အခန်း ၅။ ပမ်ပ်၏ စီးဝင်သည့်ဘက်တွင် ထိန်းချုပ်ခြင်း

ပန်ပ် တပ်ဆင်ရေး အနေအထား

စက်မှုလျှပ်စစ်ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များတွင် ပန်ပ်ကို စနစ်အတွင်းရှိ အရည်ကို သိမ်းဆည်းထားသည့် တောင်းကြီး၏ အပေါ်ဘက်တွင် မျှော်မှန်းထားလေ့ရှိပါသည်။ စုပ်ယူမှုလိုင်း (သို့မဟုတ် ဝင်ရောက်မှုလိုင်း) သည် ပန်ပ်၏ ဝင်ပေါက်ကို တောင်းကြီးအတွင်းရှိ သုံးစွဲရေးဆီနှင့် ဆက်သွယ်ပေးပါသည်။

တောင်းကြီးမှ ပန်ပ်သို့ အရည်စီးဆင်းမှုကို သီးခြားဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်တစ်ခုအဖြစ် စဉ်းစားနိုင်ပါသည်။ ဤအစိတ်အပိုင်းခွဲစနစ်တွင် ပန်ပ်မှ ဖန်တီးထားသည့် ပင်မ ဖိအားထက်နိမ့်သည့် ဖိအားသည် အရည်စီးဆင်းမှုကို ခုခံမှုပေးပါသည်။ အရည်ကို ရွှေ့ပေးသည့် စွမ်းအင်မှာ ပင်မ ဖိအားမှ ရရှိပါသည်။ တောင်းကြီးအတွင်းရှိ ဆီမျက်နှာပုံပေါ်သို့ လုပ်ဆောင်နေသည့် ပင်မ ဖိအားသည် အက်ကူမျူလေတာတစ်ခုကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်ပါသည်။

ပုံ ၅-၁ စံနှုန်းအတိုင်း ပန်ပ်တပ်ဆင်မှု — ပန်ပ်ကို အပေါ်ဘက်တွင် တပ်ဆင်ပြီး စုပ်ယူမှုလိုင်းကို ဆီအဆင်းအောက်တွင် တပ်ဆင်ထားသည်။ ဆီမျက်နှာပုံပေါ်သို့ လုပ်ဆောင်နေသည့် ပင်မ ဖိအားသည် ဆီကို ပန်ပ်အတွင်းသို့ တွန်းပေးပါသည်။

ပင်မ ဖိအားကို တိုင်းတာခြင်း

ကျွန်ုပ်တို့သည် လေကို အမေးအဖြေမှုန်းမရှိဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ထင်မိကြသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာကို ဝိုင်းစုံနေသည့် လေထုသည် အမှန်တကယ်တွင် ဖိအားရှိပါသည်။ ဖိအားတိုင်းတာရှိသည့် စက်ကို တီထွင်ခဲ့သည့် တော်ရစ်ဆဲလီသည် လေထုဖိအားကို ပုံစံမှုန်း (mercury) ကို အသုံးပြု၍ တိုင်းတာနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ပုံစံမှုန်းဖြင့် ပြည့်နေသည့် ပိုက်ကို ပုံစံမှုန်းအိုးထဲသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်သည့်အခါ ပင်လုံမျက်နှာပြင်တွင် လေထုဖိအားဖြင့် ထောက်ခံနိုင်သည့် ပုံစံမှုန်းကို ၂၉.၉၂ လက်မ (၇၆၀ မီလီမီတာ) အထိ တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် စံသတ်မှတ်ချက်များအရ ပင်လုံမျက်နှာပြင်တွင် လေထုဖိအားသည် ၂၉.၉၂ လက်မ (၇၆၀ မီလီမီတာ) ပုံစံမှုန်းကို ထောက်ခံနိုင်သည့် ဖိအားနှင့် ညီမျှပါသည်။ သို့သော် ပင်လုံမျက်နှာပြင်ထက် မြင့်မှုရှိသည့် နေရာများတွင် လေထုဖိအားသည် နိမ့်ကောင်းနိမ့်မည်ဖြစ်ပါသည်။

ဟိုင်ဒရောလစ်ဖိအားကို ပုံမှန်အားဖြင့် psi (ပေါင်-တစ်စတုရန်းအောင်း) သို့မဟုတ် bar (ဘာ) ဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိပါသည်။ သို့သော် လေထုဖိအားကို ပုံမှန်အားဖြင့် in.Hg (မှောင်ချိန်ခွက်တွင် ပုံစံဖော်သည့် မှောင်ချိန်ခွက်အမြင့် အောင်း) သို့မဟုတ် mmHg (မီလီမီတာ မှောင်ချိန်ခွက်) ဖြင့် တိုင်းတာပါသည်။ ၆၈°F (၂၀°C) နှင့် ရှေးလေထုအောက်ဆီဂျင်ပါဝင်မှု ၃၆% တွင် ပင်လုံမျက်နှာပြင်တွင် လေထုဖိအား = ၂၉.၉၂ in.Hg သို့မဟုတ် ၇၆၀ mmHg ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ၁၄.၇ psia (ပေါင်-တစ်စတုရန်းအောင်း စံချိန်) သို့မဟုတ် ၁.၀၁ bar နှင့် ညီမျှပါသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ bar ကို လေထုဖိအားကို သတ်မှတ်ရာတွင် အသုံးမပြုပါ။ အစား စံချိန်လေထုဖိအားသည် ၁၀၁,၀၀၀ N/m² ဖြစ်ပါသည်။

In.Hg နှင့် psi အကြား ပေါင်းလောင်းခြင်းအခါ ၁ psia = ၂.၀၄ in.Hg နှင့် ၁ bar ≈ ၇၅၂ mmHg ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုပါ။ ထို့ကြောင့် ခန့်မှန်းခြင်းအရ- ၁ psia ≈ ၂ in.Hg သို့မဟုတ် ၁ bar ≈ ၇၅၀ mmHg ဖြစ်ပါသည်။

ပုံသေဖိအားနှင့် မှန်ဖိအား

ဟိုင်ဒရောလစ်စနစ်တွင် ဖိအားကို တိုင်းတာရာတွင် ပုံသေဖိအားနှင့် မှန်ဖိအား နှစ်မျိုးလုံးကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

ပုံသေဖိအား

ပုံသေဖိအားကို ဖိအားအုံးဖို့ သုညဖိအားအမှတ်မှ တိုင်းတာပါသည်။ ယင်းအမှတ်သည် ဖိအားလုံးပျောက်ကွယ်သည့် အမှတ်ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းဖိအားကို psi (bar) သို့မဟုတ် in.Hg (mmHg) ဖြင့် ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။ ပုံသေဖိအားကို 'a' အက္ခရာဖြင့် အဆုံးသတ်ပေးပါသည်။ ဥပမါ- psia (ပုံသေ psi)၊ bara (ပုံသေ bar)။

မှန်ဖိအား

ဂေါက်ခ်ဖိအားကို လေထုဖိအား ရည်ညွန်းမှုအမှတ်စဥ်မှ တိုင်းတာပါသည်။ ယူနစ်မှာ psi (bar) ဖြစ်သည်။ စံသတ်မှတ်ထားသော လေထုဖိအားကို ဂေါက်ခ်ဖိအားထဲသို့ ပေါင်းထည့်လျှင် ပုံမှန်ဖိအား (absolute pressure) ရရှိပါသည်။ ဥပမ example - စနစ်တစ်ခုတွင် 100 psig (6.9 bar gauge) ဟု ဖတ်ရပါက စံသတ်မှတ်ထားသော လေထုဖိအား 14.7 psia (1 bar) ဖြစ်ပါက ပုံမှန်ဖိအားသည် 114.7 psia (7.9 bar absolute) ဖြစ်ပါသည်။ ဂေါက်ခ်ဖိအားနှင့် ပုံမှန်ဖိအားကို ခွဲခြားရန်အတွက် ဂေါက်ခ်ဖိအားကို psig ဟု ရေးပါသည်။ ပုံမှန်ဖိအားကိုမှာ psia ဟု ရေးပါသည်။

ပန့်ခ်၏ ဝင်ပေါက်ဘက်အခြေအနေများ

ပန့်ခ်၏ အလုပ်လုပ်မှုမရှိသည့်အခါ စနစ်၏ ဝင်ပေါက်ဘက်သည် ဟီလ်မှုအခြေအနေတွင်ရှိပါသည်။ ပန့်ခ်နှင့် လေထုကြား ဖိအားခြားနားချက်သည် သုညဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် စီးဆင်းမှုမရှိပါ။ ပန့်ခ်သည် ၎င်း၏ လှည့်ပတ်နေသော အစိတ်အပိုင်းများသို့ သုံးစွဲရန် အဆီကို ပေးပို့နိုင်ရန်အတွက် အလုပ်လုပ်နေသည့်အခါ လေထုဖိအားထက် နိမ့်သော ဖိအားကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ ထိုအခါ စနစ်သည် မဟီလ်မှုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပါသည်။ ထို့နောက် စီးဆင်းမှုစတင်ပါသည်။

လေထုဖိအား၏ အခန်းကဏ္ဍနှစ်ရပ်

လေထုဖိအားမှ အရည်ပေါ်သို့ သက်ရောက်သော ဖိအားသည် အောက်ပါအခန်းကဏ္ဍနှစ်ရပ်ကို ထမ်းဆောင်ပါသည်။

1. ပန့်ခ်၏ ဝင်ပေါက်သို့ အရည်ကို ပေးပို့ခြင်း
2. အရည်ကို မြန်မြန်လှည့်နေသော စနစ်ထဲသို့ အရှိန်မြင့်ပေးခြင်း — စံသတ်မှတ်ထားသော အမြန်နှုန်းများမှာ ၁၂၀၀ rpm နှင့် ၁၈၀၀ rpm ဖြစ်သည်။

အများအားဖြင့် လေထုဖိအားကို အရည်ကို ပိုမိုမြန်စေရန် ပိုမိုမြန်စေရန် ပိုမိုမြန်စေရန် အသုံးပြုသော်လည်း ပထမဆုံးလုပ်ရမည့် အလုပ်မှာ ပန်းပေါက်သို့ အရည်ကို ပေးစွမ်းပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်တွင် လေထုဖိအားကို အလွန်အမင်းအသုံးပြုမှုဖြစ်ပါက လှည့်နေသော စနစ်ထဲသို့ အရည်ကို အရှိန်မြင့်ရန် လုံလောက်သော ဖိအားများ ကျန်မည်မဟုတ်ပါ။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ပန်းပေါက်သည် အရည်မှုန်းခြင်း (starve) ဖြစ်ပြီး အရည်ထဲတွင် အငွေ့အိုင်းများ ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ပျက်စီးမှု (cavitation) ဟု သိကြသည့် ဖြစ်စဥ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

Cavitation

Cavitation ဆိုသည်မှာ အရည်အတွင်းတွင် အငွေ့အိုင်းများ ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ပျက်စီးမှု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပန်းပေါက်ကို နည်းလမ်းနှစ်များဖြင့် ပျက်စီးစေသည်။

3. ၎င်းသည် အဆီပေးခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။
4. ၎င်းသည် သံမှုန်များကို ပျက်စီးစေသည်။

ပန်ပ်မှုတ်သော အစိတ်အပိုင်း၏ ဝင်ပေါက်ဘက်တွင် အရည်အတွင်းရှိ အရောင်းအဝယ်ဖောင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထိုသို့သော ဖောင်းမှုများသည် ချောမွေ့စေရန် အကူအညီပေးမှုကို လျော့နည်းစေပြီး ပုံမှန်ထက် မြန်မြန် ပွဲစေပါသည်။ ထိုဖောင်းမှုများသည် ပန်ပ်၏ ထွက်ပေါက်ဘက်ရှိ အမြင့်ဆုံးဖိအားရှိသော ဧရိယာသို့ ရောက်သောအခါ ဖောင်းမှုများ၏ နံရံများသည် ဖိအားဖြင့် ညှစ်ခံရပြီး အလွန်အမင်း ပေါက်ကွဲသွားပါသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုများမှ ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအင်များသည် သံမဏိများ၏ မျက်နှာပုံများကို အုပ်စုလိုက် ဖြတ်ထုတ်သော အလုပ်သမားတစ်ဦးက ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ချောက်နှင့် ချောက်ခုတ်သော အလုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပါသည်။ ဖောင်းမှုများကို ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်စေပါက ပန်ပ်၏ အသက်တာသည် တိုတောင်းသွားပါမည်။ ထို့အပြင် ဖောင်းမှုများမှ ထွက်ပေါက်သော အမှုန်များသည် စနစ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများသို့ ရောက်ရှိပြီး အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။

ပုံ ၅-၅ ပန်ပ်၏ အိမ်ထောင်အတွင်း ဖောင်းမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုများ။ သံမဏိများ၏ မျက်နှာပုံပေါ်တွင် ဖောင်းမှုများ ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဏုကြည့်မှုဖြင့် မြင်ရသော အပေါက်များ၏ ပုံစံဖြစ်ပါသည်။

ဖောင်းမှုများ၏ လက္ခဏာများ

ကာဗီတေးရှင်း၏ အထင်ရှားဆုံးလက္ခဏာမှာ အသံဖြစ်ပါသည်။ အိုင်းများ ပေါက်ကွဲသည့်အခါ စနစ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သော အမြင့်မာန်သော ကြွေးမြော်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဟိုက်ဒရောလစ် ပန်ပ်မှ မြင့်မာန်သော စူးရှသော အသံကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။ ကာဗီတေးရှင်းဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ ပန်ပ်အတွင်းရှိ အိုင်းများသည် အရည်ဖြင့် အပြည့်အဝမြည့်ဝန်းမှုမရှိသောကြောင့် စီးဆင်းမှုသည် လျော့နည်းပါသည်။ ထို့အတူ စနစ်၏ ဖိအားသည်လည်း မတည်မင်းဖြစ်လာပါသည်။

ကာဗီတေးရှင်း ဖြစ်ပေါ်ပုံ

ကာဗီတေးရှင်းသည် အရည်အတွင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။ အရည်သည် အပူကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အရည်၏ လုံးဝသော ဖိအား အလွန်နိမ့်ကျသည့်အခါ အရည်ပေါက်ကွဲခြင်း (boiling) ဖြစ်ပါသည်။

အရည်၏ အင်္ဂါရပ်ဖိအား (Vapor pressure)

အရည်အတွင်းရှိ မော်လီကျူးအားလုံးသည် အဆက်မပြတ် ရှုပ်ထွေးနေပါသည်။ သို့သော် အမြန်နှုန်းအားလုံးသည် တူညီမှုမရှိပါ။ အရည်၏ မျက်နှာပုံအနီးရှိ အမြန်နှုန်းမာန်သော မော်လီကျူးများသည် အနီးနားရှိ အခြားမော်လီကျူးများ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ကျော်လွန်၍ အထက်တွင်ရှိသော နေရာသို့ ထွက်ပေါက်ရန် ကြိုးစားပါသည်။ အမြန်နှုန်းမာန်သော မော်လီကျူးများသည် လေထုထဲသို့ ထွက်ပေါက်ရန် ကျော်လွန်ရန် လိုအပ်သော အားမှာ အရည်၏ အင်္ဂါရပ်ဖိအား (vapor pressure) ဖြစ်ပါသည်။

အရည်ပိုင်းခြားထားသော ပုံသဏ္ဍာန်သည် ပိတ်ထားလျှင် အမြန်လှုပ်ရှားနေသော မော်လီကျူးများသည် အရည်၏ အထက်တွင် ရှိသော နေရာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါသည်။ ထိုနေရာသည် အငွေ့ဖုံးလွှမ်းမှု အဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ မော်လီကျူးများသည် တုံ့ထိုးမှုဖြစ်ပြီး အရည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပါသည်။ မော်လီကျူးများ အရည်မှ ထွက်သော ဖြစ်စဉ်ကို အငွေ့ဖွဲ့ခြင်းဟု ခေါ်ပြီး မော်လီကျူးများ အရည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို အရည်ဖြစ်ခြင်းဟု ခေါ်ပါသည်။ အငွေ့ဖွဲ့ခြင်းနှင့် အရည်ဖြစ်ခြင်း နှုန်းများ ညီမျှသောအခါ အမျှခြေအခြေအနေ ရောက်ရှိပါသည်။ ထိုအခါ အငွေ့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားကို ထိုအရည်၏ အငွေ့ဖိအားဟု ခေါ်ပါသည်။ အငွေ့ဖိအားကို ယေဘုယျအားဖြင့် လုံးဝဖိအား ယူနစ်များဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိပြီး in.Hg ဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိပါသည်။

အငွေ့ဖိအားပေါ် အပူချိန်၏ သက်ရောက်မှု

အငွေ့ဖိအားသည် အပူချိန်ပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ အပူချိန် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ အရည်မော်လီကျူးများသည် စွမ်းအင်ပိုမိုရရှိပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် အငွေ့ဖိအားသည် မြင့်တက်လာပါသည်။ အငွေ့ဖိအားသည် လေထုဖိအားနှင့် ညီမျှသောအခါ အရည်မော်လီကျူးများသည် လေထုထဲသို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ပါသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်ကို ရှိုးခြင်းဟု ခေါ်ပါသည်။ ပင်လုံမျက်နှာပြင်တွင် ရေသည် ၂၁၂°F (၁၀၀°C) တွင် ရှိုးပါသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအပူချိန်တွင် ရေ၏ အငွေ့ဖိအားသည် လေထုဖိအားနှင့် ညီမျှသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ရှိုးခြင်းအမှတ်ပေါ် ဖိအား၏ သက်ရောက်မှု

အရည်ကို အပေါ်မှ ဖိအားကို လျှော့ချခြင်းဖြင့်လည်း အရည်ကို ဆူစေနိုင်ပါသည်။ ဖိအားကို လျှော့ချလိုက်သည့်အခါ အရည်၏ အဝေးပိုင်းဖိအားနှင့် ညီမျှလာပါက အရည်မှ အဏုမောლီကျူးများသည် အရည်၏ အထက်တွင်ရှိသော နေရာထဲသို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ပါသည်။ ၁၀၀°F (၃၇.၂°C) ရှိသော ရေ၏ အဝေးပိုင်းဖိအားသည် ၂ လက်မ Hg (၀.၀၆၈ ဘာ) ဖြစ်ပါသည်။ ၁၀၀°F ရှိသော ရေကို အိုင်းအိုင်းအိုင်းပန်းပိုက်နှင့် ဆက်သွယ်ပြီး အတွင်းပိုင်း စံဖိအားကို ၂ လက်မ Hg (၀.၀၆၈ ဘာ) အထိ ကျဆင်းစေပါက ရေသည် ဆူလောက်ပါသည်။ အရည်ကို ကိုင်တွယ်သော ပန်းပိုက်များသည် ယင်းအမျိုးအစားသော ဆူခြင်းကို အဖော်မှုမှုအဖြစ် အများအားဖြင့် ခံစားရပါသည်။

အရည်တွင် ပါဝင်သော လေ

ပင်လယ်ရေမျက်နှာပုံတွင် ဟိုက်ဒရောလစ်ဆီသည် အိုင်းယား(၁၀)ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပေါ်လွင်မှုမရှိသော လေကို ပေါ်လွင်မှုမရှိသော အခြေအနေဖြင့် ပါဝင်ထားပါသည်။ ဤလေသည် အရည်အတွင်းတွင် ပေါ်လွင်မှုမရှိသော အခြေအနေဖြင့် ရှိပါသည်— ၎င်းသည် မြင်သာမှုမရှိပါသည်။ ထို့အပြင် အရည်၏ ပုံစံအတွင်း အသေးစား ပြောင်းလဲမှုများကိုသာ ဖော်ပြပါသည်။ ဟိုက်ဒရောလစ်ဆီ (သို့မဟုတ်) အခြားသည်းခံနိုင်သော အရည်များသည် လေကို ပေါ်လွင်မှုမရှိသော အခြေအနေဖြင့် ပါဝင်နိုင်မှုသည် အရည်အပေါ်တွင် သက်ရောက်နေသော ဖိအား လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ လျော့နည်းလာပါသည်။ ဥပမောပမာအားဖြင့် လေဖိအားအောက်တွင် ရှိနေသော ဟိုက်ဒရောလစ်ဆီတစ်ခွက်ကို အဝေးကြောင်းအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်ပါက ပေါ်လွင်မှုမရှိသော လေသည် ဘူလောင်းများအဖြစ် ပေါ်လွင်လာပြီး အရည်မှ ထွက်ပေါ်လာပါသည်။ ကာဗီတေးရှင်းဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ပေါ်လွင်မှုမရှိသော လေသည် ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုက်ဒရောလစ်ပန်ပ်ကို ပျက်စီးစေပါသည်။

ပါဝင်နေသော လေ

ပါဝင်နေသော လေသည် အရည်အတွင်းတွင် ပေါ်လွင်မှုမရှိသော အခြေအနေဖြင့် ရှိနေသော လေဖြစ်ပါသည်— ဘူလောင်းများအဖြစ် ရှိပါသည်။ ပန်ပ်သည် တစ်ခါတစ်ရံ ပါဝင်နေသော လေပါဝင်သော ဆီကို စုပ်ယူပါက လေဘူလောင်းများသည် ပန်ပ်အပေါ်တွင် ကာဗီတေးရှင်းနှင့် ဆင်သော သက်ရောက်မှုများကို ဖော်ပေါ်စေပါသည်။ သို့သော် ဤသက်ရောက်မှုသည် အရည်၏ အငွေ့ဖိအားနှင့် မသက်ဆိုင်သောကြောင့် အိုင်းယား ကာဗီတေးရှင်းဟု ခေါ်ပါသည်။

စပ်ချိတ်လိုင်းတွင် ရေစိမ့်မှုများ ရှိခြင်း (သို့) ပန်ပ်မ်း၏ ဝိုင်အ်ခ် အပိုင်းတွင် ပိုမိုမှုန်းကြောင်း ဖြစ်ပွားခြင်းများ ရှိပါက အောက်ဆီဂျင်ပါသည့် လေသည် စနစ်အတွင်းတွင် အများအားဖြင့် အမျှပါလေ့ရှိပါသည်။ ပန်ပ်မ်း၏ ဝင်ပေါက်ဘက်တွင် ဖိအားသည် လေထုဖိအားထက် အများအားဖြင့် နိမ့်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ဖွင့်လှစ်မှု အနက် တစ်ခုခု ရှိပါက လေသည် သံချေးမှုန့်များ ပါသည့် ဆီထဲသို့ နှင့် ပန်ပ်မ်းထဲသို့ စုပ်ယူခံရပါမည်။ ရေကန်အတွင်းတွင် ထွက်သွားနိုင်သည့် အောက်ဆီဂျင်ပါသည့် လေပုံစံ ပေါက်ကွဲမှုများ မရှိပါက ထိုလေပုံစံများသည် ပန်ပ်မ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါမည်။

ဝင်ပေါက်ဘက် နည်းပညာဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ

ကာဗီတေးရှင်းသည် ပန်ပ်မ်းနှင့် စနစ်နှစ်မျှကို အလွန်အမင်း ပျက်စီးစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပန်ပ်မ်းထုတ်လုပ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ထုတ်ကုန်များအတွက် ဝင်ပေါက်ဘက် ကန့်သတ်ချက်များကို သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ အပိုင်းအစများ ပြည့်နေသည့် စက်မှု ဟိုက်ဒရောလစ် ပန်ပ်မ်းများ ထုတ်လုပ်သူများသည် အများအားဖြင့် ပန်ပ်မ်း၏ ဝင်ပေါက်တွင် ဖိအားသည် လေထုဖိအားထက် နိမ့်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ပေးပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အရည်သည် ပန်ပ်မ်း၏ လှည့်ပတ်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းများထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ထိုဖိအားသတ်မှတ်ချက်ကို အများအားဖြင့် စံနှုန်းဖိအား (absolute pressure) အဖြစ် မပေးပါသည်။ ထိုဖိအားသတ်မှတ်ချက်ကို အများအားဖြင့် ဗက်ကျူမ် (vacuum) အဖြစ် ပေးပါသည်။

ဗက်ကျူမ် ဖိအား စကေး (ဗက်ကျူမ်)

ဗာကျူမ်သည် လေထုဖိအားအောက်ရှိ ဖိအားအားလုံးဖြစ်ပါသည်။ ဗာကျူမ်သည် နားလည်ရခက်သော အယူအဆဖြစ်သည့်အတွက် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်း၏ စတင်မှုအမှတ်မှာ ဂေးဂ်ဖိအား (လေထုဖိအား) နှင့် အတူတူဖြစ်သော်လည်း တန်ဖီးများကို in.Hg (mmHg) ယူနစ်များဖြင့် အောက်သို့ရေတွက်ပါသည်။

0 in (0 mm) ဗာကျူမ် = လေထုဖိအား သို့မဟုတ် ဂေးဂ်ဖိအား သုည။ 29.92 in.Hg (760 mmHg) ဗာကျူမ် = အပြည့်အဝ ဗာကျူမ် သို့မဟုတ် ပုံသေဖိအား သုည။

ဗာကျူမ်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း

ပုံထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း လေထုဖိအားရှိသော ပုံသေပုံစံအိုင်းမှ ကြေးနီပိုက်ဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသော ကြေးနီအိုင်းတစ်လုံးရှိပါသည်။ အိုင်းအတွင်းရှိ ဖိအားသည် ကြေးနီအိုင်းပေါ်သို့ လေထုဖိအား သက်ရောက်နေသည့်အတိုင်း ဖိအားနှင့် ညီမျှသောကြောင့် ကြေးနီသည် ကြေးနီပိုက်အတွင်းသို့ မတက်ပါ။ ကြေးနီကော်လံ၏ အမြင့်သုညသည် အိုင်းသည် ဗာကျူမ်အတွင်းမရှိကြောင်း ဖော်ပြပါသည်။

ကွန်တိန်နာအတွင်းရှိ ဖိအားကို ၁၀ လက်မ Hg (၂၅၄ မီလီမီတာ Hg) အထိ လျော့ချလိုက်ပါက ခုံးမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လုပ်ဆောင်နေသော လေထုဖိအားသည် ပုံမှန်အတိုင်း ၁၀ လက်မ (၂၅၄ မီလီမီတာ) အထိ ပုံစံဖော်ထားသော ပါးရှူးအိုးကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါသည်။ ထိုအခါ တိုင်းတာရသော ဗက်ကျူမ်ဖိအားသည် ၁၀ လက်မ Hg (၂၅၄ မီလီမီတာ Hg) ဖြစ်ပါသည်။ ကွန်တိန်နာအတွင်းရှိ ဖိအားကို ပြည့်ဝသော ဗက်ကျူမ် (သုည ပုံမှန်ဖိအား) အထိ လျော့ချလိုက်ပါက လေထုဖိအားသည် ၂၉.၉၂ လက်မ (၇၆၀ မီလီမီတာ) အထိ ပါးရှူးအိုးကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါသည်။ ထိုအခါ တိုင်းတာရသော ဗက်ကျူမ်ဖိအားသည် ၂၉.၉၂ လက်မ Hg (၇၆၀ မီလီမီတာ) ဖြစ်ပါသည်။

၀ လက်မ (၀ မီလီမီတာ) ပါးရှူးအိုး ဗက်ကျူမ် = လေထုဖိအား = ဂေါ်ဂ်ဖိအား သုည။ ၂၉.၉၂ လက်မ Hg (၇၆၀ မီလီမီတာ) ဗက်ကျူမ် = ပြည့်ဝသော ဗက်ကျူမ် = ပုံမှန်ဖိအား သုည။

ပုံ ၅-၉ ပါးရှူးအိုးဖြင့် ဗက်ကျူမ်ဖိအား တိုင်းတာခြင်း။ အထက်မှ အောက်သို့ သုံးမျော်ပြောင်းမှုများမှာ- လေထုဖိအား (ဗက်ကျူမ် သုည)၊ အပိုင်းအစ ဗက်ကျူမ် (၁၀ လက်မ Hg) နှင့် ပြည့်ဝသော ဗက်ကျူမ် (၂၉.၉၂ လက်မ Hg = ၀ psia)။

Vacuum gauge

ဗာကျူမ် ဂေါ်ဂ်သည် ၀ မှ ၃၀ in.Hg (၀–၇၆၀ mmHg) အထိ ချိန်ညှိထားပြီး တစ်ခုချင်းစီသည် ၁ in.Hg ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်တွင် ဗာကျူမ် ဂေါ်ဂ်ဖတ်ချက်ကို စံချိန်ဖိအား (absolute pressure) သို့ ပေါင်းစပ်ရန် ဗာကျူမ်ဖတ်ချက် (in.Hg ဖြင့်) ကို ၃၀ in.Hg (၇၆၀ mmHg) မှ နုတ်ပေးရပါမည်။ ဥပမါ- ၇ in.Hg (၁၇၇ mmHg) ဗာကျူမ်ဖတ်ချက်သည် ၂၃ in.Hg (၅၈၃ mmHg) စံချိန်ဖိအားနှင့် ညီမျှပါသည်။

စုပ်ယူမှုအတွက် ဗာကျူမ်အသုံးပြု၍ ပန်ပ်မ်း၏ ဝင်ပေါက်နည်းပညာဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို ဖော်ပြခြင်း

ပန်ပုပ်ထုတ်လုပ်သူများသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်နှင့် ဆက်စပ်နေသောကြောင့် ဝင်ပေါက်အတွက် လိုအပ်ချက်များကို ဗာကျူမ်ယူနစ်များဖြင့် အသုံးပြုကြသည်။ ပန်ပုပ်ကို ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက် မြင့်မားသော နေရာများတွင် အသုံးပြုသည့်အခါ ထိုနေရာတွင် လေဖိအားနိမ့်ကျမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါမည်။

ဥပမါ။ ထုတ်လုပ်သူက အများဆုံး စီးဝင်သည့် ဗာကျူမ်သည် ၇ လက်မ Hg (၁၇၇ မီလီမီတာ Hg) ထက် မမျှော်လင့်ရကြောင်း သတ်မှတ်ထားပါက ၎င်းသည် ပန်ပ်စက်၏ စီးဝင်သည့် အပိုင်းတွင် အရည်ကို လည်ပတ်နေသည့် အစုအဖွဲ့သို့ အရ быстр စေရန် အနည်းဆုံး ၂၃ လက်မ Hg (၅၈၃ မီလီမီတာ Hg) အထိ လုံးဝသော ဖိအား (သို့မဟုတ် လေထုဖိအား) ရှိရန် လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ပန်ပ်စက်၏ စီးဝင်သည့် အပိုင်းတွင် လုံးဝသော ဖိအားသည် ၂၃ လက်မ Hg (၅၈၃ မီလီမီတာ Hg) အောက်သို့ ကျသွားပါက ပန်ပ်စက်သည် ပျက်စီးနိုင်သည်။ သို့သော် ဤအချက်သည် ထုတ်လုပ်သူက ဗာကျူမ်အတိုင်းအတာအတွက် ခွင့်ပြုထားသည့် ဒီဇိုင်းအချက်ပေါ်တွင် မှီခိုနေသည်။ ထုတ်ပုံစေးထားသည့် ပန်ပ်စက်၏ စီးဝင်သည့် အပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များအားလုံးသည် စံသတ်မှတ်ထားသည့် အမြန်နှုန်းနှင့် ပေတော်လီယမ် ဆီကို အသုံးပြုသည့် အခြေအနေကို ကောင်းစွာ ယူဆထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပန်ပ်စက်သည် အခြားသော အမြန်နှုန်းဖြင့် လည်ပတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော အရည်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပါက အချက်အလက်များကို အကောင်းဆုံး ညှိပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။

အများဆုံး ခွင့်ပြုထားသည့် ဗာကျူမ်ပေါ်တွင် အခြားသော အရည်များ၏ သက်ရောက်မှု

ပန်ပ်၏ အများဆုံးခွင့်ပြုထားသော ဗက်ကျူမ်သည် စိုက်ပါသည့် အရည်ပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ စိုက်ဝင်သည့် ဘက်တွင် လိုအပ်သည့် နည်းပညာဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို ပေါ်လီယူမီယံ ဆီ၏ သိပ်သည်းဆနှင့် အငွေ့ဖိအားကို အခြေခံ၍ တွက်ချက်ပါသည်။ မီးမိုင်းမှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် ဟိုက်ဒရောလစ် အရည်များကို အသုံးပြုပါက သိပ်သည်းဆနှင့် အငွေ့ဖိအားတွင် ပြောင်းလဲမှုများသည် အများဆုံးခွင့်ပြုထားသော စိုက်ဝင်သည့် ဗက်ကျူမ်ကို သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။

အများဆုံးခွင့်ပြုထားသော ဗက်ကျူမ်ပေါ်တွင် သိပ်သည်းဆ၏ သက်ရောက်မှု

သိပ်သည်းဆသည် အရည်တစ်များ၏ အလေးချိန်နှင့် အရည်တစ်များ၏ အလေးချိန်တွင် ရှိသည့် အချိုးဖြစ်သည်။ ပိုမိုတိက်တိက်ပြောရလျှင် သိပ်သည်းဆသည် အရည်တစ်များ၏ အသေးစိတ်အံ့သောင်းချီသည့် အထုထဲ၏ အလေးချိန်နှင့် ရေတွင် အသေးစိတ်အံ့သောင်းချီသည့် အထုထဲ၏ အလေးချိန်တွင် ရှိသည့် အချိုးဖြစ်သည်။ ၆၀°F (၁၅.၆°C) တွင် ၁ ပေ³ ရေ၏ အလေးချိန်သည် ၆၂.၄ ပေါင် (၂၈.၃ ကီလိုဂရမ်) ဖြစ်သည်။ ဆီ၏ အလေးချိန်ကို ရေ၏ အလေးချိန်ဖြင့် စိတ်ထားလျှင် ဆီ၏ အလေးချိန်သည် ရေ၏ အလေးချိန်၏ ၉၀% ရှိကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ သို့ဖြစ်၍ အလေးချိန်အချိုးသည် ၁ (ရေ) မှ ၀.၉၀ (ပေါ်လီယူမီယံ ဆီ) ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပေါ်လီယူမီယံ ဆီ၏ သိပ်သည်းဆ (SG) သည် ၀.၉၀ ဖြစ်သည်။

ပန်ပ်မှ စီးဝင်သည့် အစိတ်အပိုင်းများအတွက် လိုအပ်ချက်များကို သိပ်သဲ့မှု ၀.၈၇ မှ ၀.၉၀ ရှိသော ပေါ်လီယံ ဆီအတွက် တွက်ချက်ထားပါသည်။ ဖော့စ်ဖေးတ် အီစ်တာ မီးခိုးမှုကာကွယ်ရေး အရည်အတွက် သိပ်သဲ့မှုသည် ၃၀% အထိ တိုးတက်လာပြီး ၁.၁၅ အထိ ရှိသည်။ ရေအခြေပြု ဟိုက်ဒရောလစ် အရည်၏ သိပ်သဲ့မှုသည် ၀.၉၃ (HFB အီမัลရှင်း) မှ ၁.၀၈ (ရေ-ဂလီဆော်လ်) အထိ ကွဲပါသည်။ ဤအလေးချိန်များပါသော အရည်များကို ပန်ပ်ထဲသို့ မြန်မြန်စီးဝင်စေရန်အတွက် ပန်ပ်၏ စီးဝင်သည့် အစိတ်အပိုင်းတွင် ဖိအားများများ လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ခွင့်ပြုထားသော အများဆုံး ဗက်ကျူမ်ကို အနည်းငယ် လျော့ချရန် လိုအပ်ပါသည်။

အများဆုံး ခွင့်ပြုထားသော ဗက်ကျူမ်ပေါ်တွင် အငွေ့ဖိအား၏ သက်ရောက်မှု

ပေါ်လီယံ ဆီနှင့် ဖော့စ်ဖေးတ် အီစ်တာ မီးခိုးမှုကာကွယ်ရေး အရည်များသည် ပုံမှန် ဟိုက်ဒရောလစ် လုပ်ဆောင်မှု အပူချိန်များတွင် အငွေ့ဖိအား အလွန်နိမ့်ပါသည်။ သို့သော် ရေအခြေပြု ဟိုက်ဒရောလစ် အရည်များသည် ကွဲပါသည်။ ရေအခြေပြု အရည်များတွင် ရေပါဝါ အများကြီး ပါဝင်ပါသည်။ HFB အီမောလရှင်းနှင့် ရေ-ဂလီဆော်လ် နှစ်များစလုံးတွင် အငွေ့ဖိအားသည် မှုန်းခေါင်း အနည်းငယ်မှ အများအပိုင်းအစ အထိ ရှိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ပေါ်လီယံ ဆီနှင့် စင်သေတစ် အရည်များတွင် အငွေ့ဖိအားသည် မှုန်းခေါင်း အနည်းငယ်သာ ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရေအခြေပြု အရည်များသည် အငွေ့ဖောက်ခြင်းနှင့် ကာဗီတေးရှင်းဖြစ်ခြင်းကို ပိုမိုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။

ရေအခြေခံ အရည်များ အပေါက်ပေါက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက်၊ ရေပူပွန်ထုတ်လုပ်သူများသည် ရေပူပွန်ထဲသို့ အလုပ်လုပ်သော အရည်ကို အရှိန်မြှင့်ရန် ရေပူပွန်ဝင်ပေါက်တွင် လုံလောက်သော ဖိအားကို လိုအပ်သည်။ ဒီလိုအပ်ချက်ကို အခွင့်ပြုအကန့်အသတ်အရှိဆုံးကို လျှော့ချခြင်းဖြင့် ဖြည့်ဆည်းနိုင်ပါတယ်

ပုံ ၅-၁၃ အငွေ့ဖိအား နှိုင်းယှဉ်ခြင်း ရေအခြေခံ အရည်တွေဟာ ဓာတ်ဆီထက် အပူချိန်တူမှာ အငွေ့ဖိအား ပိုမြင့်မားလို့ ဝင်ပေါက်အပေါက်က မြင့်လွန်းရင် အပေါက်ပေါက်ဖြစ်ဖို့ ပိုလွယ်ပါတယ်။

ပန်ပ်မ်း၏ ကာဗီတေးရှင်းကို ရေးမှတ်ခြင်း

ထိန်းသိမ်းရေး ဝန်ထမ်းတွေဟာ ပန့်တစ်ခုဟာ အပေါက်ပေါက်နေတာကို (သို့) လေကို စုပ်ယူနေတာကို စောပြီး တွေ့ရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးပါ၊ အကြောင်းက စက်နဲ့ သူတို့ ရင်းနှီးမှုကြောင့် အမှားရဲ့ ပထမဆုံး လက္ခဏာတွေကို သတိထားမိစေလို့ပါ။

ဟိုက်ဒရောလစ်ပန်ပ်၏ ခြွင်းချက်ဖြစ်ပေါ်မှု (cavitation) သို့မဟုတ် လေဝင်မှု (air ingestion) ၏ အထင်ရှားဆုံးလက္ခဏာမှာ အသံမြင့်မြင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အသံနှစ်မျိုးကြားတွင် အနုစိတ်ကွဲပြားမှုများရှိသည်။ ခြွင်းချက်ဖြစ်ပေါ်မှုရှိသော ပန်ပ်သည် တည်ငြိမ်သော အသံမြင့်မြင့်ကို ထုတ်လုပ်ပေးပါသည်။ ဤအသံမှာ အရွယ်အစားတူညီသော ဘူးလ်ဘ်များ ပေါက်ကွဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ လေဝင်မှုရှိသောအခါတွင် ပန်ပ်၏အသံသည် အများအားဖြင့် အများကြီးကွဲပြားပါသည်။ လေအနည်းငယ်သာ ဝင်ရောက်လာပါက အသံမှာ ခပ်ခပ်သံ (clicking sound) သို့မဟုတ် ဘီယာရင်းပျက်စီးခြင်းကဲ့သို့သော အသံဖြစ်ပါသည်။ လေအများကြီး ဝင်ရောက်လာပါက ထူးခြားသော ခုတ်သံ (hammering sound) သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲသံ (crackling sound) ကို ထုတ်လုပ်ပါသည်။

ခြွင်းချက်ဖြစ်ပေါ်မှုနှင့် လေဝင်မှုကို ခွဲခြားရှာဖွေရှာဖွေရာတွင် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချရသော နည်းလမ်းမှာ ဗာကျူမ်ဂေးဂ် (vacuum gauge) ကို အသုံးပြု၍ ပန်ပ်၏ ဝင်ပေါက်တွင် အစစ်အမှန်ဖိအား (absolute pressure) ကို တိုင်းတာရေးဖြစ်သည်။ ဗာကျူမ်ဖတ်ချက်ကို လေထုဖိအားမှ နုတ်ပါ။ အကယ်၍ အစစ်အမှန်ဖိအားတန်ဖိုးသည် လုံလောက်မှုမရှိပါက ခြွင်းချက်ဖြစ်ပေါ်မှု ဖြစ်ပေါ်နေနိုင်သည်။

အသစ်သောဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များအတွက်- ပန်ပ်မှ လေထုဖောင်းမှု (cavitation) ဖြစ်ပါက ၎င်းသည် စုပ်ယူမှုလိုင်း (suction line) ကို မကောင်းမွန်စွာဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း (poorly designed) သို့မဟုတ် အဆီ၏ သိပ်သည်းဆ (viscosity) သည် အလွန်မြင့်မားခြင်းကြောင့်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သိပ်သည်းဆမှန်ကန်သောအဆီကိုအသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် စုပ်ယူမှုလိုင်း၏အချင်းကို တိုးမြှင့်ခြင်းဖြင့် လိုင်းအတွင်း ဖိအားကျဆင်းမှုကိုလျော့နည်းစေခြင်းသည် လေထုဖောင်းမှုကို တိုးတက်စေရန် အထောက်အကူပုံဖော်ပေးပါသည်။ မှန်ကန်စွာဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော လက်ရှိစနစ်များအတွက်- ပန်ပ်မှ လေထုဖောင်းမှုဖြစ်ပါက ၎င်းသည် စုပ်ယူမှုလိုင်းကို အမှိုက်များ၊ စက္ကူများ သို့မဟုတ် သေးငယ်သောတိရစ္ဆာန်များဖြင့် ပိတ်ဆို့နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့မဟုတ် စုပ်ယူမှုဖီလ်တာ (inlet filter) သည် ဘိုင်ပါစ် (bypass) မပါရှိသောကြောင့် အလွန်ညစ်ပတ်နေခြင်း သို့မဟုတ် ဘိုင်ပါစ်သည် လုံလောက်စွာဖွင့်မှုမရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ပန်ပ်အား အစပ်ဖြည့်ခြင်း (Pump Priming)

ဟိုက်ဒရောလစ်ပန်ပ်များအတွက် 'အစပ်ဖြည့်ခြင်း' (priming) ဆိုသည်မှာ ပန်ပ်၏ ပိုက်ဆံမှုစနစ် (pumping mechanism) ကို အရည်ဖြင့် ဖြည့်ပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အစပ်ဖြည့်မထားသော ပန်ပ်တွင် လေထု သို့မဟုတ် 'လေထုအပ်ခြင်း' (air locks) များ ပါဝင်ပါသည်။ ပန်ပ်အား အလုပ်လုပ်စေရန်မှီအထိ ဤလေထုများကို စုပ်ယူမှုလိုင်းနှင့် ပန်ပ်အတွင်းရှိ အချက်အလက်နေရာများမှ ဖယ်ရှားပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤအဆင့်ကို ကျော်လွန်ပေးလိုက်ပါက အစပ်ဖြည့်မထားသော ဟိုက်ဒရောလစ်ပန်ပ်ကို စတင်အလုပ်လုပ်စေပါက အဆီလေးမှုမရှိခြင်းကြောင့် မှန်ကန်သော အသုံးပြုမှုအတွင်း မှုန်းမှုန်းခြင်း (permanent damage) ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။

အထွက်ပေါက်သည် လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲရေး ဗာဗယ်လ်မှတဆင့် တိုက်ရိုက် ရေကြောင်းအိုင်းတ်သို့ ချိတ်ဆက်ထားသည့် ပန့်မှုန်းတစ်ခုသည် စတင်မောင်းနေစဉ် ကုန်းကြောင်းအတွင်းရှိ ကျန်ရှိသော ဓာတ်ငွေကို ရေကြောင်းအိုင်းတ်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ဖော်ထုတ်နိုင်ပါသည်။ ပန့်မှုန်းသည် အလွန်အမင်းဖိအားမှု ဗာဗယ်လ်မှတဆင့် အတွင်းပိုင်းလေကို ဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်ပါက ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် ဖော်ထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ— အကြောင်းမှာ စက်မှုလုပ်ငန်းအသုံးအနှုန်းတွင် အသုံးများသော ဟိုက်ဒရောလစ်ပန့်မှုန်းများသည် လေကို အလွန်ဆိုးရောင်းသော လေအိုင်းအိုင်းဖော်မှုန်းများဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အစပ်မထားသော ပန့်မှုန်းမှ ကျန်ရှိသော လေကို ဖော်ထုတ်ရန် ပန့်မှုန်း၏ အထွက်ပေါက်ရှိ ပိုက်ချိတ်ဆက်မှုကို ဖွင့်လေးစွာ ဖွင့်ပါ၊ ပိုက်ချိတ်ဆက်မှုမှ ဆီစိမ်းများ ထွက်ပေါ်လာသည့်အထိ ပန့်မှုန်းကို ဖွင့်လေးစွာ လှည့်ပါ (ဤသည်မှာ ပန့်မှုန်းသည် အစပ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်)၊ ထိုအခါ ပိုက်ချိတ်ဆက်မှုကို ပြန်လည်တင်းကြပ်ပါ။ အလွန်အမင်းဖိအားမှု ဗာဗယ်လ်ကို ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြင့်လည်း ကျန်ရှိသော လေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပါသည်။

ဟိုက်ဒရောလစ်ပန့်မှုန်းများသည် စနစ်အသစ်ကို စတင်မောင်းနေချိန် သို့မဟုတ် ရှိပြီးသော စနစ်တွင် စုပ်ယူမှုဘက်တွင် ပြုပြင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အများအားဖြင့် အစပ်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

အရေးကြီးသော စကားလုံးများနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ — ပန့်မှုန်း၏ စုပ်ယူမှုဘက်

ပန့်မှုန်း၏ စုပ်ယူမှုအခြေအနေများကို အသုံးပြုရာတွင် အောက်ပါစကားလုံးများနှင့် ဖော်မူလာများကို အသုံးပြုပါသည်။

ရေကြောင်းဖြင့် ဖြည့်စွက်ထားသော စုပ်ယူမှု

ပန်ပ်မှုအိုင်လက်တ်သည် ရေကန်အတွင်းရှိ အရည်မျက်နှာပြင်အောက်တွင် တည်ရှိသည့် အခြေအနေ။ ရေပေါ်မှ စုပ်ယူခြင်း (flooded suction) ဖြင့် အရည်အမြင့် (ဂရာဗီတီ) သည် အရည်ကို ပန်ပ်အတွင်းသို့ ဖိသော အပိုစွမ်းအားကို ပေးစေသည်။

အမြင့်အတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ပြသော ဖိအား

အရည်ကို အောက်ခြေမှ တိုင်းတာထားသော ဖိအား။ ပန်ပ်မှုအိုင်လက်သည် အရည်မျက်နှာပြင်အောက်တွင် တည်ရှိသည့်အခါ အမြင့်အတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ပြသော ဖိအားသည် ပန်ပ်အတွက် အပိုစွမ်းအားရင်းမြစ်တစ်ခု ဖေးမော်ပေးသည်။ အမြင့်အတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ပြသော ဖိအား တွက်နည်းများ -

အမြင့်အတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ပြသော ဖိအား (Lift pressure)

ပေးထားသော အကိုးအညီအမှတ်အသားအောက်တွင် အလျားယူနစ်များဖြင့် ဖော်ပြသော အရည်ကို အမြင့်အတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ပြသော ဖိအား။ အမြင့်အတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ပြသော ဖိအား တွက်နည်း (in.Hg တွင်) -

ရေပြောင်းခြင်း

ဟိုက်ဒရောလစ်ပန်ပ်သည် ကိုယ်ပိုင်နှင့် လေထုအကြား ဖိအားကွာခြားမှုကို ဖန်တီးရန် ဆောင်ရွက်သော လုပ်ဆောင်ချက်

ဝင်ငွေ ဖိအား

ပန်ပ်မှုတ်သော အစိုဓာတ်၏ အတိအကျဖိအား။