Hidrolik Kırıcı Çakıları İçin Temel Bakım İpuçları Nelerdir?

Yağlama Tüm Hikâyenin Özüdür — Ama Bazen Öyle Değildir

Hidrolik çekiç bakımında tek bir şey yapacaksanız, bu yağlamadır. Çekicin kayaya çarpan uç kısmının (çakmağı) oluşturduğu aşınmadan başka, yıkım işlerinde aletin yataklarla buluştuğu noktada daha büyük bir aşınma alanı yoktur. Bu doğrudur. Ancak bu, tam bir resim de değildir; çünkü yatakların izlenmesi yapılmadan yapılan doğru yağlama ya da yatakların ne zaman değiştirileceğini bilmeksizin yapılan yatak izlemesi, ekipmanın olması gerekenin üzerinde daha hızlı arızalanmasına neden olur.

Yağlama yağı türü, çoğu operatörün fark ettiği kadar önemli değildir. Şasi yağı, darbe etkisi olmaksızın pürüzsüz veya yataklarla korunan yüzeyler arasında düşük hızda ve küçük açıda temas için tasarlanmıştır. Bu koşulların hiçbiri, dakikada 400–1.400 darbe ile çalışan bir hidrolik kırıcı uç aracı için geçerli değildir. Standart şasi yağı, kırıcı çalışma sıcaklıklarında anında erir ve uç sapı ile burma deliği arasındaki çelik-çelik teması ile mikro-kaynak oluşumuna neden olur. Molibden disülfür, bakır ve grafit parçacıkları içeren molibden bazlı kırıcı macunu doğru üründür: bu parçacıklar, yüzeyler arasında mikroskopik bilyalı rulmanlar gibi yuvarlanır; ayrıca bu macun, sıvı yağın çalışmadan birkaç dakika sonra akıp gitmesinin aksine, yağlama aralıkları boyunca yerinde kalacak kadar viskozdur.

Ayrıca neredeyse kimse yazmaz ama kesici cihazları bakım yapan herkesin önem verdiğini bildiği bir yağlama pozisyonu daha vardır: Daima taşıyıcıyı dikey konumda aracı aşağı doğru bastırarak ve aracı tamamen uzatılmış şekilde yağlayın. Yağlama işlemi aracı geri çekilmiş konumdayken — yani daha kolay ve temiz görünen pozisyonda — yapılırsa, macun aracı ile piston yüzeyi arasındaki üst kısma yerleşir. Piston bir sonraki darbede bu sıkışmış macunu sıkıştırılamaz; bunun yerine bir hidrolik kama oluşturur ve aracı, pistonsu ya da ikisini birden çatlatır. Doğru pozisyonda yağlama işlemi üç saniye daha sürer. Aynı zamanda yıllık yağlama bütçesinin birkaç katına mal olan bir onarımı da önler.

Bakım Aralıkları — Ne Yapılmalı, Nasıl Yapılmalı ve Neden Bu Zamanlama?

Aşağıdaki tablo, kırıcı uç ve burun bakımı için beş bakım aralığını, her aralıkta yapılacak belirli görevi, görevin doğru şekilde tamamlanmasını sağlayan prosedürel ayrıntıları ve her öneri için kaynak bilgisini göstermektedir.

Kovan–Çakı Kılavuzu Zinciri — Neden Bir Aşınmış Parça İkisini de yok eder?

Koruyucu burcu aşınması ile kırıcı uç ömrü arasındaki ilişki tek yönlü ve ivmelenen bir ilişkidir. Koruyucu burcun boşluğu teknik özellikler aralığında olduğunda alet doğru çalışır: piston, kırıcı ucun düz üst yüzeyine tam olarak çarpar, tüm darbe enerjisi işlenecek malzemeye aktarılır ve sap, öngörülebilir ve kademeli bir hızda aşınır. Ancak koruyucu burcun boşluğu değiştirilmesi gereken noktayı aştığında — BEILITE bu değeri 1,5 mm değil, 1,0 mm olarak belirtir — alet her vuruşta sallanmaya başlar. Piston artık tam olarak dik bir şekilde çarpmaz; kırıcı uca hafif bir açıyla temas eder. Bu açı, her darbede yan yük oluşturur ve bu da stresi sap-koruyucu burcu temas bölgesi ile piston yüzeyinde yoğunlaştırır. Hizalanmamışlık nedeniyle piston, kırıcı uca açılı bir şekilde çarpar; bu da pistonda hasara veya alette arızaya yol açar.

Arıza sırası tahmin edilebilir. Burç aşınması 0,8 mm'ye kadar açılır — alet hâlâ çalışır, ancak biraz daha az verimlidir. 1,0 mm'ye ulaşılır — değiştirme noktası; çoğu operatör burada harekete geçmez çünkü kırıcı hâlâ işlevsel görünür. 1,5 mm'ye ulaşılır — tam aşınma sınırı — aletin sallanması artık piston yüzeyine uygulanan yanal yükün hızlanmasına neden olacak kadar şiddetlidir ve bu durum çelikte mikroçatlaklara yol açmaya başlar. Operatör belirtileri gördüğünde — tutarsız BPM, değişmiş darbe sesi, piston yüzeyinde görsel çizikler — hasar zaten meydana gelmiştir. 1,0 mm değiştirme noktası, burcun kendisinin nihai olarak arızalanmasını işaret etmek için değil, pistonu hasara uğratmadan önce burcu tespit etmek amacıyla özel olarak belirlenmiştir.

Soğuk hava koşullarında çalışma, sıcaklık bağımsız bakım programlarının gözden kaçırdığı özel bir risk ekler. Soğuk bir kırıcı çekiç ucu kırılgandır — eksi derecelerde 42CrMo çeliği, özellikle sertleştirilmiş bölgesi en ince olan uç kısmında tokluğunu kaybeder. Soğuk bir aletle, tam frekansta ve sert bir malzemeyle çalışmak, işletme sıcaklığında oluşmayacak uç kırılmalarına veya yan çatlaklara neden olabilir. Doğru soğuk başlangıç prosedürü, ilk sert vuruştan önce çelik sıcaklığını yükseltmek amacıyla beş dakika boyunca düşük frekansta yumuşak zeminde (asfaltta değil, betonda değil) çalışmaktır. Bu işlem, vardiyaya başlamayı beş dakika geciktirir. Ancak sabahın ilk kayasına yapılan ilk darbeyi yapmadan önce bir kırıcı çekiç ucunun çatlamasını önler.