Hidrolik Kırıcıların Azot Basıncı Nasıl Doğru Şekilde Ayarlanır?

Azot İki Farklı Görev Üstlenir — Her İkisi de Önemlidir

Bir hidrolik kırıcı servis kılavuzunu açarsanız, genellikle iki ayrı azot basınç değeriyle karşılaşacaksınız: biri arka baş (arka silindir) için, diğeri ise akümülatör için. Bu değerler birbiriyle değiştirilemez. Birini doğru ayarlamak ancak diğerini göz ardı etmek, yine de kırıcının performansını düşürmesine veya taşıyıcıya zarar vermesine neden olur.

Arka baştaki azot, bir gaz yayı gibi çalışır. Hidrolik yağ pistonu yukarı doğru iter ve bu azot yükünü sıkıştırır. Vana konum değiştirdiğinde, sıkıştırılmış azot patlayarak serbest kalır ve pistonu yüksek hızla aşağı doğru iter; böylece kesici uç üzerine darbe uygulanır. Bu, darbe enerjisinin ana kaynağıdır — her darbenin gücünü sağlayan şey budur. Bu sistem yoksa ya da azot basıncı çok düşükse, piston yalnızca hidrolik basınçla aşağı doğru düşer; bu durumda elde edilen darbe gücü tasarlananın yalnızca bir kesridir. Arka başta yeterli azot yükü bulunmazsa, pistonun etkili kırma işlemi için gerekli kuvveti sağlaması mümkün olmaz.

Akümülatördeki azot tamamen farklı bir işlev görür: basınç dalgalanmalarını emer. Her seferinde kırıcı valfi konum değiştirdiğinde, hidrolik borular boyunca taşıyıcı pompaya doğru bir basınç dalgası gönderir. Yastıklama mekanizması olmadan bu dalgalar, pompayı, contaları ve boru bağlantılarını dakikada 400–1.400 kez darbeye uğratırdı. Akümülatördeki azot yükü bu zirve basıncı artışlarını emerek tepe basınçları %30–%40 oranında azaltır ve taşıyıcı hidrolik devresinin tamamını korur. Akümülatörde azot basıncının düşük olması yalnızca kırıcı performansı açısından bir sorun değildir; aynı zamanda ekskavatöre doğrudan zarar verir.

Beş Belirti, Bunların Azot Kaynaklı Nedeni ve Yapılması Gerekenler

Aşağıdaki tablo, sahada en sık görülen beş belirtiyi, muhtemelen bunlara neden olan azot durumuyla, her belirtinin mekanik nedeniyle ve düzeltici işlemle eşleştirir. 'İşlem' sütunu, her durumda ne yapılmaması gerektiğini kasıtlı olarak içerir; çünkü bu hatalar, basit bir azot dolumunu bir diyafram değişimi haline getirebilir.

Şarj İşlemi ve Ekipmanı Hasara Uğratan Hatalar

İlk kural, gaz seçimidir. Asla basınçlı hava veya oksijen kullanmayın. Hava, akümülatörün iç parçalarını aşındıran nem içerir; ayrıca hidrolik yağ ile birlikte sıkıştırılmış oksijen yangın ve patlama riski yaratır. Yalnızca uygun bir gaz tüpünden alınan kuru azot kabul edilebilir. Bu, yalnızca nadir durumlar için bir önlem değildir; bu nedenle prosedür, bir atölye kompresörü hattı yerine özel bir azot şarj seti kullanılmasını zorunlu kılar.

Şarj işlemi sırası, çoğu operatörün beklediğinden daha fazla önem taşır. Şarj montajını gaz vanasına bağlayın; ancak mandreni tam olarak içeriye doğru döndürmeyin — bu durum vana oturacağına zarar verir. Azot tüpünün vanasını yavaşça açın: Eğer bir baloncuğlu tip akümülatör çok hızlı doldurulursa, azot öncelikle baloncukların uzak ucuna çarpar, baloncuğu boyuna doğrultuda kabuğun tam uzunluğuna kadar uzatır ve ardından baloncuğu alttaki poppet valfin etrafında aşağı doğru iter. Bu baloncuğun normal konumuna dönmesi mümkün değildir. Onarım, akümülatörün yenilenmesini gerektirir; yeniden şarj edilmesini değil. Hedef basınca ulaşıldıktan sonra nihai okumayı yapmadan önce on ila on beş dakika bekleyin — azot akümülatöre yayılırken sıcaklığı düşer ve gaz dengelenene kadar basınç göstergesi, stabilize olmuş değerin üzerinde bir değer gösterir.

Kanama aşırı basınç, şarj montajındaki kanama valfini valf çekirdeğini basan bir tornavida değil gerektirir. Valf çekirdeği yöntemi oturma yüzeyini kazıyor ve birkaç gün içinde basıncın tekrar düşmesine neden olacak yavaş bir sızıntı yaratıyor. Ayrıca gazın işi yapan kişinin yüzüne doğru hızlıca salınması riski de var. Kanama valfini kullan, yavaşça aç ve basınç hedefin altına düşmeden kapat.

Aralıklı kontrol: Standart uygulamalar için akümülatör azotunu her 200–250 çalışma saatinde, taş ocakları ve madencilik amaçlı kırıcılar için ise üç ayda bir kontrol edin. Kontroller arasında basınç haftada 5 bar’dan fazla düşüyorsa, diafragma sızdırıyordur ve yeniden doldurma işlemi bu sorunu çözmez. Akümülatörün muayenesi gerekir ve büyük ihtimalle diafragma veya balonun değiştirilmesi gerekecektir. BEILITE’in daha büyük madencilik modellerinde azotun doğru şekilde ayarlanması, laboratuvar testlerine göre darbe tutarlılığını %12–15 oranında artırmış ve yağ sıcaklığını 5 °C düşürmüştür; bu da haftalık azot kontrolünü, teknisyenin harcadığı her dakika başına en yüksek getiriyi sağlayan bakım işlemlerinden biri haline getirmektedir.