سیستم آب‌بندی دریل سنگ‌های هیدرولیکی: ساختار، مواد تشکیل‌دهنده، عیوب و نگهداری

در نظر گرفتن سیستم آب‌بندی یک مته سنگ‌شکن هیدرولیکی به‌عنوان مجموعه‌ای از حلقه‌های O شکل جداگانه که تنها در صورت نشت تعویض می‌شوند، از نظر معماری به‌طور کامل ماهیت این سیستم را نادیده می‌گیرد. سیستم آب‌بندی در یک مته ضربه‌ای (پرسشن) دارای ساختاری مشخص است: آب‌بندهای پویا در سوراخ ضربه‌ای، آب‌بندهای ایستا در تمامی واسطه‌های حاوی فشار، آب‌بندهای مدار شستشو که مدار آب را از مدار روغن جدا می‌کنند، و آب‌بندهای محفظه چرخش که مرز روان‌کاری بین مکانیزم حرکت دهنده و سایر قسمت‌های محفظه را مدیریت می‌کنند. هر منطقه تحت فشارها، دماها و سرعت‌های لغزشی متفاوتی کار می‌کند. ترکیبات و اشکال مقطعی که در یک منطقه عملکرد صحیحی دارند، ممکن است در منطقه دیگر به‌سرعت از کار بیفتند.

درک ساختار سیستم آب‌بندی — یعنی اینکه کدام آب‌بند در کجا قرار دارد، وظیفه هر یک چیست و علائم خرابی هر کدام چگونه نمایان می‌شود — پایه‌ای برای تعیین بازه‌های منطقی نگهداری و انتخاب صحیح ترکیبات آب‌بند در زمان بازآب‌بندی می‌باشد.

منطقه ۱: آب‌بندهای سوراخ ضربه‌ای

سوراخ‌کوبنده ضربه‌ای سخت‌ترین محیط درزبندی در دیفتر است. پیستون با فرکانس ۳۰ تا ۶۵ هرتز نسبت به دیواره سوراخ‌کوبنده حرکت رفت‌وبرگشتی انجام می‌دهد که این دیواره همچنین مرز فشار برای محفظه‌های ضربه‌ای جلو و عقب نیز محسوب می‌شود. درزبند پیستون باید تفاضل فشار مؤثری را در طول صدها میلیون چرخه حفظ کند، در حالی که سطح سوراخ‌کوبنده، دمای روغن و بارهای ضربه‌ای به‌طور مداوم در حال تغییر هستند.

درزبند‌های استاندارد برای سوراخ‌های ضربه‌ای از ترکیبات پلی‌اورتان (PU) ساخته می‌شوند: سختی شور A معمولاً بین ۹۰ تا ۹۵، محدوده کاری از ۳۰- درجه سانتی‌گراد تا ۹۰+ درجه سانتی‌گراد، و مقاومت عالی در برابر سایش در تماس لغزشی پویا. پلی‌اورتان در فشارهای تماسی موجود در سوراخ‌های ضربه‌ای عملکرد خوبی دارد، زیرا استحکام کششی بالای آن (معمولاً ۳۵ تا ۵۵ مگاپاسکال) در برابر نیروهای تراکمی مقاومت می‌کند که باعث می‌شوند الاستومرهای با سختی پایین‌تر در فشارهای ۱۶۰ تا ۲۲۰ بار به شکاف راه‌گذاری نفوذ کنند. هنگامی که دمای روغن به‌طور مداوم از ۸۰ درجه سانتی‌گراد فراتر رود — ناشی از گرمای منتقل‌شده از قطعات حامل، گرمای محیط زیرزمینی یا عدم رعایت منظم تعویض روغن هیدرولیک — تنظیم فشردگی (Compression Set) پلی‌اورتان تسریع شده و درزبند قبل از رسیدن به عمر طراحی‌شده خود، نیروی تماس طراحی‌شده خود را علیه دیواره سوراخ از دست می‌دهد.

HNBR (کائوچوی نیتریل هیدروژنه‌شده بوتادین) جایگزین مناسب برای کاربردهای دمای بالا است: قابلیت کارکرد مداوم تا دمای ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد، مقاومت عالی در برابر روغن معدنی داغ و اوزون، و مقاومت بهتر در برابر پیری حرارتی نسبت به پلی‌اورتان (PU). اما این مزیت با کاهش جزئی مقاومت در برابر سایش در کاربردهای لغزشی با تعداد چرخه‌های بالا در مقایسه با پلی‌اورتان با سختی بالای شور همراه است. در عملیاتی که دمای روغن بازگشتی در دیفتر به‌طور معمول از ۸۰ درجه سانتی‌گراد فراتر رود — که با استفاده از ترمومتر مادون قرمز در پورت تخلیه قابل اندازه‌گیری است — باید ست‌های ضربه‌ای HNBR مشخص‌شده باشند. در عملیاتی که دمای روغن در حالت عادی است اما آلودگی ناشی از ذرات ساینده در مایع هیدرولیک به‌صورت قابل توجهی وجود دارد، باید از پلی‌اورتان (PU) استفاده شود.

منطقه ۲: آب‌بندهای جعبه شستشو

جعبه شستشو با درزبندی‌های فیزیکی، مدار آب شستشو را از مدار روغن هیدرولیک در قسمت جلوی درفتر به‌طور کامل جدا می‌کند. آب شستشو از طریق پوشش گیره وارد می‌شود، سپس از طریق سوراخ عبوری پیوندگر شفت یا اطراف آن (بسته به طراحی) جریان یافته و از سوراخ خارج می‌شود و ذرات برشی را همراه خود حمل می‌کند. درزبندی‌های جعبه شستشو این آب را در سمت رشته حفاری و روغن ضربه‌ای را در سمت مقابل نگه می‌دارند.

خرابی درزبندی جعبه شستشو منشأ شایع‌ترین و پرهزینه‌ترین زنجیره آلودگی در حفاری هیدرولیکی است. هنگامی که درزبندی ساییده می‌شود، آب به‌صورت معکوس از ناحیه بوش راهنما وارد محفظه ضربه‌ای می‌گردد. روغن امولسیفیه‌شده حاصل دارای ویسکوزیته‌ای تقریباً ۳۰ تا ۴۰ درصد کمتر از روغن هیدرولیک تمیز در دمای یکسان است و ذرات ریز سنگ را از آب شستشو به فضاهای تنگ مدار ضربه‌ای منتقل می‌کند. هر دوی این اثرات، سایش محفظه ضربه‌ای را تسریع می‌بخشند. امولسیفیکاسیون در نمونه زیرآب درفتر به‌صورت روغنی کدر یا شیری‌رنگ قابل مشاهده است.

در اتصال جعبه شستشو، واشرهای ثابت با پشتیبانی از PTFE ترجیح داده می‌شوند، زیرا PTFE از نظر شیمیایی بی‌اثر در برابر هر دو نوع روغن هیدرولیک معدنی و آب شستشو است، صرف‌نظر از pH یا محتوای معدنی آن. اصطکاک کم PTFE در اینجا کمتر اهمیت دارد تا سازگاری شیمیایی آن در مرز سیالات بسیار مختلطی که در محیط‌های زیرزمینی خورنده رخ می‌دهد.

منطقه ۳: واشرهای اتصال ثابت (واشرهای O-شکل و درزبندی‌ها)

تمامی اتصال‌های تحمل‌کننده فشار بین بخش‌های بدنه دریفتر — از جمله اتصال پوشش جلو به سیلندر، سیلندر به پوشش عقب، سطوح اتصال پورت انباشته‌کننده و سطوح نصب بلوک شیر — با استفاده از واشرهای O-شکل در هندسه شیارهای استاندارد آب‌بندی می‌شوند. این واشرها از نوع ثابت هستند؛ یعنی دو سطح در حین عملیات نسبت به یکدیگر حرکت نمی‌کنند.

NBR (کائوچوی نیتریل بوتادین) ترکیب استاندارد برای آب‌بندی‌های ایستا در مدارهای روغن هیدرولیک معدنی است. محدوده دمایی آن از ۴۰- درجه سانتی‌گراد تا ۱۲۰+ درجه سانتی‌گراد است که برای اکثر شرایط کاری مدارهای ضربه‌ای کافی می‌باشد. حالت اصلی خرابی حلقه‌های Oشکل ایستای NBR در مته‌های سنگ‌شکن، تخریب ناشی از دما نیست؛ بلکه «تنظیم فشار» (Compression Set) ناشی از بارگذاری طولانی‌مدت تحت فشار بالا همراه با چرخه‌های حرارتی در طول چندین شیفت کاری است. حلقه Oشکلی که به مدت ۵۰۰ ساعت تحت فشار ۲۰۰ بار علیه دیواره شیار خود فشرده شده باشد، بازیابی کشسانی باقی‌مانده‌ای کمتر از حلقه جدید دارد؛ بنابراین هنگام باز و بستن مجدد اتصال، حلقه Oشکل تخت‌شده ممکن است بدون تعویض، دوباره آب‌بندی نشود.

روش استاندارد: تعویض تمام حلقه‌های Oشکل در هر بار تغییر کامل مجموعه ضربه‌ای. هزینه حلقه‌های Oشکل بسیار ناچیز است نسبت به هزینه نشتی بعدی پس از بازmontاژ مجدد، و این حلقه‌ها در هر حال در مجموعه موجود هستند.

مرجع منطقه آب‌بندی: ساختار، ماده و شرایط انجام بازرسی/تعویض

الگوهای رایج خرابی و آنچه این الگوها نشان می‌دهند

خرابی زودهنگام آب‌بند ضربه‌ای — قبل از ۲۰۰ ساعت کارکرد ضربه‌ای — تقریباً همیشه نشان‌دهندهٔ علت اصلی‌ای فراتر از کیفیت آب‌بند است. سه علت رایج عبارتند از: خراشیدگی سطح سوراخ (بور) ناشی از آلودگی ذرات فلزی در دوره‌های قبلی که پیش از نصب ست جدید حذف نشده‌اند؛ شیار راهنمای (گاید سلیو) با بازوهای بیش از ۰٫۴ میلی‌متر، که منجر به بارگذاری محوری نادرست روی شفت (شانک) شده و سبب تمرکز سایش نامتقارن لبهٔ آب‌بند می‌شود؛ یا دمای روغن که به‌طور مداوم بالاتر از ۸۰ درجه سانتی‌گراد باشد و باعث تسریع تنظیم فشردگی پلی‌اورتان (PU) شود. شناسایی اینکه کدام یک از این علل اصلی در عمل مؤثر است، نیازمند بازرسی سطح داخلی سوراخ (برای تشخیص خراش)، اندازه‌گیری نوسان شفت (شانک) و ثبت دمای روغن است — نه صرفاً نصب مجدد یک ست دیگر.

شکستن آب‌بند جعبه شستشو در کمتر از ۳۰۰ ساعت معمولاً ناشی از شیمی آب شستشوی خشن است، نه سایش عادی. آب معدنی حاوی مواد معدنی با غلظت بالا یا آب اسیدی با pH پایین، آب‌بندهای شستشوی مبتنی بر نیتریل را سریع‌تر از آب تمیز تخریب می‌کند. ست‌های آب‌بند با پشتیبانی از PTFE دامنه وسیع‌تری از شیمی آب را تحمل می‌کنند و انتخاب مناسبی برای عملیات زیرزمینی با مشکلات شناخته‌شده کیفیت آب هستند.

ست‌های آب‌بند HOVOO: تطبیق ترکیب آب‌بند با منطقه

یک کیت آبگیر کامل برای دریفتر شامل آبگیرهای سوراخ ضربه‌ای، آبگیرهای جعبه شستشو، آبگیرهای کُفه راهنما، حلقه‌های O-شکل انباشته‌کننده و آبگیرهای اتصال به بلوک شیر است. انتخاب ترکیب نامناسب حتی برای تنها یک منطقه، باعث خرابی زودرس انتخابی می‌شود که ممکن است به‌اشتباه به‌جای عدم تطابق در انتخاب ماده، به‌عنوان کیفیت پایین کلی کیت تشخیص داده شود. HOVOO کیت‌های اختصاصی بر اساس مدل برای تمام برندهای اصلی دریفتر — از جمله Epiroc COP، Sandvik HL/RD، Furukawa HD/HF و Montabert — را عرضه می‌کند؛ با گزینه‌های ترکیبی استاندارد پلی‌اورتان (PU)، HNBR و نسخه‌های پوشش‌دار از PTFE برای بخش شستشو. راهنمایی ترکیبی منطقه‌به‌منطقه برای عملیاتی که در دمای بالاتر یا در محیط‌های آبی با شیمی تهاجمی انجام می‌شوند، در دسترس است. ارجاعات در hovooseal.com.