Jak prawidłowo dostosować ciśnienie azotu w młotach hydraulicznych?

Azot wykonuje dwie różne funkcje — obie są istotne

Otwórz instrukcję serwisową łamacza hydraulicznego, a zwykle znajdziesz dwie osobne specyfikacje ciśnienia azotu: jedną dla tylnego głowicy (tylnego cylindra) i drugą dla akumulatora. Nie są one wzajemnie zamienne. Poprawne ustawienie jednego z tych ciśnień przy zignorowaniu drugiego nadal prowadzi do pracy łamacza z niższą wydajnością lub może spowodować uszkodzenie maszyny nośnej.

Azot w tylnym głowicy działa jako sprężyna gazowa. Olej hydrauliczny przesuwa tłok w górę, ściskając ten ładunek azotu. Gdy zawór zmienia położenie, skompresowany azot uwalnia się gwałtownie, napędzając tłok w dół z dużą prędkością, aby uderzyć w dłuto. Jest to główna źródło energii uderzeniowej — to właśnie ono nadaje każdej impulsowi jego siłę. Bez niego lub przy zbyt niskim ciśnieniu azotu tłok poruszałby się wyłącznie pod wpływem ciśnienia oleju hydraulicznego, co stanowi jedynie ułamek zaprojektowanej energii uderzeniowej. Bez odpowiedniego ładunku azotu w tylnym głowicy tłok nie miałby wystarczającej siły do skutecznego kruszenia.

Az akumulator azonban az azótniem szolgál teljesen inné célra: elnyeli a nyomáslengéseket. Minden egyes alkalommal, amikor a törő szelepe átkapcsol, nyomáshullámot küld vissza a hidraulikus csöveken keresztül a hordozó szivattyú felé. Ha nincs csillapító mechanizmus, ezek a hullámok percenként 400–1400-szor ütődnek a szivattyúba, a tömítésekbe és a csatlakozókba. Az akumulátorban lévő nitrogén töltés elnyeli ezeket a csúcsnyomásokat, csökkentve a maximális nyomást 30–40%-kal, és így védi a teljes hordozó hidraulikus körrendszert. Az alacsony akumulátor-nitrogénszinttel való működtetés nem csupán a törő teljesítményére van hatással – közvetlenül károsítja a rakodógépet.

Öt tünet, az azótok okozta hátterük és a teendők

Az alábbi táblázat összekapcsolja az öt leggyakoribb helyszíni tünetet a legvalószínűbb okozó nitrogénállapottal, mindegyik tünet mechanikai okával, valamint a szükséges korrekciós intézkedéssel. Az „intézkedés” oszlopban szándékosan feltüntettük azt is, mit *ne* szabad tenni az egyes esetekben – ezek azok a hibák, amelyek egy egyszerű újratöltést membrán-csere szükségességévé alakítanak.

Procedura ładowania — oraz błędy powodujące uszkodzenie sprzętu

Pierwsza zasadą jest dobór gazu. Nie wolno stosować sprężonego powietrza ani tlenu. Powietrze zawiera wilgoć, która koroduje wewnętrzne elementy akumulatora, a tlen pod ciśnieniem w obecności oleju hydraulicznego stwarza zagrożenie pożarem i wybuchem. Jako jedyny dopuszczalny gaz przyjmuje się suchy azot z odpowiedniego butla gazowego. Nie jest to środkiem ostrożności w przypadkach marginalnych — jest to właśnie powód, dla którego procedura wymaga użycia zestawu do ładowania azotem, a nie linii sprężarki warsztatowej.

Kolejność ładowania ma większe znaczenie, niż większość operatorów przewiduje. Podłącz zestaw do ładowania do zaworu gazowego, nie dokręcając całkowicie uchwytu — w przeciwnym razie uszkodzi się siedzisko zaworu. Otwórz powoli zawór butli azotu: jeśli akumulator typu workowy zostanie napełniony zbyt szybko, azot najpierw uderza w dalszy koniec worka, rozciąga go wzdłużnie na pełną długość obudowy, a następnie wciska worek w dół wokół zaworu grzybkowego znajdującego się na dole. Taki worek nie wraca do stanu pierwotnego. Naprawa polega na wymianie akumulatora, a nie na jego ponownym napełnieniu. Po osiągnięciu docelowego ciśnienia odczekaj od dziesięciu do piętnastu minut przed wykonaniem końcowego pomiaru — temperatura azotu obniża się podczas rozprężania się w akumulatorze, a manometr wskazuje wyższą wartość ciśnienia niż stabilizowana, dopóki gaz się nie ustali.

Wypuszczanie nadmiaru ciśnienia wymaga użycia zaworu odpowietrzającego w zestawie do ładowania — nie śrubokrętu wciskającego rdzeń zaworu. Metoda wciskania rdzenia zaworu powoduje zadrapanie powierzchni uszczelniającej i powstanie powolnej cieknącej szczeliny, przez którą ciśnienie spadnie ponownie już po kilku dniach. Ponadto istnieje ryzyko gwałtownego uwolnienia gazu bezpośrednio w stronę osoby wykonującej pracę. Należy użyć zaworu odpowietrzającego: otworzyć go powoli i zamknąć przed spadkiem ciśnienia poniżej wartości docelowej.

W przedziale: sprawdzaj azot w akumulatorze co 200–250 godzin pracy w przypadku zastosowań standardowych oraz co trzy miesiące w przypadku młotów przeznaczonych do robót kopalnianych i kamieniarskich. Jeśli ciśnienie spada o więcej niż 5 barów tygodniowo pomiędzy kolejnymi sprawdzeniami, membrana ma wyciek i uzupełnienie azotu nie rozwiąże problemu. Akumulator wymaga inspekcji oraz prawdopodobnie wymiany membrany lub worka gumowego. W przypadku większych modeli górniczych firmy BEILITE prawidłowe doładowanie azotem poprawiło spójność uderzeń o 12–15% i obniżyło temperaturę oleju o 5 °C w testach laboratoryjnych — co czyni cotygodniową kontrolę poziomu azotu jedną z najbardziej opłacalnych czynności konserwacyjnych pod względem uzyskiwanego efektu na minutę czasu technika.