انتخاب ماده الاستومر برای واشر‌های O-رینگ

لاستیک نیتریل (NBR):
عملکرد این ماده عمدتاً به محتوای ACN بستگی دارد که از ۱۸٪ تا ۵۰٪ متغیر است. به طور کلی، این ماده خواص مکانیکی خوبی دارد و می‌تواند در محدوده دمایی -۳۰ درجه سانتی‌گراد تا +۱۰۰ درجه سانتی‌گراد استفاده شود (در موارد کوتاه‌مدت تا +۱۲۰ درجه سانتی‌گراد).
فرمول تأیید شده لاستیک نیتریل می‌تواند در دماهایی تا -۶۰ درجه سانتی‌گراد نیز استفاده شود. این ماده عمدتاً برای روغن‌های معدنی و گریس‌های روان‌کننده به کار می‌رود.

ویتون (FKM):
بر اساس تفاوت‌ها در ساختار و محتوای فلورین، ممکن است مقاومت شیمیایی و انعطاف‌پذیری در دمای پایین متفاوت باشد. این ماده به دلیل عدم اشتعال‌پذیری، نفوذپذیری کم نسبت به هوا و مقاومت عالی در برابر اوزون، آب و هوای بیرونی و نور شناخته شده است. محدوده دمای کاربردی آن از -20°C تا +200°C است (که برای دوره‌های کوتاه می‌تواند تا +230°C برسد).
فرمول ویژه این ماده را می‌توان در دماهایی تا -35℃ استفاده کرد و اغلب در دماهای بالا همراه با روغن معدنی و گریس روان‌کاری نیز به کار می‌رود.

اتیلن پروپیلن دی‌ان مونومر (EPDM):
آنها مقاومت عالی در برابر حرارت، اوزون و پیری از خود نشان می‌دهند. علاوه بر این، دارای کشش بسیار خوب، عملکرد عالی در دمای پایین و خصوصیات عایقی مناسب هستند. محدوده دمای کاربردی برای کاربردها از 45- درجه سانتی‌گراد تا 150+ درجه سانتی‌گراد می‌باشد (که به طور کوتاه‌مدت می‌تواند به 175+ درجه سانتی‌گراد برسد). برای انواع وولکانیزه و پخته شده، این محدوده می‌تواند به 45- درجه تا 120+ درجه سانتی‌گراد کاهش یابد (که به طور کوتاه‌مدت می‌تواند به 150+ درجه سانتی‌گراد برسد)
این ماده به طور رایج در کاربردهای مربوط به روغن ترمز (بر پایه اتیلن گلیکول) و آب گرم استفاده می‌شود.

کائوچ اکریلونیتریل اشباع شده (HNBR):
این ماده از طریق آرگوناسیون انتخابی گروه‌های نیتریل تولید می‌شود. عملکرد آن به میزان محتوای ACN که بین ۱۸٪ تا ۵۰٪ متغیر است، و همچنین سطح اشباع بستگی دارد. این ماده خواص مکانیکی خوبی دارد. هنگامی که در تماس با روغن معدنی و گریس روانکاری قرار می‌گیرد، دامنه دمای کاربردی آن از -30 درجه سانتی‌گراد تا +140 درجه سانتی‌گراد است (برای مدت کوتاهی تا +160 درجه سانتی‌گراد). فرمول‌بندی‌های خاصی می‌توانند در دماهایی تا -40 درجه سانتی‌گراد نیز استفاده شوند.

سیلیکون (SIL):
این ماده مقاومت عالی در برابر حرارت، انعطاف‌پذیری در دمای پایین و خواص دی‌الکتریک دارد و به‌ویژه مقاومت برجسته‌ای در برابر اکسیژن و ازن نشان می‌دهد. بسته به نوع ماده، محدوده دمای کارکرد آن بین -60 درجه سانتی‌گراد تا +200 درجه سانتی‌گراد است (حتی برای مدت کوتاهی می‌تواند تا +230 درجه سانتی‌گراد نیز استفاده شود).
این ماده معمولاً در صنایع پزشکی و مواد غذایی استفاده می‌شود.

کائوچو کلروپرن (CR):
به طور کلی، آنها مقاومت نسبتاً خوبی در برابر اوزون، عوامل جوی، مواد شیمیایی و پیری از خود نشان می‌دهند. علاوه بر این، دارای خاصیت غیرقابل اشتعال بودن مناسب، خواص مکانیکی عالی و انعطاف‌پذیری در دمای پایین هستند. محدوده دمای کارکرد بین 40- درجه سانتی‌گراد تا 100+ درجه سانتی‌گراد می‌باشد (برای مدت کوتاهی تا 120+ درجه سانتی‌گراد). انواع خاص می‌توانند در دماهای پایین‌تر تا 55- درجه سانتی‌گراد استفاده شوند.
می‌توان از آن در کاربردهای آب‌بندی، مانند سیال مبرد، کاربردهای بیرونی و صنعت چسب استفاده کند.

کوپلیمر آکریلات (ACM):
این ماده علی‌رغم داشتن استحکام فیزیکی تنها متوسط، کشش‌پذیری پایین و توانایی محدود در دمای پایین، مقاومت عالی در برابر اوزون، فرسایش جوی و هوای داغ از خود نشان می‌دهد. محدوده دمای کارکرد از 20- درجه سانتی‌گراد تا 150+ درجه سانتی‌گراد است (برای مدت کوتاهی تا 175+ درجه سانتی‌گراد). انواع خاص می‌توانند در دماهای پایین‌تر تا 35- درجه سانتی‌گراد استفاده شوند.
این مواد عمدتاً در کاربردهای خودرویی استفاده می‌شوند که نیازمند مقاومت ویژه در برابر روغن‌های روان‌کننده حاوی افزودنی‌های متعدد (از جمله گوگرد) در دمای بالا هستند.

پرفلوئوروالاستومر (FFKM):
این ماده دارای مقاومت شیمیایی گسترده‌ای مشابه PTFE و مقاومت خوبی در برابر حرارت است. بسته به نوع ماده، محدوده دمای کارکرد بین ۲۵- درجه سانتی‌گراد و ۲۴۰+ درجه سانتی‌گراد است و فرمول‌بندی‌های خاصی می‌توانند تا دمای ۳۲۵+ درجه سانتی‌گراد استفاده شوند.
کاربرد این ماده عمدتاً در صنایع شیمیایی و نیمه‌هادی، و همچنین در تمام کاربردهایی که شامل محیط‌های خورنده یا دماهای بالا هستند، دیده می‌شود.

یادداشت:
هنگام انتخاب مواد O-ring، سازگاری شیمیایی باید در نظر گرفته شود. شرکت ما آزمون‌های غوطه‌وری را در شرایط آزمایشگاهی انجام داده و می‌تواند پیشنهاداتی برای انتخاب ماده ارائه دهد.
آزمون‌های آزمایشگاهی نسبتاً کوتاه‌مدت ممکن است به‌طور کامل با تمام افزودنی‌ها و ناخالصی‌هایی که در کاربردهای بلندمدت وجود دارند، هماهنگ نباشند. بنابراین، پیش از انتخاب مواد، ضروری است که تمام جنبه‌های کاربرد از جمله دمای بالا، تغییر شکل تراکمی، سختی، مقاومت در برابر سایش و انبساط حرارتی به‌دقت در نظر گرفته شوند. توصیه می‌شود که کاربران آزمون‌های خود را انجام دهند تا اطمینان حاصل کنند مواد انتخاب‌شده برای هر کاربرد مناسب هستند.