaklığın iki etkisi vardır. Sıcak bir iklimde ya da uzun çalışma döngüsünde elastomer önce sınırına ulaşır; bu durum tasarımı HNBR veya FKM yönüne iter. Soğuk koşullarda ise sert bir malzeme, yağ ısınana kadar contanın pistonu takip etmesini yavaşlatabilir; bu noktada NBR ve HNBR genellikle FKM ile bazı PU sınıflarına göre avantaj sağlar.

Piston yüzeyi conta malzemesiyle nasıl etkileşime girer?

Contur ve piston çift halinde aşınır. Pirinç veya cam elyaf gibi sert bir dolgu maddesi, conturun kendi aşınmaya dayanıklılığını artırır; ancak aynı zamanda karşı yüzeyden — yani pistondan — daha fazla şey ister: Piston, dolgu maddesinin onu parlatmasını veya çizmesini engellemek için yeterince sert ve pürüzsüz olmalıdır. Çizikli bir piston, contur malzemesi ne olursa olsun, herhangi bir conturu hızla aşındırır.

PTFE ile ilgili literatür bu görüşü destekler. Yukarıda belirtildiği gibi, daha pürüzsüz bir eşleşen yüzey, transfer filminin oluşmasına yardımcı olur ve aşınmayı azaltır; buna karşılık daha pürüzlü bir yüzey aşınmayı artırır [4]. Bir çalışmada karşı yüzeyler incelendiğinde saf PTFE, sert WC-10Co-4Cr kaplama karşısında en çok aşındı; polimer/PTFE kompozitleri ise krom kaplama karşısında saf PTFE’ye kıyasla daha az aşındı ve krom yüzeyin daha düşük pürüzlülüğü daha düşük aşınmaya yol açtı [4]. Sürtünme katsayısı kendisi karşı yüzeye bağlı olarak çok az değişti; ancak aşınma mekanizması değişti.

Bu nedenle erken başarısızlık gösteren bir contur, pistonla birlikte incelenmelidir. Eğer piston yüzeyi hasar görmüşse, yalnızca farklı bir contur malzemesine geçmek sorunu çözme olasılığı düşüktür.

Mevcut bir contanın malzemesini nasıl belirleyebilirsiniz?

Renk ve dokunuş, contanın bileşen malzemesini belirlemek için güvenilir yöntemler değildir; çünkü renk standartlaştırılmamıştır ve dolgu maddeleri PTFE’nin görünümünü değiştirir. Güvenilir kaynaklar, genellikle parça numarasına karşılık belirtilen malzemeyi listeleyen matkap üreticisinin parça kataloğu ile malzeme sınıfı hakkında yazılı onay veren tedarikçidir.

Orijinal spesifikasyon mevcut değilse, matkap modeliyle aşina olan bir tedarikçi, genellikle arızalı contanın parça numarasından veya örneğinden yapıyı tanımlayabilir. Sert halka ve elastomer olmak üzere her iki bileşenin de malzemesini ayrı ayrı sorun; çünkü bu iki bileşen bağımsız olarak seçilir.

1. Li Chuan, Yan Tianjun, Li Tiehui. Hidrolik kaya delme makinelerinde darbe pistonu sızdırmazlığı ve Basamaklı sızdırmazlık. Kaya Delme Makineleri ve Pnömatik Araçlar, 2003, (3): 8–12. (Çince)
2. Qin Shuai, Cheng Pin, Wang Shidu. Makine ekipmanı sızdırmazlık cihazlarında kauçuk bileşenlerin yapısal optimizasyon tasarımı. Çin Lastik Kaynaklarının Kapsamlı Kullanımı, 2026, (8). (Çince)
3. Wang Jiansen, Yang Guangsheng, Liu Shaojun, Feng Huai, Wen Yongqiang. İki odalı kontrollü hidrolik kaya matkabının birincil tampon odasında aşırı basınç oluşumu analizi. Çin Hidrolik ve Pnömatik, 2026, 50(7): 57–67. (Çince)
4. Cao Xiaoyu, Zhang Xu, Dang En, Luan Su, Hao Jianxu, Guo Chenhui, Yu Xiaojing, Zhao Kang. Politetrafloroetilen malzemelerin sürtünmeye karşı dayanım performansı üzerine yapılan araştırmaların gelişimi. Polymer Materials Science & Engineering, 2026, çevrimiçi ilk yayın. DOI: 10.16865/j.cnki.1000-7555.2026.0127. (Çince)
5. An Lihui, Miao Xuemei, Liu Hao, Yang Song, Su Yujie, Wei Shijie. Grafen ve karbon nanolifler tarafından PTFE’nin sinerjik modifikasyonu: tribolojik özellikleri ve dinamik termal/elektriksel iletkenlik mekanizması. Tribology, 2026, çevrimiçi ilk yayın. (Çince)
6. Wang Shuai, Ge Zhenghao, Wang Chaobao, Zhang Xiaoliang, Wang Haoyu. PI ve CNT’lerle doldurulmuş PTFE’nin sürtünme ve aşınma özelliklerine yönelik moleküler dinamik analizi. Plastics Science and Technology, 2025, (10): 30–33. (Çince)
7. Zhang Xia, Gao Zhixing, Wu Shujuan, Xu Huiren, Shang Quanmin, Wang Fushan. Hidrojenlenmiş nitril bütadien kauçuğunun hazırlanması, takviye edici dolgu maddeleri ve uygulamaları üzerine araştırma ilerlemesi. Petrochemical Technology, 2026, 55(4): 611–623. (Çince)
8. Marc tabanlı sıkıştırma direnci analizi O-ring chinese Hydraulics & Pneumatics, 2020, (3): 84–89. (Çince)
9. Feng Dongliang, Zhao Ning, Chang Feng, Cai Wenbin, Wang Yongli, Yang Xin. Flor kauçuk conta halkası ile hidrolik yağlar arasındaki uyumluluk üzerine deneysel çalışma. Yağlama Mühendisliği, 2018, 43(5): 111–114. (Çince)
10. Zhang Wentian, Hu Chunling, Wang Jianhua, Shang Peihua, Ma Guoliang. Hidrolik yağ ve türbin yağı uyumluluk test yöntemlerinin analizi. Lubricating Oil, 2023, 38(4): 55–59. (Çince)