ဟိုင်ဒရောလစ် ဘရိတ်ခ်ါ နေ့စဉ် ပုံမှန်ထိန်းသိမ်းခြင်း – ဝန်ဆောင်မှုသက်တမ်းကို လွယ်ကူစွာ တိုးမြှင့်ပေးခြင်း

၁၅၀၀ နှစ်မှ ၅၀၀၀ နှစ်အကြားရှိ အချိန်ကွာဟမှုသည် အများအားဖြင့် ပုံမှန်ထိန်းသိမ်းမှုလုပ်ငန်းများဖြင့်သာ ဖြည့်ဆည်းနိုင်ပါသည်။

အလားတူ ဟိုက်ဒရောလစ် ဘရိတ်ကာ မော်ဒယ်တစ်ခုသည် အလားတူ ကာရီယာ အမျိုးအစားပေါ်တွင် အလားတူ ကျောက်တုံးများကို ခွဲခြမ်းနေပါက တစ်နေရာတွင် ၅၀၀၀ နှစ်အထိ အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း အခြားနေရာတွင် ၁၅၀၀ နှစ်မှမီမီ ပျက်စီးသွားနိုင်ပါသည်။ အင်ဂျင်နီယာအလုပ်များသည် အတူတူပဲဖြစ်ပါသည်။ ကွာခြားမှုများသည် တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ဆောင်ရသော သုံးဆယ့်နှစ်စက္ကန်းအတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် စုစည်းလာပါသည်- သုံးရန် ဂရီးစ် နစ်ပယ်လ်ကို ပေးသွင်းမှုမှတ်တမ်းမှ အသေးစိတ်သုံးစွဲမှုမှ ဖျက်သိမ်းပေးခဲ့ခြင်းရှိမရှိ၊ နိုက်ထရိုဂျင်ကို အအေးခံထားသော ယူနစ် (cold unit) သို့မဟုတ် အပူခံထားသော ယူနစ် (hot unit) တွင် စစ်ဆေးခဲ့ခြင်းရှိမရှိ၊ ဘူရှင်း ကလီရင့် (bushing clearance) ကို ဒရီလ်ဘစ် (drill bit) ဖြင့် တိက်တိက်ကောက်ကောက် တိုင်းတာခဲ့ခြင်းရှိမရှိ သို့မဟုတ် မျက်စိဖြင့် ခန့်မှန်းခဲ့ခြင်းရှိမရှိ။ ဤစစ်ဆေးမှုများအားလုံးသည် လွယ်ကူသော အလုပ်များဖြစ်ပါသည်။ အထူးကိရိယာများ လိုအပ်ခြင်းလည်း မရှိပါသည်။ သို့သော် ဤစစ်ဆေးမှုများကို သုံးလ တွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လွဲချော်ခဲ့ပါက အလားတူ အကောင်အကျောင်းဖြစ်ပါသည်- ပစ်တန်း (piston) ပေါ်တွင် အမှားအမှင်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အသုံးပြုနိုင်သော အချိန် ၄၀၀၀ နှစ် ကျန်ရှိသော ယူနစ်ကို အသုံးမဝင်တော့သည့် အထိ ပျက်စီးသွားပါသည်။

ရေအားဖြတ်စက်တွေမှာ အများဆုံး တွေ့ရတဲ့ ထိန်းသိမ်းမှု ပျက်ကွက်မှုက ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ မသိခြင်းမဟုတ်ပဲ သိတာနဲ့ လုပ်ခြင်းကြားက ကွာဟချက်ပါ။ သင်တန်းတစ်ခုမှာ မှန်ကန်တဲ့ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု အစဉ်အလာကို သရုပ်ဖော်နိုင်သူတွေဟာ အလုပ်က အချိန်ဆွဲထားတဲ့အချိန်နောက်ကျတဲ့အခါ အပြောင်းအလဲမတိုင်ခင် ဆီစစ်ဆေးမှုကို ကျော်လွှားတဲ့ အော်ပရေတာတွေပဲဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီပျံသန်းမှုအတွက် ကုန်ကျစရိတ်ဟာ ပထမနေ့မှာ မမြင်နိုင်တော့ဘဲ ၆၀ ရက်မှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းလာမှာပါ။ ဘတ်စ်ကန်အဝတ်အစားဟာ စုပေါင်းပြီး မျဉ်းမလိုက်ပါ၊ ပထမ ၂၀% ကွာဟမှုဟာ လနဲ့ချီပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတယ်၊ နောက်ဆုံး ၂၀% က ပစ်စတွန်ကွေးမှု စတင်တာနဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ သီတင်းပတ်မှာ စစ်ဆေးပြီး ဘာမှ မတွေ့တဲ့ အော်ပရေတာဟာ ဒီတစ်ပတ်မှာ ကျရှုံးနေတဲ့ ဘူးချောင်းကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။ "ကောင်းမွန်သည်" နှင့် "ပျက်စီးသည်" အကြားက ကြားကာလသည် လုပ်ငန်းရှင်အများစုမျှော်လင့်ထားသည်ထက် တိုသည်။

သုံးများသော အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းများသည် စက်ပစ္စည်း၏ အများအပြားသော ဝန်ဆောင်မှုမှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ထုတ်ခဲ့ပါသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းများမှာ ဘရန်ဒ်၊ ကုန်စည်သယ်ယူရေး အမျိုးအစား သို့မဟုတ် အသုံးပြုမှုအမျိုးအစား မည်သည့်အရာပေါ်တွင်မဆို အတူတူပဲ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းများမှာ- ချီဇယ်နှင့် ဘုရှင်းအကြား လျှော့ချမှုမှုမှု မလ sufficiently ရှိခြင်း၊ ညစ်ညမ်းနေသော ဟိုက်ဒရောလစ် ဆီ၊ နိုက်ထရိုဂျင်ဖိအား မှန်ကန်စွာ မထားရှိခြင်း တို့ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းသုံးခုလုံးကို စက်ပစ္စည်း၏ အလုပ်လုပ်မှု အချိန်တစ်နှစ်လျှင် တစ်နှစ်မှု အချိန်အတွင်း ပိုမိုမှန်ကန်စွာ စစ်ဆေးနိုင်သည့် ကိရိယာများဖြင့် ဖော်ထုတ်နိုင်ပါသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းသုံးခုလုံးကို ဖော်ထုတ်ပြီး စက်ပစ္စည်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံအစိတ်အပိုင်းများကို ပျက်စီးစေမည့် အချိန်မတိုင်မီ ပြုပြင်နိုင်ပါသည်။ အောက်တွင် ဖော်ပြထားသည့် ပုံမှန် ထိန်းသိမ်းမှုအစီအစဥ်သည် ထိုအကြောင်းရင်းသုံးခုကို ဖော်ထုတ်ရန် အစောဆုံးအချိန်တွင် စီစဥ်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ထိန်းသိမ်းမှုအစီအစဥ် — လုပ်ရမည့်အလုပ်၊ အရေးကြီးမှု၊ လုပ်သောသူများ လွင်ခွင်ခြင်းများ

လုပ်ရမည့်အလုပ်များကို လုပ်ရမည့်အချိန်အတိုင်း လေးမျှသော အချိန်ကာလများဖြင့် စီစဥ်ထားပါသည်။ 'လုပ်သောသူများ လွင်ခွင်ခြင်းများ' ဆိုသည့် ကောလံတွင် လုပ်သောသူများသည် အစီအစဥ်ကို လိုက်နာနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ပြန်လည်ခေါ်ယူမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အတိအကျရှိသော အမှားများကို ဖော်ပြထားပါသည်။

ကွဲပြားမှုကို ဖန်တီးပေးသော သံခွေဆီ — နှင့် ကွဲပြားမှုကို မဖန်တီးနိုင်သော သံခွေဆီ

အသုံးပြုမှုအတွက် ပုံမှန်ထိန်းသိမ်းရေးလမ်းညွှန်များတွင် အရေးအကြီးဆုံးအဖြစ် သံခွေဆီဖေးလ်လုပ်ခြင်းကို ပထမဦးဆုံး ဖော်ပြထားပါသည်။ သို့သော် အချိန်မှမဟုတ်သော ပျက်စီးမှုများအနက် အများဆုံးဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းများထဲတွင် သံခွေဆီဖေးလ်လုပ်ခြင်းသည် အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ စက်မှုလုပ်သားများသည် သံခွေဆီဖေးလ်လုပ်ခြင်းကို မလုပ်ကြသောကြောင်းမဟုတ်ပါ — အများစုသည် လုပ်ကြပါသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် မှားယွင်းသော ထုတ်ကုန်ဖြင့် သံခွေဆီဖေးလ်လုပ်ကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။ စက်မှုသံခွေဆီ သို့မဟုတ် အထွေထွေသုံး EP2 သံခွေဆီသည် ကျောက်တုံးများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖဲ့သည့်အခါ ခွေးခွေးခွေး အစိတ်အပိုင်းများတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ရောက်ရှိသော အပူခံခဲ့ရမှုတွင် အရည်ပျော်သွားပါသည်။ သံခွေဆီ အရည်ပျော်သွားပြီး စီးထွက်သွားပါက အစိတ်အပိုင်းများသည် သံခွေမှုန်သော သံခွေမှုန်သော အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်လာပါသည်။ ထို့နောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစိတ်အပိုင်းများ၏ ပျက်စီးမှုသည် စက်မှုလုပ်သားများ၏ အလုပ်အများအပြားကို အလုပ်လုပ်သည့် အချိန်ထက် ပိုမြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည် — သူတို့သည် ထူးခြားသော အသံများ သို့မဟုတ် မှုန်ဝါမှုများကို သတိထားမိသည့်အခါတွင် အစိတ်အပိုင်းများ၏ အကွာအဝေးသည် ဒရိုင်ဗ်ဘစ် အချက်အနေဖြင့် အလွန်ကြီးမားနေပါပါသည်။

ဟိုင်ဒရောလစ် ဘရိတ်ကာများအတွက် အထူးပြုထုတ်လုပ်ထားသော ခီဇယ် ပေစ့်သည် မောလီဘီဒနမ် ဒိုင်ဆัဖိုက်ဒ် (molybdenum disulfide) သို့မဟုတ် ဂရပ်ဖိုက် (graphite) အလွန်မှ ဖိအားမြင့် အပိုစွမ်းအားပေးမှုများ ပါဝင်ပြီး ၂၀၀–၂၅၀°C အထက်တွင် နယ်နိမိတ်အိုင်လူဘြီကေးရှင်း အက်တ်မ် (boundary lubricating film) ကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။ ဤအက်တ်မ်သည် စံသတ်မှတ်ထားသော ဂရီစ် (grease) သည် အိုင်လူဘြီကေးရှင်း ဘိုး (bore) မှ အတော်ကြာအောင် ထုတ်လုပ်ပေးပြီးနောက်တွင်ပါ ရှိနေသည်။ ဂရီစ် နီပယ် (grease nipple) တွင် လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုသည် ရှုပ်ထွေးမှုမရှိပါ။ ပန်ပ်မှ ဖိအားပေးပြီးနောက် အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် ခီဇယ် ဘိုး၏ အောက်ခြေမှ အသစ်သော ပေစ့်များ ထွက်ပေါ်လာရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထွက်ပေါ်မလာပါက နီပယ်သည် ပိတ်နေခြင်း (blocked) သို့မဟုတ် ဘိုးတွင် ဂရီစ်ကို လျှော့ချသည့် လမ်းကြောင်း (drainage path) ရှိနေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ထိုအခြေအနေများကို စက်မှုလုပ်ငန်းများ စတင်မီ အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ အကောင်းဆုံး အမြင်အားဖြင့် ထွက်ပေါ်မလာခြင်းသည် နီပယ်ထဲသို့ ဂရီစ်ကို မည်မျှပဲ ဖိအားပေးပေးပါ ထိတ်တွေ့နေသည့် ဧရိယာ (contact zone) သို့ မရောက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြပါသည်။

ဘော်ရှင်အသက်တမ်းကို အပိုစရိတ်မလိုဘဲ သိသိသာသာ တိုးတက်စေနိုင်သည့် ဂရီစ်ဆိုင်ရာ ထိန်းသိမ်းရေးအလေ့အကျင့်တစ်ခုမှာ- ချီဇယ်ကို မြေမျက်နှာပြင်နှင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိထားပြီး ဂရီစ်လေးကို လေးနက်စွာ ဖိသွင်းခြင်းဖြစ်သည်။ အောက်သို့ ဖိခြင်းဖြင့် ဘော်ရှင်၏ ထိတ်တွေ့မှုနေရာကို ဖိအားပေးပြီး အကွာအဝေးကို အနည်းငယ် ဖွင့်ပေးကာ ဂရီစ်ကို စက်လုပ်ဆောင်နေစဉ် သံနှင့်သံ ထိတ်တွေ့မှုဖြစ်ပေါ်သည့် နေရာသို့ စီးဝင်စေသည်။ အချိန်ကာလအတောင်း စက်သည် အနေအထားမှာ အလုပ်မလုပ်သည့်အခါ ချီဇယ်ကို မြေမျက်နှာပြင်မှ မြှောက်ထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂရီစ်ကို ဖိသွင်းလျှင် ဂရီစ်သည် ဘော်ရှင်၏ အတွင်းဘက်သို့သာ ဝင်ရောက်ပြီး ထိတ်တွေ့မှုနေရာသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ပါ။ ဂရီစ်ဖိသွင်းရန် အလုပ်သမ်းများသည် ဂရီစ်ဖိသွင်းမှုမှီ ချီဇယ်ကို အောက်သို့ ဖိထားရန် အချိန်ငါးစက္ကန့် သေချာစွာ အသုံးပြုသည်ဖြင့် ဂရီစ်ကို အလုပ်လုပ်သည့်နေရာသို့ ဖြန့်ဖေးပေးနိုင်ပါသည်။ ထိုအလေ့အကျင့်ကို အမြဲလုပ်ဆောင်သည့် အလုပ်သမ်းများသည် ဂရီစ်အမျိုးအစားနှင့် ဖိသွင်းမှုအကြိမ်ရေအတူတူ ဖိသွင်းသော်လည်း မှားယွင်းသည့် အနေအထားတွင် ဖိသွင်းသည့် အလုပ်သမ်းများထက် ဘော်ရှင်အသက်တမ်း ပိုများကြောင်း အမြဲတမ်း အစီရင်ခံကြပါသည်။