ရေအောက်တွင် အသုံးပြုရန် ဟိုက်ဒရောလစ် ဘရိတ်ခ််များကို မည်သို့ထိန်းသိမ်းရမည်နည်း။

ရေအောက်တွင် ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် လုံးဝကွဲပြားသော အမျိုးအစားဖြစ်ခြင်း

စံသတ်မှတ်ထားသော ဟိုက်ဒရောလစ် ဘရိတ်ခ်ယာ ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသောင်းဆောင်းကြောင်းများ — နေ့စဥ် ၂ နာရီတစ်ကြိမ် အဆီပေးခြင်း၊ လစဥ် နိုက်ထရိုဂျင် စစ်ဆေးခြင်း၊ အသုံးပြုမှုအချိန် ၁၈၀၀–၂၂၀၀ နာရီအထိ အပိုင်းအစများကို အစားထိုးခြင်း — သည် မြေပေါ်တွင် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ထိုလမ်းညွှန်များကို ရေအောက်တွင် အသုံးပြုသည့် ယူနစ်တစ်ခုတွင် အသုံးပြုပါက အချိန်ကာလများသည် မှားယွင်းပါသည်၊ ပျက်စီးမှုအမျိုးအစားများသည် မှားယွင်းပါသည်၊ ထို့အပြင် ရေအောက်သို့ ခုနှစ်ကြိမ် ဆင်းပြီးနောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များ၏ အစီအစဥ်သည် လုံးဝ မပါဝင်ပါ။ ရေအောက်တွင် အသုံးပြုသည့် ဘရိတ်ခ်ယာ ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသောင်းမှုသည် မြေပေါ်တွင် အသုံးပြုသည့် ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသောင်းမှုထက် ပိုမိုခက်ခဲခြင်းမရှိပါ။ ထိုသည်မှာ အဆင့်အတန်းအရ မဟုတ်ဘဲ အမျိုးအစားအရ ကွဲပါသည်။

အခြေခံကွဲပြားမှုမှာ ရေအောက်တွင် ရေဖိအားနှင့် သိုးစားမှုတို့သည် အပြင်ဘက်မျက်နှာပုံတိုင်းနှင့် အပိုင်းအစတိုင်းတွင် တစ်ပါတည်း လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မြေပေါ်တွင် အနုစုတ်ဖုန်အုပ်ခြုပ်မှုအုပ်စုတွင် အနည်းငယ်သော ပျက်စီးမှုဖြစ်ပါက ရေတိုက်ခြင်းအတွင်း ရက်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ကျောက်စေးများသည် ရှေးဖက်ခေါင်းပေါ်သို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်။ အလားတူ ရေအောက်တွင် အုပ်စုပျက်စီးမှုဖြစ်ပါက အနည်းငယ်သော ရေနက်မှုတွင်ပင် ရေသည် စက္ကန်းအနည်းငယ်အတွင်း ဖိအားဖြင့် ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်။ စိုက်ခြင်းအုပ်စုသို့ ရေရောက်ရှိခြင်းသည် ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုပြဿနာမှာမဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်းပျက်စီးမှုဖြစ်သည်။ ပင်လေးရေသည် သံမဏိနှင့် မှုန်းထုပ်သံမဏိကို တွေ့ဆုံမှုနေရာတိုင်းတွင် ဂါလွနစ်သိုးစားမှုကို စတင်စေပါက ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။ ဥပမါ- သံမဏိဖောက်ခါးများနှင့် မှုန်းထုပ်သံမဏိခန္တီး၊ အလူမီနီယမ် ချိတ်ဆက်ပေါင်းများနှင့် သံမဏိတပ်ဆင်မှုမှုန်းများ၊ ကြေးနီ အဆို့အသုံးပေါင်းများနှင့် စတီလ်သံမဏိခန္တီးများ စသည်ဖြစ်သည်။ အုပ်စုတိုင်းသည် အီလက်ထရိုကြီးမီကယ်ဆဲလ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးပြီး ချောက်ချောက်ကို ရေအောက်တွင် ထည့်သွင်းထားသည့်အခါ အချိန်တိုင်း အလုပ်လုပ်နေသည်။

ရေအောက်တွင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် လေကို ဖိအားမြင့်စေသည့် စနစ်သည် ထိုစနစ်ကို သတ်မှတ်ပေးသည့် ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသော တာဝန်ကိုလည်း ဖန်တီးပေးပါသည်။ ဘရိတ်ခ်အတွင်းရှိ အချိန်ပိုင်းများသို့ ဖိအားမြင့်လေကို အဆက်မပြတ် စီးဆင်းစေခြင်းဖော်ပြခြင်းဖြင့် ရေကို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပြီး အလုပ်လုပ်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို အအေးခံပေးပါသည်။ လေပေးပို့မှု ပျက်ပါက (ကွန်ပရက်ဆာ ပျက်စဲခြင်း၊ လေဟော့စ် ကောက်ညှိန့်ခြင်း၊ ချို့ယွင်းသည့် ချိတ်ဆက်မှု) အပေါ်ယံဖိအား အတားအဆီးသည် ပျက်စီးသွားပါသည်။ ရေသည် ချက်ချင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပါသည်။ ရေအောက်တွင် အသုံးပြုသည့် ဘရိတ်ခ်တွင် အရေးအကြီးဆုံး လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းမှာ လေဝင်ပေါက် ဟော့စ်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအစိတ်အပိုင်းကို မြေပေါ်တွင် အသုံးပြုသည့် ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသော စာရွက်စာတမ်းများတွင် လုံးဝ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပါ။

ရေအောက်မှ ပြန်လာပြီးနောက် ပြုလုပ်ရမည့် လုပ်ဆောင်ချက် (၄) ခု — အချိန်ကာလနှင့် အကြောင်းရင်း

ဤဇယ်လ်ဇယ်တွင် ရေအောက်တွင် အသုံးပြုသည့်အခါ ထူးခြားသည့် သို့မဟုတ် အလွန်တိုတောင်းသည့် ပုံစံဖြင့် ပြုလုပ်ရမည့် ပြုပြင်ထိန်းသော လုပ်ဆောင်ချက် (၄) ခုကို ဖော်ပြထားပါသည်။ ဇယ်လ်ဇယ်တွင် တစ်ခုချင်းစီသည် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ၊ စစ်ဆေးရမည့်နေရာနှင့် အချိန်ကာလ သို့မဟုတ် နောက်ဆက်တွဲအကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် မြေပေါ်တွင် ပြုလုပ်သည့် ပုံစံနှင့် မည်သို့ကွဲပြားသည့် အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြထားပါသည်။

သိုလှောင်ခြင်း၊ ပြန်လည်ရှာဖွေခြင်းနှင့် အေးစက်စွာ စခြင်း ပြဿနာ

ရေအောက် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု အလုပ်မလုပ်တော့တဲ့အခါ စီမံကိန်းအဆုံး၊ ရာသီဥတု ထိန်းသိမ်းမှု၊ စက်ပစ္စည်းလှည့်ပတ်မှု သိုလှောင်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်က ၎င်းဟာ စွမ်းဆောင်ရည်ပြည့်နဲ့ ပြန်လည်အလုပ်လုပ်မလား (သို့) ရေရပ်နေခြင်းကနေ ပြိုကွဲနေတဲ့ တံဆိပ်တွေနဲ့ ပြန်လည်အလုပ်လုပ်မလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပါတယ်။ သိုလှောင်မထားခင် အလုပ်လုပ်လက်နက်ကို ထုတ်ယူပါ။ ထိုင်နေရင် လက်နက်အုတ်နဲ့ ပုံးကြားမှာ စိုထိုင်းမှုကို ဖမ်းမိစေပါတယ်။ အပူပေးခြင်းဖြင့် အပူချိန်တိုးပွားခြင်းကြောင့် ရွေ့လျားနေသော အစိတ်အပိုင်းများအကြားရှိ အပေါက်များအား နည်းနည်းလေး ဖွင့်ပေးခြင်းဖြင့် ရေအေးဖြင့် ဆေးကြောခြင်းဖြင့် မရောက်ရှိနိုင်သော နေရာများသို့ ရေစိမ်နိုင်သည်။ ရေကို ဖြုတ်ပြီးချင်း ရေကို ဖြုတ်တဲ့ ဆီကို လိမ်းပေးပါ၊ သတ္တုမျက်နှာပြင်တွေ မခြောက်ခင်နဲ့ ရှေ့ပိုင်း ခေါင်းမှာ မီးတောက် သံယိုလာခင်ပါ။

သိုလှောင်မှုအပြီး အအေးခံစက်ဖွင့်ခြင်းသည် ဒုတိယအကြိမ် လျစ်လျူရှုခံရသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဖြစ်သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် စက်ပိတ်ထားခဲ့သည့် ဟိုက်ဒရောလစ် ပိတ်မှုများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တပ်ဆင်မှုနှင့် ဖိအားတင်မှုအတွက် လုပ်ဆောင်မှု စက်ကြိမ်အနည်းငယ် လိုအပ်ပါသည်။ မှန်ကန်သော ချဉ်းကပ်မှုမှာ အလုပ်လုပ်မှုကာလအသစ်တွင် ပထမဆုံး ရေအောက်သို့ စုံစမ်းမှုမှီ ဖိအားနိမ့်နှင့်အတူ ရေအောက်မှ အပ်ထားသည့် ဘရိတ်ကို ၂ မှ ၃ မိနစ်ကြာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ဤသို့လုပ်ခြင်းဖြင့် ပိတ်မှု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးပါသည်၊ လေဝင်ပေါက် စီးဆင်းမှုကို အတည်ပြုပေးပါသည်၊ ထို့အပှင့် စက်သည် ရေအောက်သို့ စုံစမ်းမှုမှီ အန်းနေမှုများ (ဥပမါ- ပုံမှန်မဟုတ်သော တုန်ခါမှု၊ ရှေးခေါင်းပိုင်းတွင် သုံးစွဲသည့် ဆီများ စိမ့်ထွက်နေခြင်း၊ BPM များ မတည်မြဲခြင်း) ကို စက်သည် ရေအောက်သို့ စုံစမ်းမှုမှီ အန်းနေမှုများကို ပိုမိုခက်ခဲစွာ ရှာဖွေရန် ဖြစ်လာမည့်အတွက် အန်းနေမှုများကို အများဆုံး စောစောစော ရှာဖွေနိုင်ပါသည်။

ထုတ်ယူမှုအချိန်တွင် အထူးသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုမှာ ဗာကျူမ်လော့ခ် (vacuum lock) ဖြစ်သည်။ ဘရိတ်ကာ (breaker) ကို ရေအောက်နက်ရှိမှ မြှင့်တင်လာသည့်အခါ ရေအောက်ဖိအား (hydrostatic pressure) သည် အတွင်းပိုင်းအစိတ်အပိုင်းများ ညီမျှရေးလုပ်နိုင်သည့် အမြန်နှုန်းထက် ပိုမြန်စွာ ကျဆင်းသွားသည်။ လေဝင်ပေါက် စစ်ထုတ်စက် (air inlet check valve) သည် အနည်းငယ် ညစ်ပေးနေပါက အတွင်းပိုင်းအခန်းသည် ခဏတာအတွင်း အနုတ်ဖိအား (negative pressure) ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ထိုအနုတ်ဖိအားအားဖြင့် အပြင်ဘက်မှ ရေကို ဖုန်ပိတ်စ (dust seal) ကို ဖြတ်ကာ အတွင်းသို့ ဆောင်လာနိုင်သည်။ ရေမှ ထုတ်ယူပြီးနောက် ဘရိတ်ကာ၏ မျက်နှာပုံများသည် သန့်ရှင်းနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ရေမှုန်းဝင်ခြင်းမရှိသည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။ ဗာကျူမ်လော့ခ်ကြောင့် ရေမှုန်းဝင်သော ပစ်စန်အခန်း (piston cavity) သည် အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် သန့်ရှင်းသည့် ယူနစ်တစ်ခုနှင့် အတူတူပဲ ဖြစ်သည်။ ထုတ်ယူပြီးနောက် စစ်ဆေးမှုတွင် ရေမှုန်းဝင်မှုရှိမရှိကို ရှေ့ခေါင်းပိုင်း (front head) တွင် စစ်ဆေးရမည်။ ချီဇယ် (chisel) ကို ဖုန်းထုတ်ပြီး အလင်းရှိရှိဖြင့် အတွင်းဘက်သို့ ကြည့်ပါ။ ရေမှုန်းဝင်မှုကို ညွှန်ပြသည့် ဟိုက်ဒရောလစ်ဆီ (hydraulic oil) ပြန်လည်စီးဆင်းမှုတွင် မှုန်ဝါးမှု (cloudiness) ရှိမရှိကို စစ်ဆေးရမည်။