ပေါ်လီမာအခြေပြုသော ဆီသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အဆီထောက်ပစ္စည်းဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို စွမ်းအင်အပိုဆောင်းမှုအဖြစ် အသုံးပြုသည့် စနစ်များသည် ရှည်လျားပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော အသုံးပြုမှုသက်တမ်းကို မျှော်လင့်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် စနစ်များနှင့် အသုံးပြုမှုများအများအပြားတွင် ပေါ်လီမာအခြေပြုဆီသည် အားနည်းချက်တစ်ခုရှိပါသည်- ဖိအားအောက်တွင် ဆီသည် အပေါက်များမှ ဖြန့်ကြူးသွားပြီး မှုန်မှုန်များ (ဆီဖြန့်ကြူးမှု) ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပါသည်။ ဤမှုန်မှုန်များသည် စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် မီးဘေးများဖြစ်ပွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။

ပေါ်လီမာအခြေပြုဆီကို ပုံမှန်အားဖြင့် အသုံးပြုသည့်အခါ မီးလောင်နိုင်ခဲ့မှုအန္တရာယ်သည် အလွန်မြင့်မှုမရှိပါ။ အကြောင်းမှာ သတ္တဝါအခြေပြုဆီသည် အခန်းအပူချိန်တွင် လွယ်ကူစွာ မီးလောင်တတ်ခြင်းမရှိသည့်အပြင် သစ်သားမီးခိုးတုတ်ကဲ့သို့ မီးကို ဖိစီးဖျက်သိမ်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိပါသည်။ သို့သော် အမြင့်ဖိအားရှိသော လိုင်းများတွင် အလွန်သေးငယ်သော အပေါက်များ ဖြစ်ပွားလာပါက ဆီသည် မှုန်မှုန်အဖြစ် ဖြန့်ကြူးသွားပါသည်။ မှုန်မှုန်သည် မီးလောင်လွယ်သော ရောစပ်မှုဖြစ်ပြီး အလွန်လွယ်ကူစွာ မီးလောင်နိုင်ပါသည်။ ဤအမျိုးအစားသော အပေါက်များကို လောင်စာထောက်ပံ့မှုစနစ် (fuel injector) အဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပါသည်။

မီးလောင်နိုင်သည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပထမဆုံး စိုးရိမ်မှုများမှာ အလုပ်သမားများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးနှင့် မတေ expected မီးလောင်မှုများကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ရေးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် မတော်တဆ မီးလောင်စေနိုင်သည့် အရင်းအမြစ်များ ထုတ်လုပ်နိုင်ပါက မီးလောင်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် ဟိုက်ဒရောလစ်အရည်များ လိုအပ်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အရည်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်မှုစုစုပေါင်းစရိတ်များ တိုးမြင့်လာပါသည် (မီးလောင်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် အရည်များသည် သဘောသမ်ဗေဒဆိုင်ရာ သံမဏိဆီထက် စုစုပေါင်းစရိတ်ပိုများပါသည်) နှင့် အစိတ်အပိုင်းများ၏ အသုံးပြုနိုင်သည့် ကာလသည် တိုတောင်းလာပါသည်။

ဤအခန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များတွင် အသုံးများသည့် မီးလောင်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် ဟိုက်ဒရောလစ်အရည်များကို သတ်မှတ်ရန်၊ ထိုအရည်များကို အသုံးပြုရာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အခက်အခဲများကို ဆွေးနွေးရန်နှင့် ထိန်းသိမ်းရေး လမ်းညွှန်ချက်များကို ပေးပေးရန်ဖြစ်သည်။

မီးလောင်မှုကို ကာကွယ်နိုင်မှု ဆုံးဖြတ်ခြင်း

မီးလောင်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် အရည်များသည် မီးလောင်မှုကို လုံးဝကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် အရည်များမဟုတ်ပါ— ၎င်းတို့၏ အမည်အတိုင်း မီးလောင်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် အရည်များသည် မီးလောင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် အလွန်ခက်ခဲသည့် အရည်များသာ ဖြစ်သည်။ မီးလောင်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် အရည်တစ်များကို အလွန်မြင့်မားသည့် အပူခ်ာင်းမှုသို့ ရောက်ရှိစေပါက နောက်ဆုံးတွင် မီးလောင်မှုဖြစ်ပေါ်လာပါမည်။

သေးငယ်သော အရည်၏ မီးခံနိုင်စွမ်းကို နည်းပညာဆိုင်ရာ တိုင်းတာမှု သုံးမျိုးဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပါသည်- လောင်စာအမျှင်အပူချိန် (flash point)၊ မီးလောင်စာအပူချိန် (fire point) နှင့် အလိုအလျောက်လောင်ကွမ်းချိန် (auto-ignition temperature)။ အောက်ပါစမ်းသပ်မှုသုံးမျိုးတွင် ကိုးကားထားသော အရည်မှာ ပေါ်လီမာအခြေပြု ဟိုက်ဒရောလစ်အီးလ် (petroleum-based hydraulic oil) ဖြစ်ပါသည်။

Flash Point ကို

အရည်၏ လောင်စာအမျှင်အပူချိန် (flash point) ဆိုသည်မှာ အရည်ကို အပူပေးပြီး မီးလောင်နိုင်သည့် အငွေ့ပမာဏကို မျှော်မှန်းအတိုင်း မျှော်မှန်းအတိုင်း မီးချက်ပေးလိုက်သည့်အခါ မီးလောင်စေနိုင်သည့် အပူချိန်ဖြစ်သည်။ ပေါ်လီမာအခြေပြု ဟိုက်ဒရောလစ်အီးလ် (petroleum hydraulic oil) ကို ၃၅၀–၄၅၀°F (၁၇၆.၆–၂၃၂.၂°C) အထိ အပူပေးပါက မီးချက်ပေးလိုက်သည့်အခါ မီးလောင်စေနိုင်သည့် အငွေ့ပမာဏကို ထုတ်လုပ်ပေးပါသည်။ သို့သော် မီးချက်ကို ဖျက်လိုက်ပါက မီးလောင်မှုသည် အလျင်စွမ်း ပျောက်ကုန်ပါသည်။

မီးလောင်စာအပူချိန် (fire point)

မီးလောင်စာအပူချိန် (fire point) ဆိုသည်မှာ စမ်းသပ်မှုအတွင်း မီးချက်ကို ဖျက်လိုက်ပါကလည်း မီးလောင်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် အီးလ်ကို အပူပေးရမည့် အပူချိန်ဖြစ်သည်။ ဤအပူချိန်အထက်တွင် အီးလ်များမှ အငွေ့ပမာဏကို ထုတ်လုပ်ပေးပါက မီးလောင်စေပြီးနောက် မီးချက်ကို ဖျက်လိုက်ပါကလည်း အလိုအလျောက် မီးလောင်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။

အလိုအလျောက်လောင်ကွမ်းချိန် (auto-ignition temperature)

အလိုအလျောက် မီးလောင်ခြင်း အပူချိန် (AIT) သည် အပြင်ပါ မီးခွက် သို့မဟုတ် စပာ့က် မရှိဘဲ ဆီသည် ကိုယ်ပိုင်အားဖြင့် မီးလောင်လေ့ရှိသည့် အပူချိန်ဖြစ်သည်။ ပေါ်တီသီယမ် ဟိုင်ဒရောလစ် ဆီသည် ၅၀၀–၇၀၀°F (၂၆၀–၃၇၁°C) အထိ အပူပေးပါက အလိုအလျောက် မီးလောင်လေ့ရှိသည်။

မီးကုန်းမှုကို ကာကွယ်ပေးသည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့် အရည်များသည် ပေါ်တီသီယမ်အခြေပြု ဆီများထက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် မီးလောင်စမှတ် (flash point)၊ မီးလောင်မှုအပူချိန် (fire point) နှင့် အလိုအလျောက် မီးလောင်ခြင်း အပူချိန်များ ရှိပါသည်။

မီးကုန်းမှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် ဟိုင်ဒရောလစ် အရည်အမျိုးအစားများ

မီးကုန်းမှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် အရည်များကို ရေအခြေပြု နှင့် စင်သက်တ် (synthetic) ဟု အဓိကအားဖြင့် အမျိုးအစားနှစ်မျိုးခွဲနိုင်ပါသည်။

ရေအခြေပြု ဟိုင်ဒရောလစ် အရည်များ

ပထမဦးဆုံး ဟိုင်ဒရောလစ် အလုပ်လုပ်မှု အလေးချိန်သည် ရေဖြစ်သည်။ ရေသည် အားနည်းချက်အချို့ (အထူးသဖြင့် အဆီပေးခြင်း အတွက်) ရှိသော်လည်း မီးလောင်မှုမရှိသည့် အရည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မီးကုန်းမှုကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သည့်အခါ မူလက ရေသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အဆီပေးခြင်း လိုအပ်မှုကြောင့် ရေနှင့် ဆီကို အီမัลရှင်းဖော်မှုဖြင့် ရောစပ်ခဲ့ကြသည်။

ရေပါသည့် ဆီအီမัရှင်း (W/O Emulsion)

ဤသည်မှာ ရေနှင့် အဆီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးကာကွယ်ရေးအရည်ဖြစ်သည်။ ဤအရည်သည် အဖြေအဖြစ် မဟုတ်ပါ။ ရေနှင့် အဆီသည် တစ်ခုကို တစ်ခု ပေါက်ကွဲမှုမရှိပါ။ ဤအရည်တွင် ဓာတုဖောမူလေး (emulsifier) ဖြင့် အဆီကို အလွန်သေးငယ်သော အစက်များအဖြစ် ဖြန့်ကြူးပေးပြီး ရေအခြေခံအရည်တွင် အညီအမျှ ဖြန့်ကြူးထားခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ ချောမွေ့စေသော အရည်အသွေးကို မြင့်တင်ပေးသည်။ ဤအရည်သည် မီးနှင့် ထိတွေ့သောအခါ ရေသည် ရေငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မီးကို ဖုံးလွှမ်းပေးသည်။

ဤနှစ်မျောင်းပါ ရေ/အဆီအရည်ကို အီမัลရှင် (emulsion) ဟုခေါ်သည်။ ဤအမျိုးအစားသော အရည်များကို အသုံးများခဲ့သည့် ကာလအတွင်း အများအားဖြင့် ရေ ၆၀% နှင့် အဆီ ၄၀% အချိုးဖြင့် ပြုလုပ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ ထိုအချိုးတွင် ရေသည် အဓိကအရည်ဖြစ်ပြီး အဆီသည် ဖြန့်ကြူးထားသော အစက်များအဖြစ် ရှိသည်။

ရေပိုများသော အခြေခံအရည် (HFA)

ဤသည်မှာ ရေသည် အဓိကဖွဲ့စည်းမှုအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည့် မီးခံအရည်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် အသုံးပြုနေသည့် အရည်ပမာဏများစွာ ယိုစိမ့်မှုကြောင့် ဆုံးရှုံးသည့် စနစ်များအပါအဝင် ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များတွင် ဤအမျိုးအစားကို အလွန်နည်းပါးစွာသုံးစွဲလျက်ရှိသည်။ ဤအရည်ကို အသုံးပြုသည့် စနစ်များသည် စျေးနောက်ကြောင်း အကျိုးကျေးနှုံးအနည်းငယ်ရရှိရန်အတွက် အစိတ်အပိုင်းများ၏ အသက်တာကို တိုတောင်းစေသည် (ရေသည် အရည်၏ ၉၀% အထက်ကို ဖွဲ့စည်းထားသည်)။

ဆီပမာဏ ၁–၁၀% ပါဝင်သည့် အီမัลရှင်းကို ရေအခြေပြုအမျော်စင်မြင့်မားသည့် အရည် (ရေတွင် ပါဝင်သည့် ဆီ) ဟုခေါ်သည်။ မည်သည့်သူမဆဲ သူ၏စနစ်တွင် "၅% ဆီအရည်" ကို အသုံးပြုသည်ဟု ပြောလျှင် ထိုအရည်သည် ရေ ၉၅% နှင့် ဆီ ၅% ပါဝင်သည့် အရည်ဖြစ်ပြီး ဓာတုပေါင်းစပ်မှုအချိုးသည် ၉၅:၅ ဖြစ်သည်။

ရေတွင် ပါဝင်သည့် ဆီအီမัရှင်း (HFB)

ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များတွင် အသုံးပြုသည့် ခေတ်မှီသော ရေ/ဆီအီမัရှင်းများသည် ဆီ ၆၀% နှင့် ရေ ၄၀% ဖွဲ့စည်းထားသည့် နှစ်သိမ်းသောအဖြူရောင်အရည်များဖြစ်သည်။ ဤအချိုးသည် ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သည့် HFA အမျိုးအစား (ရေ ၆၀% နှင့် ဆီ ၄၀%) နှင့် အနက်အထား ပြောင်းလဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရည်၏ အဓိကဖွဲ့စည်းမှုအစိတ်အပိုင်းမှာ ဆီဖြစ်ပြီး ရေသည် ပျော်ဝင်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် HFB အီမัရှင်းသည် HFA ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အဆီပေးခြင်းစွမ်းရည်ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ မီးခံစွမ်းရည်မှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသည်။

ရေ/ဆီ အီမัลရှင်း၏ သိပ်သည်းမှု

ပေါက်စ်ဆီနှင့်အတူ သိပ်သည်းမှုသည် ရေ/ဆီ အီမောလ်ရှင်းများ၏ အရေးကြီးသော ဂုဏ်သတ္တိဖြစ်သည်။ HFA အရည်သည် ရေပါဝါ ၉၀% အထက်ပါဝင်သောကြောင့် ၎င်း၏ သိပ်သည်းမှုသည် အခြေခံအားဖြင့် ရေ၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် ညီမျှပါသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အားနည်းသော အဆီပေးမှုအားဖေးမော်က် (lubricant) တစ်မျှော်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် အခြား HFB အီမလ်ရှင်းသည် ဆီပါဝါ ၆၀% ခန့်ပါဝင်သော်လည်း ထိုအချက်သည် ၎င်း၏ သိပ်သည်းမှုသည် အခြေခံဆီ၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် ညီမျှကြောင့် မဟုတ်ပါ။ အဆိုပါ အီမလ်ရှင်းသည် အဆီနှင့် ရေအကြား အပိုင်းနှစ်ခုကြား အရွေ့အဝေး (shear effect) ကြောင့် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် သိပ်သည်းမှုနိမ့်သည်။ စနစ်အစိတ်အပိုင်းများကို လုံလောက်စွာ အဆီပေးနိုင်ရန်အတွက် အသုံးပြုသည့် HFB အီမလ်ရှင်း၏ သိပ်သည်းမှုသည် စနစ်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အသုံးပြုသည့် ပေါက်စ်ဆီထက် ပိုများရပါမည်။ ဥပမောပမာအားဖြင့် စနစ်တွင် ၁၅၀ SUS (၃၂ cSt) @ ၁၀၀°F (၃၇.၇°C) ပေါက်စ်ဆီကို အသုံးပြုပါက HFB အီမလ်ရှင်းသည် ၃၇၅ SUS (၈၀.၉ cSt) @ ၁၀၀°F (၃၇.၇°C) သိပ်သည်းမှုရှိရပါမည်။

အလုပ်လုပ်သည့်အရည်သည် ဟိုက်ဒရောလစ်ပန်းမ်နှင့် စနစ်အတွင်းသို့ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ အဆင့်နှစ်ခုကြား ရှိသည့် ရှီယာအကျော်သည် HFB အီမัลရှင်းကို အရှိန်အဟောင်းလျော့ကျမှုကို ဖော်ပြစေသည်။ အစိတ်အပိုင်းများကို ကောင်းစွာ ချောမွေ့စေရန်အတွက် HFB အီမောလ်ရှင်း၏ အရှိန်အဟောင်းသည် ထိုစနစ်အတွက် ပုံမှန်ပေတော်လီယမ်ဆီ၏ အရှိန်အဟောင်းထက် များပေါ်ရမည်။

ရေထဲတွင်ဆီပါသည့် အီမလ်ရှင်းများနှင့် ပတ်သက်သည့် ပြဿနာများ

မီးကာကွယ်ရေးအတွက် ရေအခြေပြုအရည်များကို ရေကန်တွင် သိုလှောင်ခြင်းသည် ပြဿနာများကို ဖော်ပေါ်စေနိုင်သည်။ HFB အီမလ်ရှင်းအတွက် အဓိကပြဿနာနှစ်ခုမှာ အဆင့်ခွဲထွက်ခြင်းနှင့် ဘက်တီးရီးယားများ ပေါ်ပေါက်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

အဆင့်ခွဲထွက်ခြင်း

HFB အီမัลရှင်းများကို အပူခါးသို့မဟုတ် အအေးခါးအတွက် ဒီဇိုင်းမထုတ်ပါ။ ၃၂°F (၀°C) တွင် ရေခဲစတင်ဖွဲ့စည်းလာပြီး၊ အနက် ၁၀°F (-၂၃.၃°C) အထိ အီမီလ်ရှင်းသည် အပူခါးအားလုံးပါ ရေခဲဖွဲ့သွားပါသည်။ ရေခဲဖွဲ့ခြင်းနှင့် ရေခဲမှ ပုံမှန်အပူခါးသို့ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်ခြင်း စက်ကွင်းများသည် အီမီလ်ရှင်း၏ အဆင့်နှစ်ခုကို ခွဲထုတ်ပေးပါသည်။ ရေ၏ ရေခဲဖွဲ့ခြင်းအပူခါး (၃၂°F / ၀°C) တွင် အီမီလ်ရှင်းအတွင်းရှိ ရေစက်များအနက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ရေခဲကွက်များအဖြစ် အမြဲတမ်းဖွဲ့စည်းသွားပါသည်။ စနစ်အား အပူခါးမြင့်တက်လာပြီး ရေခဲများ အရည်ပေါက်လာသည့်အခါ အီမီလ်ရှင်းသည် အလုံးစုံပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမည်ဟု အာမခံနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ထိုအချိန်တွင် အရည်သည် အစိတ်အပိုင်းများကို သံခေါင်းဖွဲ့စည်းရန် ပိုမိုဖွယ်ရာရှိစေပြီး ကောင်းမွန်သော အဆီမျောမှုပေးသည့်အရည်အဖြစ် မကောင်းတော့ပါ။

ရေခဲဖွဲ့ခြင်းနှင့် ရေခဲမှ ပုံမှန်အပူခါးသို့ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်ခြင်း စက်ကွင်းများကို ထပ်ခါထပ်ခါပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ရေနှင့် အဆီအဆင့်များသည် အမြဲတမ်းခွဲထုတ်သွားပါသည်။ အဆိုပါအဆင့်နှစ်ခု ခွဲထုတ်သွားပါက အီမီလ်ရှင်းအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောစပ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပါသည်။ အကောင်းဆုံးအားဖွဲ့စည်းမှုဖြင့် မဖွဲ့စည်းနိုင်သည့်အထိ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ထိုအချိန်တွင် မီးလောင်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် အလွန်အရေးကြီးသော စိုးရိမ်မှုဖြစ်လာပါသည်။

အဆင့်ခွဲထုတ်မှုကို စစ်ဆေးခြင်း

အမဲလ်ရှင်သည် အဆင့်ခွဲထွက်မှုရှိမရှိကို စစ်ဆေးရန် မြင်သာသော စစ်ဆေးမှုကို အသုံးပြုပါသည်။ အိုင်လ်အိုင်းတွင် အဆင့်နှစ်ခု ခွဲထွက်မှုရှိမရှိကို မြင်သာစေရန် ခက်ခဲပါသည်။ အိုင်လ်အနှစ်စားကို နမူနာယူပါ၊ ပုလင်းဖွင့်ပေးထားသော ပုလင်းထဲသို့ ထည့်ပါ၊ ထို့နောက် အနည်းငယ်ကြာအောင် အနေတားထားပါ။ အချိန်ကြာလျှင် ရေအလွတ်သည် ပုလင်းအောက်ခြေသို့ စုစည်းလာမည်ကို မြင်တွေ့ရပါမည်။

အဆင့်ခွဲထွက်မှုသည် အလွန်ပိုမိုဆိုးရွားသည်ဟု သံသရှိပါက သင့်၏ အရည်ပေးသွင်းသူနှင့် ဆက်သွယ်ပါ။ ၎င်းတို့သည် အရည်ကို အစားထိုးရန် အကြံပေးနိုင်ပါသည်။

ဘက်တီးရီးယားပိုးမွှားများ ကြီးထွားလာခြင်း

သင့်တော်သော အပူခါးမှုအခြေအနေများတွင် ဘက်တီးရီးယားများသည် HFB အမဲလ်ရှင်အတွင်းတွင် ကြီးထွားနိုင်ပါသည်။ ဘက်တီးရီးယားအရေအတွက် များပြားလောက်အောင် ကြီးထွားလာပါက စီးဆင်းမှုထိန်းချုပ်သော ဖောင်းပေါက်များနှင့် စစ်ထုတ်စက်များကို ပိတ်ဆို့စေနိုင်ပါသည်။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုအားလုံးသည် စနစ်ကို မှုန်းမှုန်းဖြစ်စေပြီး မှုန်းမှုန်းဖောက်ပေါက်မှုများကို ဖောက်ပေါက်စေပါသည်။

HFB အမဲလ်ရှင်အများစုတွင် ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ဘက်တီးရီးယားကို အောက်မော့စေသော အပိုစင်များ ပါဝင်ပါသည်။

ဘက်တီးရီးယားကြီးထွားမှုကို စစ်ဆေးခြင်း

HFB အမဲလ်ရှင်အတွင်းတွင် ဘက်တီးရီးယားကြီးထွားမှုကို မြင်သာသော စစ်ဆေးမှုဖြင့်နှင့် အနံ့ဖြင့် ရှာဖွေနိုင်ပါသည်။ အရည်အတွင်းတွင် ဘက်တီးရီးယားများ ကြီးထွားလာပါက စစ်ထုတ်စက်၏ ဝင်ပေါက်စစ်ထုတ်စက်သည် ကပ်စ်ကဲ့သို့သော အရည်စိုစွတ်သော အရည်စိုစွတ်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကဲ့သို့ မြင်ပါသည်။ အရည်သည်လည်း ဆိုးရွားသော အနံ့ကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။

အီမัลရှင်းတွင် ဘက်တီးရီးယားများ ပေါ်ပေါက်နေပါက အဆိုပါအရည်ကို အစားထိုးရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

ရေ-ဂလိုကော် (HFC)

ရေ-ဂလိုကော်သည် ရေအခြေပြု မီးမှုန်းမှုကာကွယ်ရေးအရည်အမျိုးအစားတစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။ ဤအရည်သည် ရေနှင့် ဂလိုကော် (အက်သီလီးင် ဂလိုကော်) ဖြင့် ပုံစောင်ထားပြီး ၎င်း၏ ဓာတုဖွဲ့စည်းပုံသည် ကားအတွက် အအေးခံအရည်နှင့် အလွန်နီးစပ်ပါသည်။

ရေ-ဂလိုကော်သည် အများအားဖြင့် အနီရောင် သို့မဟုတ် ပင်က်ရောင်ဖြစ်ပါသည်။ ဤအရည်တွင် ဂလိုကော် ၆၀% နှင့် ရေ ၄၀% ပါဝင်ပြီး အထူမှုကို တိုးမော်စေရန် ဓာတုအထူစေသည့် အေဂျင့်များကို ထည့်သွင်းထားပါသည်။ ဂလိုကော်သည် ရေတွင် အမှန်တကယ် ပေါက်ဝင်သောကြောင့် ဤအရည်သည် တစ်မျှော်တည်းသော အဆင့် (single-phase) ဖြစ်ပါသည်။ အီမောလ်ရှင်းများနှင့် ကွဲပါသည်။ အဏုကြည့်မှန်ပေါ်တွင် ကြည့်လျှင် ရေနှင့် ဂလိုကော် အစက်များ သီးခြားမျှောနေခြင်း မရှိပါ။ ရေ-ဂလိုကော်သည် အပူချိန်နိမ့်သော အခြေအနေများတွင် ကောင်းစွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။

HFB အီမလ်ရှင်းနှင့် ရေ-ဂလိုကော်ကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

HFB အီမလ်ရှင်းနှင့် ရေ-ဂလိုကော်ကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းတွင် အောက်ပါအတိုင်း တွေ့ရပါသည်။

1. HFB အီမလ်ရှင်း၏ တည်ငြိမ်မှုသည် ရေ-ဂလိုကော်အဖွဲ့အစည်းထက် ပိုမိုနိမ့်ပါသည်။
2. တည်ငြိမ်သော HFB အီမလ်ရှင်းသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အဆီပေးမှုကို ပေးစေပါသည်။
3. HFB အီမလ်ရှင်းသည် စုစုပေါင်းစရိတ်သက်သာပါသည်။
4. ရေ-ဂလိုကော်သည် မီးမှုန်းမှုကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။
5. ရေ-ဂလိုကော်လ်သည် အပူချိန်နိမ့်သော အခြေအနေများတွင် ပိုမိုကောင်းမော်စေသည်။

ရေအခြေပြု ဟိုက်ဒရောလစ် အရည်များနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများ

ဟိုက်ဒရောလစ် ရောင်းကန်းထဲတွင် ရေအခြေပြု မီးမှုန်းခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသော အရည်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ပြဿနာအချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ HFB အီမัลရှင်းအတွက် အဓိက ပြဿနာနှစ်ခုမှာ အစိတ်အပိုင်းများ၏ အသုံးချနိုင်သည့် သက်တမ်း လျော့နည်းခြင်းနှင့် ရေပေါ်လွတ်မှု (evaporation) ဖြစ်သည်။

ရေအခြေပြု အရည်များ၏ အဆီပေးခြင်း လုပ်ဆောင်မှု

မီးမှုန်းခြင်းကို ကာကွယ်ပေးရန် ရေအခြေပြု မီးမှုန်းခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသော အရည်များတွင် ရေပါဝါများသည် အလွန်များပြားသည့်အတွက် အဆီပေးခြင်း လုပ်ဆောင်မှုသည် ပုံမှန် သုံးစွဲသည့် သုံးစွဲမှု အရည်များထက် အလွန်နိမ့်ပါသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အားနည်းချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

အဆီပေးခြင်း အဖော်အထောက်များနှင့် အဆီပေးခြင်း အရည်အသွေးများကို ထည့်သွင်းထားသည်ဖြစ်သော်လည်း အသုံးပြုစဉ် အစိတ်အပိုင်းများ၏ အသုံးချနိုင်သည့် သက်တမ်းကို လျော့နည်းစေသည်။ ဤသို့သော ဆိုးကျိုးများကြောင့် ရေအခြေပြု မီးမှုန်းခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသော အရည်များကို အများအားဖြင့် ၁၈၀၀ psi (၁၂၄ bar) ထက် များသည့် ဖိအားတွင် အလုပ်လုပ်သည့် စနစ်များတွင် အသုံးမပြုကြပါ။

HFA အရည်၊ HFB အီမောလ်ရှင်းနှင့် ရေ-ဂလိုကော်လ် တို့အနက် တည်ငြိမ်သော HFB အီမောလ်ရှင်းသည် အကောင်းဆုံး အဆီပေးခြင်း လုပ်ဆောင်မှုကို ပေးပါသည်။ ထို့နောက် ရေ-ဂလိုကော်လ် နှင့် နောက်ဆုံး HFA ဖြစ်သည်။

ဇယား ၄-၁ ရေအခြေပြု မီးခံအရည်များနှင့် ပေတရောလီယမ်ဆီတွင် သုံးသော သုံးစွဲမှုအတွက် နှိုင်းယှဉ်သော အဆီပေးခြင်းလျော့နည်းမှုအချက်များ။ အချက်အများကြီးဖြစ်ခြင်းသည် အစိတ်အပိုင်းများ ပိုမိုပျက်စီးခြင်းကို ဖော်ပြပါသည်။

ရေငွေ့ပျောက်ခြင်း

အရည်ထုတ်လုပ်သူအများစုသည် ရေအခြေပြု ဟိုက်ဒရောလစ်အရည်များအတွက် အများဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်သော အပူချိန်သည် ၁၄၀°F (၆၀°C) ဖြစ်သင့်ပြီး ၁၂၀°F (၄၉°C) အောက်တွင် ထိန်းသိမ်းရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း အကြံပေးပါသည်။ ၁၄၀°F (၆၀°C) အထက်တွင် ရေအလွန်အကျူးအလွန် အငွေ့ဖြစ်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။

ရေအခြေပြုအရည်များမှ ရေအငွေ့ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ပါက မလိုလားအပ်သော အဖြစ်အပျက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ အရည်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေအငွေ့သည် ကာကွယ်မှုမရှိသော သံမှုန်အစိတ်အပိုင်းများပေါ်သို့ ရေစိုခြင်းဖြစ်စေပြီး သံချေးဖွဲ့စည်းခြင်းကို ဖော်ပေါ်စေပါသည်။ အချိန်ကြာလာသောအခါ သံချေးများသည် အစိတ်အပိုင်းများမှ ကွဲထွက်ပြီး စနစ်တစ်ခုလုံးတွင် ညစ်ညမ်းမှုအရင်းအမြစ်ဖြစ်လာပါသည်။

ရေအခြေပြုအရည်များသည် သံချေးကာကွယ်ရေးဓာတ်ပေါင်းများကို အထုံးအများအားဖြင့် ပါဝင်စေပါသည်။ သို့သော် အရည်အတွင်း မပါဝင်သော ကာကွယ်မှုမရှိသော သံမှုန်များသည် အငွေ့ဖြစ်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေနောက်ကြောင်းအငွေ့များကြောင့် ထိခိုက်ခံရပါသည်။

ရေအခြေပြုအရည်များ၏ မီးခံနိုင်စွမ်းသည် ရေပါဝင်မှုပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရေအား အငွေ့ဖြစ်သွားခြင်းသည် မီးခံနိုင်စွမ်းကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အငွေ့ဖြစ်ခြင်းသည် အရည်၏ သိပ်သည်းဆကိုလည်း အကျိုးသက်ရောက်စေပါသည်။ ရေ-ဂလိုကော် (water-glycol) တွင် ရေပါဝင်မှု လျော့နည်းခြင်းသည် သိပ်သည်းဆကို မြင့်တက်စေပါသည်။ HFB အီမัลရှင်းတွင် ရေပါဝင်မှု လျော့နည်းခြင်းသည် သိပ်သည်းဆကို လျော့နည်းစေပါသည်။ ထို့အပြင် အီမောလ်ရှင်းအား မတည်မြဲစေနိုင်ပါသည်။ မီးခံနိုင်စွမ်းအား အကောင်းဆုံးအတိုင်းအတာဖြင့် ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် သိပ်သည်းဆအား သင့်တော်သောအတိုင်းအတာတွင် ထိန်းသိမ်းရန် ရေအခြေပြု မီးခံနိုင်သော အရည်များတွင် ရေပါဝင်မှုကို ပုံမှန်စွာ စစ်ဆေးပြီး အကောင်းဆုံး အတိုင်းအတာအတွင်း ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်ပါသည်။

ပုံ ၄-၁၁ ရေအခြေပြုအရည်များမှ ရေအား အငွေ့ဖြစ်ခြင်း။ အငွေ့ဖြစ်ခြင်းသည် မီးခံနိုင်စွမ်းကို လျော့နည်းစေပါသည်၊ သိပ်သည်းဆကို ပြောင်းလဲစေပါသည်၊ အငွေ့အား သေးငယ်သော သေးငယ်သော သံမဏိများပေါ်တွင် ရေစက်များအဖြစ် စုစည်းစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် သံခေါင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။

စင်သက်တစ် မီးခံနိုင်သော ဟိုက်ဒရောလစ်အရည် (HFDR)

စင်သက်တစ် မီးခံနိုင်သော ဟိုက်ဒရောလစ်အရည်သည် မီးခံနိုင်စွမ်းမြင့်မားမှုကြောင့် ထင်ရှားသည့် လူလုပ်ဆီဖြစ်ပါသည်။ ထိုအရည်၏ အဆီပေးခြင်းစွမ်းရည်သည် ပေါ်လီမာဆီနှင့် နီးစပ်ပါသည်။ အသုံးများသော စင်သက်တစ် မီးခံနိုင်သော အရည်များတွင် ဖော့စ်ဖိတ် အီစ်တာ (phosphate ester) သည် အများဆုံးအသုံးပြုသည့် အရည်ဖြစ်ပါသည်။

မှတ်ချက်။ စင်သော မီးခံအရည်ကို ဆီလီကွန် ရီဆင်များ၊ ဆီလီကိုင်း အီစ်တာများ၊ ဒိုင်ဘေစစ် အက်စစ် အီစ်တာများ၊ ပေါ်လီအော်လ် အီစ်တာ ပုံစေးများ၊ ပေါ်လီအီသာများ သို့မဟုတ် အခြားသော စင်သော အရည်များနှင့် ရောစပ်မော်သင်ရန် မဖြစ်ပါ။ ဤစင်သော ပုံစေးများသည် အချို့သော အသုံးပြုမှုများအတွက် လိုအပ်သော သီးသန့်ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိနိုင်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် မီးခံမှု မရှိသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

ဖော့စ်ဖေးတ် အီစ်တာ အရည်သည် အမြင့်သော ဖိအားတွင် ကောင်းစွာ အလုပ်လုပ်ပြီး မီးခံမှု အလွန်ကောင်းမော်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် စုံစမ်းစရိတ် များပါသည်။ မီးခံမှု လိုအပ်သော အမြင့်သော ဖိအားစနစ်များတွင် ဖော့စ်ဖေးတ် အီစ်တာ၏ စုံစမ်းစရိတ်ကြောင့် ဖော့စ်ဖေးတ် အီစ်တာနှင့် ပေါ်လီထြူမ် ဆီတို့၏ ရောစပ်မှုကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤရောစပ်မှုသည် စနစ်၏ လိုအပ်သော အဆီပေးခြင်းကို ပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ မီးခံမှုသည် သန့်စင်သော ဖော့စ်ဖေးတ် အီစ်တာထက် မကောင်းပါ။

ရေအေးခေါ် မီးခံအရည်များနှင့် စင်သော မီးခံအရည်များကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

ရေအေးခေါ် မီးခံအရည်များနှင့် စင်သော မီးခံအရည်များကို နှိုင်းယှဉ်သည့်အခါတွင်—

6. စင်သော အရည်များသည် အဆီပေးခြင်း ပိုမိုကောင်းမော်ပြီး အမြင့်သော ဖိအားတွင် အလုပ်လုပ်နိုင်သည်။
7. စင်သော အရည်များသည် စုံစမ်းစရိတ် ပိုမိုများပါသည်။
8. စင်သော အရည်များသည် မီးခံမှု ပိုမိုကောင်းမော်ပါသည်။
9. ဖော့စဖိတ် အီစတာ အရည်သည် မီးလောင်နိုင်သည့် အပူချိန် (flash point) အဖြစ် ဖာရင်ဟိုက်တ် ၄၅၅ ဒီဂရီ (စင်တီဂရိတ် ၂၃၅ ဒီဂရီ) ရှိပြီး မီးလောင်မှု အပူချိန် (fire point) သည် ဖာရင်ဟိုက်တ် ၆၆၅ ဒီဂရီ (စင်တီဂရိတ် ၃၅၂ ဒီဂရီ) နှင့် အလိုအလျောက် မီးလောင်နိုင်သည့် အပူချိန် (auto-ignition temperature) သည် ဖာရင်ဟိုက်တ် ၁၁၅၀ ဒီဂရီ (စင်တီဂရိတ် ၆၂၁ ဒီဂရီ) ခန့်ရှိသည်။

ရေအခြေပြု အရည်များသည် မီးလောင်နိုင်သည့် အပူချိန် (flash point) နှင့် မီးလောင်မှု အပူချိန် (fire point) တို့ဖြင့် မီးကာကွယ်မှု မရှိကြောင်း ဖော်ပြခြင်းမရှိပါ — အကြောင်းမှာ ထိုအရည်များတွင် ရေပါဝင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရေ-ဂလိုကော် (water-glycol) ၏ အလိုအလျောက် မီးလောင်နိုင်သည့် အပူချိန်သည် ဖာရင်ဟိုက်တ် ၁၁၀၀ ဒီဂရီ (စင်တီဂရိတ် ၅၉၃ ဒီဂရီ) ခန့်ဖြစ်ပြီး HFB အီမัลရှင်းအတွက် အလိုအလျောက် မီးလောင်နိုင်သည့် အပူချိန်သည် ဖာရင်ဟိုက်တ် ၈၂၅ ဒီဂရီ (စင်တီဂရိတ် ၄၄၀.၆ ဒီဂရီ) ခန့်ဖြစ်သည်။

ပုံ ၄-၁၄ မီးကာကွယ်မှု အားကောင်းသည့် အရည်အမျိုးအစား (၄) မျိုးနှင့် ၎င်းတို့၏ သိုလှောင်ရေး ဒရမ်များ။ ဘယ်မှ ညာသို့ — စင်သဲတစ် (synthetic) (ဖော့စဖိတ် အီစတာ)၊ ဖော့စဖိတ် အီစတာ-ဆီ ရောစပ်မှု၊ HFB အီမัရှင်းနှင့် ရေ-ဂလိုကော် (water-glycol)။

မီးကာကွယ်မှု အားကောင်းသည့် ဟိုက်ဒရောလစ် အရည်များနှင့် ပတ်သက်သည့် ပြဿနာများ

ဟိုက်ဒရောလစ် စနစ်များတွင် မီးကာကွယ်မှု အားကောင်းသည့် အရည်များကို အသုံးပြုခြင်းသည် အောက်ပါ ပြဿနာများကို ဖော်ပေးပါသည်။ ဆီချိန်ခြင်း အစိတ်အပိုင်းများ (seals) နှင့် ကာကွယ်ရေး အလွှာများ (protective coatings) နှင့် ကိုက်ညီမှု၊ အော်ဖောင် (foam) နှင့် လေကို အလွန်အမင်း ထိန်းသိမ်းခြင်း (air retention) နှင့် အမှုန်များ သိမ်းဆောင်ခြင်း (sedimentation)။

မီးကာကွယ်မှု အားကောင်းသည့် အရည်များ၏ ကိုက်ညီမှု

ပိုမိုမက်ခါးသည့် ဆီစနစ်များတွင် အသုံးများသည့် ဒိုင်နမစ် စီလ်များအတွက် အများဆုံးအသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းမှာ နိုင်ထရိုင်းလ် ရေဇင် (Buna-N) ဖြစ်သည်။ ဤပစ္စည်းသည် HFB အီမัลရှင်နှင့် ရေ-ဂလိုကော်လ် တွင်လည်း သင့်တော်ပါသည်။ စနစ်သည် ပိုမိုမက်ခါးသည့် ဆီမှ HFB အီမောလှုံနှင့် ရေ-ဂလိုကော်လ်သို့ ပြောင်းလဲသည့်အခါ လက်ရှိတွင် အသုံးပြုနေသည့် စီလ်များသည် နိုင်ထရိုင်းလ် ရေဇင်ဖြစ်ပါက ထိုစီလ်များကို အစားထိုးရန် မလိုအပ်ပါ။ သို့သော် ဖော့စ်ဖေးတ် အီစ်တာကဲ့သို့သည့် စီန်သဲတစ်များသို့ ပြောင်းလဲပါက စီလ်များကို အစားထိုးရန် လိုအပ်ပါသည်။

ပိုမိုမက်ခါးသည့် ဆီမှ ရေအခြေပြု ဟိုက်ဒရောလစ် အရည်သို့ ပြောင်းလဲသည့်အခါ ကာကွယ်ရေး အလွှာများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။ သိုလှောင်ကန်၏ အတွင်းဘက်ကို ပိုမိုမက်ခါးသည့် ဆီနှင့် သင့်တော်သည့် အလွှာ (သို့မဟုတ်) အရောင်ခြယ်မှုဖြင့် ကာကွယ်ထားပါက ရေအခြေပြု အရည်သည် ထိုအလွှာများကို ပျော်ဝင်စေနိုင်ပါသည်။

ရေ-ဂလိုကော်လ် နှင့် အချို့သော ဓာတုဖောက်စီထားသော အရည်များသည် သတ္တုအချို့နှင့် မက်ခါးနိုင်ပါသည်။ ယင်းအရည်များသည် ဇင့်၊ ကက်ဒီယမ်၊ မဂ္ဂနီဆီယမ်နှင့် အလူမီနီယမ်အချို့၏ အသွေးစပ်မှုများကို ထိခိုက်စေပြီး အက်ဒီဟေးစ်စ်လာဂ် (adhesive slag) ကို ထုတ်လုပ်ကာ ဗာလ်ဖ်အပေါက်များနှင့် ဖီလ်တာများကို ပိတ်ဆို့စေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ဗာလ်ဖ်စပူးလ် ကွဲလုပ်ခြင်း (valve spool sticking) ကိုလည်း ဖော်ပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤသတ္တုများဖြင့် ပုံသေးထားသော သို့မဟုတ် ဤသတ္တုများဖြင့် အလွှာဖော်ထားသော အစိတ်အပိုင်းများကို ရေ-ဂလိုကော်လ်နှင့် အသုံးပြုရန် မအက်ကောင်းဟု အကြံပေးပါသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အစိတ်အပိုင်းများတွင် လျှပ်စစ်အလွှာဖော်ထားသော ပိုက်များ၊ ဇင့် သို့မဟုတ် ကက်ဒီယမ်အလွှာဖော်ထားသော ဖီလ်တာစကရင်များ၊ ပိုက်ချိတ်ဆက်များနှင့် ရေကန်အပိုပစ္စည်းများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

ပေါ်တော်လီယမ်ဆီစနစ်များတွင် အသုံးပြုသော နိုင်ထရိုင်းလ်ရာဘာ (nitrile rubber) အများအားဖြင့် အသုံးပြုသော ဒိုင်နမစ်ဆီလ်များသည် ဖော်စဖိတ်အီစ်တာ (phosphate ester) သို့မဟုတ် ဖော်စဖိတ်အီစ်တာရောစပ်များနှင့် ကောင်းစွာ ကောက်ခါမှုရှိမှုမရှိပါ။ ထိုအရည်များအတွက် ဖလူရိုအဲလာစ်တောမာ (Viton)၊ အီပေါက်စီအခြေပြုရာဘာ (epoxy-based rubber) သို့မဟုတ် အခြားသော ကောက်ခါမှုရှိသော ဆီလ်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

စင်သက်တစ်ခုဖြစ်သော မီးမှုန်းခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသော အရည်များသည် ပေါ်တော်လီယမ်ဆီနှင့် ကောင်းစွာ ကောက်ခါမှုရှိသော ပုံစံများနှင့် သော့ချက်များကို ပျော်ဝင်စေနိုင်သော်လည်း ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်တွင် အသုံးများသော သတ္တုများကို မထိခိုက်စေပါသည်။

မီးမှုန်းခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသော အရည်များတွင် အိုင်းဖောမ် (foam) နှင့် လေကို ထိန်းသိမ်းခြင်း

ပေါက်ကွဲနိုင်သော ရှူးဆီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရေအခြေပြုနှင့် စင်သီတစ် မီးခံအရည်များသည် လေကို ပိုမိုထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး အိုင်းဖောင်မှု (foaming) ဖြစ်စေရန် ပိုမိုလွယ်ကူပါသည်။ အလုပ်လုပ်နေသော အရည်သည် ရေကန်သို့ ပြန်လာပါက မီးခံအရည်သည် စုစည်းနေသော လေပုံသေးများအားလုံးကို ရေကန်တွင် ပိုမိုကြာမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် မီးခံအရည်များကို အသုံးပြုသော စနစ်များသည် ပေါက်ကွဲနိုင်သော ရှူးဆီကို အသုံးပြုသော စနစ်များထက် ပိုမိုကြီးမားသော ရေကန်များ လိုအပ်ပါသည်။

မီးခံအရည်များတွင် အမှုန်များ သို့မဟုတ် အညစ်အကှေးများ သိမ်းဆီးခြင်း

မီးခံအရည်သည် ရေကန်သို့ ပြန်လာပါက ပေါက်ကွဲနိုင်သော ရှူးဆီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မောင်းနေသော အညစ်အကှေးများကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ အရည်သည် အသင့်တော်သော အရွယ်အစားရှိသော အညစ်အကှေးများအားလုံးကို ရေကန်၏ အောက်ခြေသို့ သိမ်းဆီးစေရန် လိုအပ်ပါသည်။ သို့သော် မီးခံအရည်တွင် အညစ်အကှေးများသည် အလွ easily သိမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပါ။

ထို့ကြောင့် စနစ်တစ်ခုသည် မီးခံဟိုက်ဒရောလစ်အရည်ကို အသုံးပြုသည့်အခါ ပထမဆုံး စဉ်းစားရမည့်အရာမှာ အရည်ကို ကောင်းမော်စေရန် စွမ်းရည်မြင့်မှုန်ဖိလ်ထားမှု စီမံချက်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး သံလိုက်ဖိလ်ထားမှုများကို လျစ်လျူရှုမှုမှု မပြုရပါ။

အသစ်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ညွှန်ကြားချက်များ

သိမ်းဆည်းမှု

မီးခံဟိုက်ဒရောလစ်အရည်၏ သိုလှောင်မှုသည် ပေါ်တီရီယမ်ဆီနှင့် အခြေခံအားဖြင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဘူးများကို ဘူးထိပ်တွင် ရေစုပုံမှုမဖြစ်စေရန်နှင့် ရေစိမ့်ဝင်မှုမဖြစ်စေရန် ဘူးများကို ဘေးဘက်တွင် အမျှတစွာ လှဲထားရမည်။

HFB အီမัลရှင်းအတွက် အပိုသိုလှောင်မှုလိုအပ်ချက်တစ်ရပ် ရှိပါသည်။ ထိုအီမောလ်ရှင်းသည် အကြိမ်ကြိမ် အေးခဲခြင်းနှင့် အပူချိန်မြင့်တက်ခြင်း ဖြစ်စေသည့် စက်ဝိုင်းများကြောင့် တည်ငြိမ်မှု ပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုရှိသည့်အတွက် သိုလှောင်မှုအတွင်း အေးခဲခြင်းမဖြစ်စေရန် သတိထား၍ သိုလှောင်ရမည်။

ဘူးမှ စုံစမ်းမှုအိုင်းသိုလှောင်မှုအိုင်းသို့ အရည်ပေးသွင်းခြင်း

ဘူးများမှ စုံစမ်းမှုအိုင်းသိုလှောင်မှုအိုင်းသို့ အရည်ပေးသွင်းခြင်းသည် အရေးကြီးသည့် အဆင့်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဘူး၏ ဖုံးကို ဖွင့်မှုမပြုမီ ဘူးဖုံးကို သန့်ရှင်းရမည်။ အရည်ပေးသွင်းမှုလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာများအားလုံးကို အသင်းအဖွဲ့ဖွဲ့ရမည်။ ထိုပစ္စည်းများတွင် ပေါ်လီမာအိုင်းပိုက်၊ အရည်ပေးသွင်းပေးသွင်းစက်၊ ဖန်နယ်၊ စုံစမ်းမှုအိုင်းသိုလှောင်မှုအိုင်းသို့ အရည်ဖေးသွင်းရာတွင် အသုံးပြုသည့် စစ်ထုတ်စက်နှင့် လုပ်သား၏ လက်များ ပါဝင်သည်။ ဘူးအတွင်းရှိ အရည်၏ အမှတ်တံဆိပ်နှင့် အထူအနှုန်းသည် မှန်ကန်မှုရှိမှုကို စစ်ဆေးရမည်။

မီးခံအရည်ကို အရည်ပေးသွင်းစက်ဖြင့် ရွှေ့ပေးသွင်းပါက အရည်ပေးသွင်းစက်အတွင်းတွင် အများအားဖြင့် အခြားအမျိုးအစားများမှ ကျန်ရှိနေသည့် အရည်များ မရှိစေရန် သတိပြုရမည်။ ထို့အပ alongside အရည်ပေးသွင်းစက်၏ ပစ္စည်းများနှင့် ချိတ်ဆက်မှုပစ္စည်းများသည် အရည်နှင့် သ совместимဖြစ်မှုရှိမှုကို စစ်ဆေးရမည်။

မီးခံအရည်ကို စုဆောင်းတန်ခိုးထဲသို့ ဖြည့်သွင်းပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော ကာလအတိုင်းအတာများဖြင့် ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် စောင်းကြည့်ခြင်းများ ပြုလုပ်ရမည်။ အဆီထိန်းသိမ်းမှုတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အထိ ဖြည့်သွင်းခြင်း၊ ယိမ်းစောင်းမှုများကို ကုသခြင်းနှင့် စစ်ထုတ်စရာများကို အစားထိုးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ရေအေးချို့သော ဟိုက်ဒရောလစ်အရည်ကို ရေပါဝင်မှုအတွက် ပုံမှန်စောင်းကြည့်ရမည်။ အရည်၏ ရေပါဝင်မှုအချိုးသည် အလွန်ကျဉ်းမောင်းသော အတိုင်းအတာအတွင်းတွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အရည်၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် မီးခံစွမ်းရည်တို့သည် ထိခိုက်မှုကို ခံရမည်။

HFB အီမัลရှင်းတွင် ရေထည့်ခြင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် အကြံပေးခြင်းမရှိပါ။ အကြောင်းမှာ ရေထည့်ခြင်းသည် အီမောလ်ရှင်းပြုလုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အသစ်ကို လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရေ-ဂလိုကော်လ် အဖွဲ့အစည်းတွင် ရေထည့်ခြင်းသည် အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော်လည်း စုဆောင်းတန်ခိုးထဲသို့ ဥပမါ ဥယျာဉ်ရေပေးစနစ်ကို တိုက်ရိုက်ထည့်ခြင်းမှာ မသင့်လျော်ပါ။ ဖြည့်သွင်းရန် ရေသည် စနစ်ကို ညစ်ညမ်းစေမည့် သတ္တဝါများ (mineral deposits) မပါဝင်ရမည်။ ရေ-ဂလိုကော်လ် အဖွဲ့အစည်းများအတွက် အသုံးပြုရန် သင့်လျော်သော ရေမှာ အိုင်းအွန်ဖြုတ်ထားသော ရေ (de-ionized water) သို့မဟုတ် အိုင်းအွန်ဖြုတ်ထားသော ရေ (distilled water) ဖြစ်ပါသည်။ ထည့်ရမည့် ပမာဏကို အဆီနမူနာကို ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စစ်ဆေးပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ရမည်။

* HFA ကို အမြင့်ဆုံးဖိအားရှိသော စနစ်များတွင် အလွန်ဆိုးဝါးစွာ အဆီမိသောကြောင့် အသုံးမဲ့သည်။ ဖိအားအကန့်အသတ်သည် နည်းပညာဆိုင်ရာထက် လက်တွေ့ကျသော အကန့်အသတ်ဖြစ်သည်။